مصیبت آمریکا
اصلا بزرگنمایی نیست اگر بگوییم که تجربه آمریکا – که ماه آینده 244 ساله می شود- حتی بیشتر از زمانی که به دلیل رسوایی واترگیت در دهه 1970 دچار بحران قانون اساسی شده بود، در معرض خطری جدی قرار دارد. این همه گیری با تازه ترین مورد از زنجیره ای طولانی از خشم های نژادی همزمان شده که کشور را به انفجار کشانده است.
گروه غرب از نگاه غرب خبرگزاری فارس: همزمانی دو تراژدی ملی- بحران کووید19 و میراث نژادپرستی این کشور- در بهار امسال و بی ثباتی اشغال کننده کاخ سفید و فقدان صلاحیت رهبری او، یک مصیبت به تمام معنا برای ایالات متحده آمریکا بوده است. بی ثباتی پرزیدنت دونالد ترامپ در مقابله با این همه گیری، تاکنون به مرگ 112هزار آمریکایی انجامیده که یکی از بالاترین نرخ های مرگ و میر ناشی از کووید19 به نسبت سرانه در جهان محبوب می شود. ویروس کرونا همچنان در مناطقی که پیشتر از هجوم آن در امان بودند، در حال گسترش است. بحران سلامت ملی جرقه بدترین سقوط اقتصادی در آمریکا از زمان رکود بزرگ دهه 1930 را نیز زده است. همانطور که رویدادهای بعدی نشان داده، اصلا بزرگنمایی نیست اگر بگوییم که تجربه آمریکا – که ماه آینده 244 ساله می شود- حتی بیشتر از زمانی که به دلیل رسوایی واترگیت در دهه 1970 دچار بحران قانون اساسی شده بود، در معرض خطری جدی قرار دارد. این همه گیری با تازه ترین مورد از زنجیره ای طولانی از خشم های نژادی همزمان شده که کشور را به انفجار کشانده است. میلیون ها آمریکایی گرفتار در قید و بند قرنطینه خانگی بارها و بارها تصویر قتل سنگدلانه جرج فلوید، یک مرد سیاهپوست غیرمسلح و دستبند بر دست را به دست چهار مامور پلیس مینیاپولیس نظاره کردند. یکی از پلیس ها درک شوین، با بی اعتنایی تمام به مدت 9 دقیقه زانوی خود را روی گردن فلوید فشرد تا اینکه او هشیاری اش را از دست داد.
دو پلیس دیگر روی پشت فلوید نشستند و بیشتر مانع از رسیدن اکسیژن به او شدند و پلیس چهارم مراقب بود و عابران هراسان را کنار می زد، در حالی که فلوید که برای نجات جانش تقلا می کرد فریاد می زد: «خواهش می کنم، نمی توانم نفس بکشم» قتل فلوید وجدان کشور را به تکان درآورد. این اتفاق تصویر کاملا روشن و بدون ابهامی را از معنای واقعی «سبعیت پلیس» در اختیار آمریکاییان قرار داد. بعد از چندین هفته زندانی شدن در خانه و مقررات فاصله گیری اجتماعی، انرژی نهفته جمع شده قابل توجهی در مردم انباشته شده بود که تصاویر مرگ فلوید، آن را آزاد کرد. معترضان روز بعد در مینیاپولیس اعتراض خود را آغاز کردند و این اعتراضات به سرعت به تمام کشور سرایت کرد. ده ها هزار تن از مردم از تمام نژادها و سنین در این اعتراضات شرکت داشتند. تظاهرکنندگانی که در خشونت ها، غارتگری ها و تخریب اموال (از جمله به آتش کشیدن خودروهای پلیس دست داشتند) بهانه لازم را به ترامپ که برند سیاست هایش بستگی به برانگیخته شدن خشم طرفدارانش دارد، داد. او به سبک نیکسون، شعارهای «نظم و قانون» سر داد که هدف آن برداشتن تمایز بین معترضان خشونت پیشه و تعداد بسیار بیشتر معترضان مسالمت آمیز بود. ویلیام بار دادستان کل آمریکا مثل همیشه برای کمک به بهره برداری ترامپ از این وضعیت و کسب قدرت بیشتر آماده بود. از آنجا که واشنگتن دی سی یک ایالت نیست، ترامپ و بار از فرصت پیش آمده برای تحمیل راه حل خودشان استفاده کردند.
