آقا و خانم بلاگر، دوربینت را پایین بگذار!

این روزها، کافی است بحرانی اتفاق بیفتد، آن موقع است که سروکله بلاگرهای جوانمردنمایِ گوشی به دست از گوشه و کنار آن بحران طوری پیدا می‌شود که دیگر نمی‌توان جمعش کرد!
گروه زندگی: قدیم‌ها اگر می‌خواستند بگویند که فلانی خیلی جوانمرد است نشانی کارهای خیر و دست‌گیری‌هایش را در اتفاقات ناگوار زندگی آدم‌های اطرافش می‌دادند؛ همان کارهای دلیِ غیرتمندانه‌ که بی‌سروصدا گره‌گشایی می‌کرد و زمین را به آسمان وصله می‌زد، آن هم بدون اینکه کسی بو ببرد. اما این روزها، کافی است بحرانی اتفاق بیفتد، آن موقع است که سروکله بلاگرهای جوانمردنمایِ گوشی به دست از گوشه و کنار آن بحران طوری پیدا می‌شود که دیگر نمی‌توان جمعش کرد!

هدایت بحران

در تمام کشورهای جهان، اولین نهادها و سازمان‌های کنترل و مدیریت بحران‌ها، دولتی است و مردم نقش نسبتا کمتری در کنترل پیشامدهای بحرانی دارند اما در کشور ما، با توجه به روح حمیت و غیرت و همدلی‌ای که از عِرق ایرانی و اسلامی بودنمان در درونمان، ژن به ژن به ارث رسیده، گروه‌های مردمی به صورتی جمعی و حتی فردی، نقش‌های مختلفی را در هدایت بحران‌ها به یک نقطه امن ایفا می‌کنند.
همین موضوع باعث شده که بعضی از افراد سودجو، با پوشش جوانمردی و کمک و همدلی، همیشه مرد بحران باشند و تا دلتان بخواهد، با استفاده از رنج مردمی که به نمایشش می‌گذارند جذب فالوئر داشته باشند. در حالی که بحران، آسیب‌های گاهی جبران نشدنی‌ای به آدم‌ها می‌زند، حضور افرادی که صرفا به خاطر دیده شدن به دل بحران زده‌اند، آسیب‌های جدی‌تری را به زندگی و حریم خصوصی خانواده‌های داغدار وارد خواهد کرد.

فاصله‌ای به باریکی مو

در سیل و زلزله خوزستان و طوفان سیستان و ریزش معدن طبس و سقوط متروپل، اگر شاهدان عینی، آن بحران‌ها را به تصویر نمی‌کشیدند شاید درک عمق فاجعه را برای کسی که در پایتخت و فرسنگ‌ها دورتر از آن جغرافیا نشسته بود غیرممکن می‌کرد اما بین شاهدی عینی بودن تا جست‌وجوی فالوئر شدن در غم آدم‌ها، فاصله‌ای به باریکی یک تار مو است که به این سادگی‌ها نمیتوان روح سالم از آن به در بُرد!

بلایای طبیعی

طبق گزارش جهانی کاهش خطر بلایای طبیعی، ایران جزو ۱۰ کشور بلاخیز جهان است و در قاره آسیا هم از این حیث رتبه چهارم را دارد و این یعنی بهشت بلاگرها اما گاهی خطاهای انسانی، این بلاهای طبیعی را در شرایط غیرطبیعی‌اش دامنه‌دارتر می‌کند و باعث به وجود آمدن بحران‌هایی تنش‌زا و تازه برای آدم‌ها می‌شود. اما آیا در این شرایط باید دوربین به دست شویم یا خیر؟ و این دوربین به دست بودن چه ضابطه‌ها و قواعدی دارد؟

امنیت روانی جامعه

کارشناسان رسانه معتقدند که دوربین به دست شدن در شرایط بحرانی بد نیست و حتی در بیشتر مواقع نیز لازم است ولی نباید امنیت روانی جامعه را به هم بریزد و همچنین قسمت بازیگران مردمی گوشی به دست در بحران‌ها که جمعیت محدودی هم نیست معمولا نادیده گرفته می‌شود در صورتی که یک فیلم اشتباه می‌تواند بر سرنوشت تعداد زیادی از آدم‌ها تاثیرات مستقیم و غیرمستقیم بگذارد.
در کنار این موارد، ایتایی‌ها، بله‌ایی‌ها و اینستگرامی‌هایی که پیوسته در جست‌وجوی اتفاقات خاص برای ترند شدن کانال‌ها و صفحات‌شان هستند، از بحران‌ها با آغوش بازتری برای دیده شدن باز می‌کنند و گاهی این دیده شدن‌ها گران تمام می‌شود چون هیچ نظارت رسانه‌ای بر محتوای تولید شده‌شان صورت نمی‌گیرد و دقیقا مشخص نیست که چه هدف‌هایی پشت‌بند این محتواهای زرد تولید شده است.

