طبق اطلاعات هوش مصنوعی یک گیگ دیتای موبایل تو مصر 20 سنت میشه که میشه حدود 36 هزار تومن. این جا هم 40 هزارتومنه به همه هم نمیدن
تراژدی اینترنت در مصر؛ جیبهای خالی و بستههایی که زود تمام میشوند
اینترنت در مصر از یک ابزار سرگرمی به شریان حیاتی معیشت میلیونها نفر تبدیل شده است. اما افزایشهای پیدرپی قیمت در کنار کیفیت پایین و سرعت لاکپشتی، کاربران مصری را با چالشی جدی روبهرو کرده است؛ چالشی که در آن سودهای میلیاردی شرکتهای مخابراتی در تقابل با سفرههای کوچکشده مردم قرار گرفته است.
طبق آمارهای سال ۲۰۲۵، جمعیت مصر به ۱۱۷ میلیون نفر رسیده که از این میان، بیش از ۹۶ میلیون نفر کاربر اینترنت هستند. این رشد ۱۴.۶ درصدی نشاندهنده وابستگی کامل جامعه به فضای مجازی است. امروز اینترنت در مصر دیگر مختص به قشر مرفه یا تحصیلکرده نیست؛ از اساتید دانشگاه تا کارگران خدماتی و پیکهای موتوری، همگی برای گذران زندگی به شبکه وابستهاند. برآوردهای غیررسمی نشان میدهد که بیش از ۲ میلیون راننده در پلتفرمهای حملونقل هوشمند و حدود ۸ میلیون نفر در بخش تحویل کالا (دلیوری) فعالیت میکنند. برای این گروه بزرگ، قطع اینترنت یا تمام شدن بسته، مستقیماً به معنای قطع شدن روزی و «نان شب» است. با این حال، گلایههای مردمی نشان میدهد که بستههای گرانقیمت، بسیار زودتر از موعد تمام میشوند و کیفیت خدمات در بسیاری از مناطق بسیار پایین است.پارادوکس سودهای نجومی و بستههای گراندر حالی که کاربران از ناپدید شدن حجم بستهها و قطعیهای مکرر شکایت دارند، «سازمان ملی تنظیم مقررات ارتباطات مصر» اخیراً قیمت بستهها را بین ۹ تا ۱۵ درصد افزایش داده است. این سازمان، نوسانات نرخ ارز و هزینههای بالای برق و سوخت برای دکلهای مخابراتی را دلیل این گرانی میداند.
اما آنچه خشم عمومی را برانگیخته، تضاد میان این گرانیها و صورتهای مالی شرکتهاست. در حالی که مردم برای خرید ارزانترین بستهها (که حدود ۳ درصد از حداقل دستمزدشان را میبلعد) تحت فشار هستند، شرکتهای مخابراتی از سودهای نجومی و رکوردهای بیسابقه در جذب نقدینگی خبر میدهند. این شکاف عمیق باعث شده تا کاربران، وعدههای دولتی مبنی بر «صرف درآمدها برای بهبود زیرساخت» را با دیده تردید بنگرند، چرا که کیفیت خدمات طی سالهای اخیر متناسب با قیمتها رشد نکرده است.شکاف دیجیتال و ضرورت تغییر نگاه به اینترنتپژوهشهای دانشگاهی نشان میدهد که مصر با یک «شکاف دیجیتال» جغرافیایی روبروست. در حالی که خدمات اینترنت ثابت در شهرها متمرکز شده، مناطق روستایی که بیشترین نیاز را به فرصتهای اقتصادی دیجیتال دارند، از دسترسی باکیفیت محروماند. کارشناسان معتقدند دولت باید اینترنت را نه یک کالای تجاری، بلکه یک «خدمت عمومی» (مانند آب و برق) تعریف کند که دسترسی عادلانه به آن حق همه شهروندان است.در نهایت، رابطه مصریها با اینترنت به یک «عشق اجباری و پرهزینه» تبدیل شده است. آنها ناچارند میان هزینههای سرسامآور زندگی و نیاز مبرم به شبکه، تعادلی شکننده برقرار کنند؛ در حالی که نهادهای نظارتی و پارلمان همچنان در تلاشاند تا میان فشار شرکتهای مخابراتی و ناله مستمر کاربران، راهی برای خروج از این بحران بیابند.
18:40 - 28 اردیبهشت 1405
21 واکنش
24٫9k بازدید
2 پاسخ