آنها از گاردهای ملی چندین ایالت، تسلیحات شبیه به تسلیحات ارتش و متعلق به سازمان های دولتی و نگران کننده تر از همه برخی نیروهای بی هویت استفاده کردند واشنگتن به یک شهر اشغالی تبدیل شد. ترامپ وانمود می کند که شخص سرسختی است و تا مغز استخوان تمامیت گراست. با این وجود در حالی که تظاهرات خارج از کاخ سفید هر لحظه بیشتر می شد، او تصمیم گرفت یا اینچنین ادعا کرد که زمان «وارسی» از بونکر غول آسای ریاست جمهوری در زیر زمین فرا رسیده است. خود کاخ سفید پیشتر دارای یک بونکر بود، در طول هرج و مرج های پس از قتل فلوید، ارتفاع حصارهای دور مکانی که بونکر در آن قرار گرفته نزدیک به دو برابر شد. در حقیقت ترامپ که به برآشفتن بیشتر اوضاع تمایل داشت، در توئیتی نوشت تظاهر کنندگانی که از این حصار تجاوز کرده اند، «از سوی شرورترین سگ ها و بد یمن ترین تسلیحاتی که من به عمرم دیده ام مورد استقبال قرار گرفته اند.» استفاده به شدت ناراحت کننده از زور برای بیرون راندن تظاهرکنندگان مسالمت آمیز از میدان لافایت در مقابل کاخ سفید- که به معنای زیرپا گذاشتن حقوق آنهاست و بار در ابتدا آن را به رسمیت شناخت- نیز وجدان ملی را تکان داد. مشاوران کمتر برجسته ترامپ- برجسته ترین آنها دختر خودش ایوانکا و همسر او جارد کوشنر- ترتیب یک شیرین کاری را دادند که طی آن ترامپ با پای پیاده از این میدان به سمت کلیسای تخته کوبی شده سنت جان که زیرزمین که دچار حریق شده بود برود.
اما آنها از فکر کردن به این نکته قصور کرده بودند که وقتی ترامپ به آنجا می رسد چکار باید کند ترامپ سرسری و گاه به شکل سرو ته یک انجیل را در برابر دوربین عکاسان در دست گرفت که فقط باعث شد او ابله تر به نظر برسد. بعلاوه طرفداری ترامپ از سرازیر کردن نیروهای فعال آمریکایی به شهرهای آمریکا با عدم همدلی و تحقیر مواجه شد. موجی از مقامات نظامی عالیرتبه پیشین از جمله جیمز متیس، ژنرال بازنشسته نیروی دریایی که تا سال گذشته وزیر دفاع ترامپ بود، علنا رئیس جمهور را تقبیح کردند. متیس که خود را از فکر استفاده از سربازان برای سرکوب تظاهرکنندگان «خشمگین و وحشت زده» توصیف کرد، گفت که آمریکاییان «شاهد نتایج سه سال فقدان رهبری پخته و سنجیده هستند.» اما کسانی که چنین اظهارنظراتی را در برملا کردن ماهیت ریاست جمهوری ترامپ کرده اند، در بیعت تداوم دار جمهوریخواهان با ترامپ عامل مهمی محسوب نمی شوند. تقریبا تمام جمهوریخواهان منتخب در مواجه با انتخاب بین متیس و ترامپ، به رئیس جمهور چسبیدند. کسانی که از او به خاطر دیدگاه های مثبت فراوانش دفاع کردند، آنچنان به او و اعطاکنندگان کمک های مالی به او وابسته شده اند که آمادگی گسستن از او را ندارند، با علم به اینکه نظرسنجی های فعلی نشان می دهند که احتمال دارد او در انتخابات ماه نوامبر سقوط کند و آنها را هم به همراه خود به پایین بکشد.
اگرچه قیام ملی علیه فعالیت های پلیسی نژادپرستانه به برخی اصلاحات منجر خواهد شد، مثل بهبود آموزش ها و منع وارد آوردن فشار به مجاری تنفسی و گردن نظیر کاری که باعث مرگ فلوید شد، اما بازاندیشی در مورد نقش پلیس، فارغ از اینکه نتایج آن تا چه اندازه رادیکال باشد، نمی تواند به تنهایی نژادپرستی را از بین ببرد این لکه بزرگ در نتیجه مصالحه بنیانگزاران آمریکا با برده داری است که بر پیشانی آمریکا باقی مانده است. دولت ها نمی توانند هیچ کاری در مورد اهانت هایی که به طور روزمره به جرم سیاهپوست بودن با سیاهپوستان آمریکا می شود کاری کنند؛ اهانت هایی چون تاکسی های خالی که از سوار کردن آنها خودداری می کنند، اشتباه گرفتن آنها با کارکنان سوپرمارکت ها، بعلاوه توهین های عامدانه و غیر عامدانه فراوان. اکنون جمعیت انبوهی که در خیابان ها حاضر است راضی نخواهد شد، مگر آنکه نتیجه این غلیان ملی، بهبود یافتن وضع مدارس، مراقبت های درمانی و فرصت های شغلی برای اقلیت ها – سهمی عادلانه برای سیاهپوستان- باشد. وقتی آمریکا یک بار دیگر در احترام گذاشتن به ارزش های اعتراف شده خود کوتاهی کند چه اتفاقی خواهد افتاد؟ نویسنده: الیزابت درو (ELIZABETH DREW) از نویسندگان سایت منبع: https://b2n.ir/633515 انتهای پیام. .
09:27 - 15 June 2020
1 Reposts
10 Views
1 Reply