شاهدان عینی

در سیل خوزستان، من به عنوان یکی از خبرنگاران شاهد عینی این بلیه طبیعی در بعضی از روستاها حاضر شدم و با مردم دچار بحران شده به گفت‌وگو نشستم. با توجه به شرایط روحی، فرهنگی، جغرافیایی و حتی قومیتی، بعضی از زن‌ها و حتی مردها و ریش‌سفیدها تمایلی به انتشار تصویر یا فیلم‌شان نداشتند چون احساس می‌کردند آبرویشان می‌رود. و تنها به همین شرط که صرفا حرف‌هایشان با اسمی مستعار یا کوچک منتشر شود حاضر به مصاحبه می‌شدند اما در همان شرایط شاهد حضور بلاگرهایی بودم که بدون اجازه ساکنان بومی منطقه، آن‌ها را بازیگران اصلی لایوهایشان می‌کردند و در پاسخ مخالفتشان سوار خودروهای لوکسشان می‌شدند و با هزاران فالوئر تازه‌تر برمی‌گشتند!
حالا درست برخلاف این افراد، شاهد افرادی بودم که بی هیچ چشمداشت و حتی دوربینی، جانانه، بحران را به قدر توان جان و مالشان مدیریت می‌کردند و اصول حفظ حریم شخصی آدم‌های بحران‌زده را کاملا دلسوزانه و جوانمردانه رعایت می‌کردند چون خودشان را بازیگر دوربین کارگردان مهم‌تری یعنی پروردگارشان می‌دیدند.

دوربینت را پایین بگذار

در مجموع، همان‌قدر که نمی‌توان جلوی وقوع یک بحران را گرفت، نمی‌توان هم مانع از گسترش و مطلع شدن بقیه از آن شد. بحران، پیشامدی است که به صورت ناگهانی و گاهی فزاینده رخ می‌دهد و به وضعیتی خطرناک و ناپایدار برای فرد، گروه یا جامعه می‌انجامد که باعث به وجود آمدن شرایطی می‌شود که برای برطرف کردن آن، نیاز به اقدامات اساسی و فوق‌العاده است اما باور کنید تنها درخواست آدم‌های بحران‌زده در هر شرایطی این است که: «آقا و خانم بلاگر، دوربینت را از روی زندگی ما پایین بگذار!»#بلاگر#بحران#هرمزگان
15:28 - 8 اردیبهشت 1404

5 بازنشر11 واکنش
78٫6k بازدید



5 پاسخ

@majid_khashei8 اردیبهشت 1404
لطفا از این به بعد رقص بی حجاب ها را خبری نکنید ، چون این بی حجاب ها لذت می برند که سایت های خبری در مورد آن ها صحبت می کنند و احساس زیاد بودن می کنند.

@majid_khashei8 اردیبهشت 1404
در پاسخ به
راه حل مبارزه با بی حجابی فقط تحریم خبری هست ، چون هرچقدر بیشتر دیده بشوند بیشتر فساد انجام می دهند

تصویر نمایه‌ی ‌زهره محمدی‌
@Zohre_mohammadi8 اردیبهشت 1404
در پاسخ به
درود بر شما به نکته ظریف و مهمی اشاره کردین👌

تصویر نمایه‌ی ‌مهدی قنبری‌
@user17090999889862105088 اردیبهشت 1404
در پاسخ به
🔊🔊 متاسفانه خود تحقیری از یک طرف و خیانت از طرف دیگر گریبان عده ای را که خواسته و یا ناخواسته به این سرزمین خیانت می کنند گرفته است. عقل یگانه مقوله ای است که در حل این مسئله مورد نیاز است. یک ذره فقط یک ذره تفکر ای هموطن گوشی به دست!!!!!

تصویر نمایه‌ی ‌علی مرادی کلان‌
@Alimoradikalan17 اردیبهشت 1404
در پاسخ به
متأسفانه زیاد شده