مطالبهپیگیری نقش یهودیان متصل به موساد در اغتشاشات تروریستی و برخورد باآنها
درتمام عملیات‌های انجام‌شده توسط رژیم صهیونیستی در کشورهای جهان، اعم‌از آدم‌ربایی، ترور، سرقت و...همواره مهمترین و‌قابل‌اعتمادترین‌افراد برای موساد و‌امثالهم، یهودیان ساکن کشور هدف بوده‌اند که در موساد تحت‌عنوان «سایان» شناخته، سازماندهی و هدایت می‌شوند. بدون تردید در اغتشاشات اخیر نیز مانند جنگ تحمیلی ۱۲روزه، بسیاری از امور مربوط به سازماندهی و هدایت تروریست‌ها به‌ویژه تامین مالی و لجستیکی آنها اهمیت بسیار زیادی داشته‌است که قطعا برخی معدود یهودیان داخل کشور که حتی شماره تلفن بعضی‌از آنها درلیست کشف‌شده از مامور موساد توسط گروه هکری حنظله وجودداشت و منتشرشد از مهمترین عوامل اجرای آن بوده‌اند. برخی از این یهودیان بصورت مخفیانه به سرزمین‌های اشغالی رفت‌وآمد دارند و بررسی عملکرد و نقش احتمالی آنها در فتنه و اغتشاش اخیر و برخورد جدی و قاطع امنیتی و قضائی با این خائنین نه‌تنها یک مطالبه ملی، بلکه یک راهکار اجرایی مهم برای جلوگیری از وقوع فجایع تروریستی احتمالی در آینده است.
قوه قضائيه، دادستان کل کشور، رئیس محترم قوه قضائیه، وزارت اطلاعات، سازمان اطلاعات سپاه، سازمان اطلاعات فراجا (سافا)، حفاظت و اطلاعات قوه قضائیه
1000پیگیری از مسئول مربوطه10٬000پیگیری از عالی ترین مسئولنمایش گزارش
دشمنی تا کجا؟
تا زمانی که انقلاب اسلامی بر اصول استقلال‌طلبانه و ضدسلطه خود و حمایت از گروه‌های مقاومت پایبند است و تا وقتی که آمریکا سیاست‌های مداخله‌جویانه و یک‌جانبه‌گرایانه را دنبال می‌کند، زمینه‌های خصومت آمریکا و ایران همچنان باقی خواهد ماند.
خبرگزاری فارس از تبریز: معصومه درخشان: از نخستین روزهای پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷، روابط جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا وارد مرحله‌ای پرتنش و خصمانه شده است. این دشمنی که ریشه در تضادهای عمیق فکری، سیاسی و راهبردی دارد، در طول بیش از چهاردهه به اشکال گوناگون ادامه یافته است.
ماهیت انقلاب اسلامی نشان می‌دهد انقلاب ایران صرفاً یک جابه‌جایی قدرت سیاسی نبود، بلکه حرکتی ایدئولوژیک با شعارهایی چون استقلال، نفی سلطه‌پذیری، استکبارستیزی و حمایت از ملت‌های مظلوم است. این اصول، به‌طور طبیعی با سیاست‌های کلان آمریکا در خاورمیانه که مبتنی بر حفظ هژمونی، تأمین منافع اقتصادی و امنیتی، و حمایت از متحدان خود است در تضاد قرار گرفت. از این منظر، دشمنی آمریکا با انقلاب اسلامی را می‌توان واکنشی به تهدید شدن نظم مطلوب خود در منطقه دانست.
از دست رفتن منافع آمریکا
درباره علل خصومت آمریکا در مقابل انقلاب اسلامی دلایل زیادی را می توان مطرح کرد:۱. از دست رفتن منافع آمریکا پس از انقلاب اسلامی.پیش از انقلاب، ایران یکی از مهمترین متحدان آمریکا در منطقه بود و منافع سیاسی، اقتصادی و نظامی گسترده‌ای برای واشنگتن تأمین می‌کرد. پیروزی انقلاب اسلامی باعث خروج آمریکا از بسیاری از معادلات داخلی ایران شد.مانند قطع نفوذ آمریکا در ارتش، نفت و سیاست خارجی.
الگوی انقلابی
۲.ترس از گسترش الگوی انقلاب اسلامیانقلاب اسلامی با شعارهایی مانند «نه شرقی، نه غربی» و مقابله با استکبار جهانی شکل گرفت.آمریکا نگران نفوذ منطقه ای ایران است که الگوی انقلاب اسلامی الهام‌بخش ملت‌ها و جنبش‌های مستقل در منطقه باشد و نفوذ متحدانش را تضعیف کند.
۳.حمایت ایران از جریان مقاومت در منطقهحمایت جمهوری اسلامی ایران از گروه‌های مقاومت که در برابر اسرائیل و آمریکا مقاومت می‌کنند، یکی از دلایل اصلی خصومت واشنگتن است.
