ملتی که با نوروز زندگی می‌کند، عقب نمی‌نشیند

هنر آن است که از دل رنج، معنا بیافرینیدر میانه‌ی التهاب، آنچه قد برافراشت، همین ریشه‌های عمیق فرهنگی و اعتقادی بود؛ سرمایه‌ای که در محاسبات سرد و بی‌روح بیرونی هرگز به تمامی دیده نمی‌شود.
به گزارش گروه فرهنگ و هنر باشگاه خبرنگاران توانا، آنچه می‌خوانید، دل‌نوشته‌ای به قلم على رشيدى،كارشناس ارشد مطالعات فرهنگى و رسانه است.یک ماه گذشته است؛یک ماه از آن روز ناآرام که ناگهان، قرار و مدار زندگی گسست و آسمان، رنگی دیگر گرفت. رخدادی که با بهانه‌هایی تکراری آغاز شد، اما در ژرفای خود، نشانه‌هایی از نگاهی حساب‌شده و هدفی فراتر داشت؛ هدفی که بیش از هر چیز، ثبات و یکپارچگی این سرزمین را نشانه رفته بود.در این میان، از دل ماه رمضان گذشتیم؛ ماه صبر، ماه ایستادگی، ماهی که در سکوت سحرهایش، اراده‌ها صیقل می‌خورد. و پس از آن، نوروز از راه رسید؛ پیام‌آور رویش، تازگی و برخاستن دوباره. تلاقی این دو میراث سترگ ملی و ایمانی، اگرچه با تلخی‌هایی همراه شد، اما در ژرفای جان این ملت، نیرویی تازه دمید؛ نیرویی برخاسته از ریشه، نه هیاهو.در میانه‌ی التهاب، آنچه قد برافراشت، همین ریشه‌های عمیق فرهنگی و اعتقادی بود؛ سرمایه‌ای که در محاسبات سرد و بی‌روح بیرونی هرگز به تمامی دیده نمی‌شود. ملتی که با رمضان، صبر را در جان می‌نشاند و با نوروز، امید را زندگی می‌کند، در برابر طوفان‌ها نه می‌شکند و نه عقب نمی‌نشیند؛ بلکه استوارتر از پیش، خویش را بازمی‌سازد.اکنون، در آستانه‌ی پایان نوروز، تصویری روشن‌تر پیش روی ماست:تاب‌آوری، تنها ایستادن در برابر ضربه نیست؛ هنر آن است که از دل رنج، معنا بیافرینی و از دل فشار، نیرویی برای ادامه‌ی راه بسازی.و این‌جاست نقطه‌ی تمایز؛آنجا که برخی بر گسستن دل بسته‌اند، و این ملت، از دل همان فشارها، پیوندهایی استوارتر و ریشه‌دارتر می‌آفریند.ان‌شاء الله ...
15:52 - 13 فروردین 1405