از ۷ تیر ۱۳۶۰ تا ۹ اسفند ۱۴۰۴
هفتم تیر، تنها یک روز در تقویم نیست؛ نقطهعطفی در تاریخ انقلاب اسلامی است که هر سال، یادآور تلاش دشمنان برای متوقف کردن مسیر پرافتخار این نظام است. در چنین روزی در سال ۱۳۶۰، دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی در تهران با منفجر شد و ۷۳ تن از مقامات ارشد کشور - از جمله آیتالله دکتر بهشتی، چهار وزیر، ۲۷ نماینده مجلس و جمعی از اعضای حزب- به شهادت رسیدند. این فاجعه، که دستپرورده سازمان مجاهدین خلق، با طراحی و اجرای استکبار جهانی و در راس آنها امریکای زخم خورده بود، در شرایطی رخ داد که دشمنان انقلاب - با تکیه بر فضای پس از عزل بنیصدر و فعالیتهای مسلحانه منافقین -تصور میکردند میتوانند نظام نوپای جمهوری اسلامی را در نطفه خفه کنند.
اما آنچه اتفاق افتاد، دقیقاً نقطهعطفی برای استحکام بیشتر انقلاب شد. امام خمینی (ره) در واکنش به این حادثه فرمودند: «ملت ایران در این فاجعه بزرگ، ۷۲ تن بیگناه، به عدد شهدای کربلا از دست داد». مردم ایران نیز با حضور خود در تشییع پیکر شهدا و اجتماع در خیابانها، پیام روشنی به دشمنان فرستادند: این نظام، با شهادت بزرگانش نه تنها سست نمیشود، که استوارتر میگردد. پیام شورای موقت ریاستجمهوری در آن روز، به درستی این حقیقت را ترسیم کرد: «با شهادت شخصیتها، سیل خروشان انقلاب شما باز نمیایستد.»این سنت الهی در انقلاب اسلامی بارها به اثبات رسیده است: ترور و شهادت، به جای سستسازی، استحکام میآورد. هر بار که دشمنان تصور کردهاند با حذف یک ستارهی درخشان از آسمان انقلاب، تاریکی بر زمین خواهد نشست، ملت ایران با خون همان ستاره، افقهای تازهای را روشن کرده است. از شهادت ۷۲ تن در هفتم تیر تا شهادت رهبری معظم انقلاب و فرماندهان دلاور ما در جنگهای اخیر، همیشه همین قانون جاری بوده: شهادت، پایان نیست؛ آغازی دوباره است برای فتوحاتی بزرگتر.
پیوند میان ۷ تیر ۱۳۶۰ و شهادتهای دو جنگ تحمیلی اخیر، در یک نکته خلاصه میشود: «دشمنان هر بار با محاسبهای اشتباه، تصور میکنند با حذف فیزیکی شخصیتها، میتوانند اراده یک ملت را در هم بشکنند. اما این ملت، با هر بار شهادت، پیوند خود را با نظام و انقلاب مستحکمتر و حضور خود را در صحنه پررنگتر کرده است.» در مکتب انقلاب اسلامی، شهادت پایان راه نیست؛ آغاز مسیری است که با خون شهیدان، مسیر خود را پیدا میکند. همانطور که حضرت امام خمینی (ره) درباره شهدای هفتم تیر فرمودند، این شهدا «با ذکر خدا بر لب و بدنهای پاره پاره، به دیدار حق شتافتند» و خود الگویی برای نسلهای بعدی شدند.در نهایت، هفتم تیر، درس بزرگ دیگری نیز دارد: «نفوذ دشمن و ترور چهرههای کلیدی، هرگز نمیتواند مسیر یک نظام مردمی را تغییر دهد.» از شهادت آیتالله بهشتی و ۷۲ تن از یارانش در سال ۱۳۶۰ تا شهادت رهبر شهید انقلاب و فرماندهان سپاه در جنگ رمضان، دشمنان بارها و بارها با این حقیقت بنیادین روبهرو شدهاند: ملت ایران با شهادت، قویتر میشود و انقلاب اسلامی، به برکت خون شهیدان، همچنان مسیر خود را به سوی قلههای افتخار ادامه خواهد داد.یاد و خاطره شهید آیتالله دکتر بهشتی و یاران وفادارش، و همه شهدای انقلاب اسلامی بالاخص امام شهید حضرت آیتالله سیدعلی خامنهای (رضوان الله تعالی علیه) و فرماندهان شهیدمان، گرامی باد.
12:05 - 7 تیر 1405