متحدان راهبردی
۴.مخالفت ایران با موجودیت و سیاست‌های رژیم صهیونیستیآمریکا رژیم صهیونیستی را متحد راهبردی خود می‌داند و هر کشوری که این رژیم را به چالش بکشد، با فشار آمریکا مواجه می‌شود.
ایران قوی را بر نمی‌تابد
۵. مخالفت آمریکا با پیشرفت علمی و فناوری مستقل ایرانایران در حوزه‌هایی مانند انرژی هسته‌ای، صنایع دفاعی و فناوری‌های نوین موفقیت‌های زیادی کسب کرده و این مسئله با سیاست مهار قدرت آمریکا در تضاد است، بنابراین تحریم‌های شدید علیه برنامه هسته‌ای و صنایع دفاعی ایران در دستور سیاست های آمریکا قرار دارد.
۶. ناکامی سیاست فشار حداکثریبا وجود تحریم‌ها و فشارهای گسترده، نظام جمهوری اسلامی پابرجا مانده است. این ناکامی، آمریکا را به تشدید کارشکنی‌ها سوق داده است که می توان به اعمال تحریم‌های جدید پس از خروج آمریکا از برجام اشاره کرد.
دشمنی تا کجا
این خصومت تا کجا ادامه خواهد داشت؟در دهه‌های گذشته، آمریکا از ابزارهای مختلفی برای مقابله با جمهوری اسلامی استفاده کرده است؛ از تحریم‌های اقتصادی و فشارهای دیپلماتیک گرفته تا جنگ رسانه‌ای، حمایت از مخالفان داخلی و منطقه‌ای، و حتی تهدیدهای نظامی. هدف مشترک همه این ابزارها، مهار قدرت و نفوذ ایران و در نهایت تغییر رفتار یا ساختار نظام سیاسی آن بوده است. با این حال، تجربه نشان داده که این سیاست‌ها نه‌تنها به تحقق اهداف اعلامی آمریکا منجر نشده، بلکه در بسیاری موارد باعث تقویت گفتمان مقاومت و استقلال در ایران شده است. از سوی دیگر، باید توجه داشت که دشمنی آمریکا امری ثابت و غیرقابل تغییر نیست، بلکه تابعی از شرایط داخلی ایران، تحولات منطقه‌ای و موازنه قدرت در نظام بین‌الملل است.نمونه‌هایی مانند مذاکرات هسته‌ای و توافق برجام نشان داد که در شرایط خاص، امکان کاهش تنش و گفت‌وگو نیز وجود دارد. هرچند بی‌اعتمادی عمیق و تجربه بدعهدی‌ها مانع از شکل‌گیری روابط پایدار شده است.
در پاسخ به این سوال که خصومت تا کجا ادامه دارد؟ می‌توان گفت تا زمانی که انقلاب اسلامی بر اصول استقلال‌طلبانه و ضدسلطه خود پایبند است و تا وقتی که آمریکا سیاست‌های مداخله‌جویانه و یک‌جانبه‌گرایانه را دنبال می‌کند، زمینه‌های این دشمنی همچنان باقی خواهد ماند. تغییر واقعی در روابط، مستلزم تغییر نگرش یکی یا هر دو طرف نسبت به مفاهیمی چون قدرت، امنیت و منافع ملی است.
در نهایت، می‌توان گفت که آینده این تقابل نه صرفاً در اراده آمریکا، بلکه در میزان وحدت و انسجام داخلی، توانمندی اقتصادی، قدرت نرم و هوشمندی دیپلماتیک جمهوری اسلامی ایران رقم می‌خورد. هرچه ایران بتواند با تکیه بر ظرفیت‌های درونی خود مسیر پیشرفت و استقلال را با موفقیت طی کند، تأثیر فشارها و دشمنی‌ها کاهش خواهد یافت و معادله تقابل نیز به‌تدریج دستخوش تغییر می‌شود.#تقابل_آمریکا_با_ایران#سیاست_مداخله_جویانه_آمریکا#گفتمان_مقاومت
00:08 - 5 بهمن 1404
1 پاسخ
@Doustdar_Velayat5 بهمن 1404در پاسخ به @Derakhshanو@ShahrvandIranZaminمخاطبین محترم و مردم عریز ایران!رهبر عزیز انقلاب همواره و همیشه یکی‌از مهمترین خطرات موجود درقبال کشور و انقلاب را نفوذ دانسته، بر هوشیاری و مقابله با آن تاکیدی جدی ابراز و اعلام فرموده‌اند.تردیدی در تاثیر نفوذی‌ها و جاسوسان رژیم صهیونیستی در ایجاد #اغتشاشات درکشور وجود ندارد. بادرنظرگرفتن س…نمایش بیشتر