برادری و اخوت در قرآن کریم
خبرگزاری فارس: پیامبر اسلام (ص) همواره جوامع اسلامی را به اعتصام حبل متین الهی و پرهیز از تفرقه و تشکیل امت واحده در سایه عبودیت الله دعوت میفرمود و در 7 آیه از قرآن کریم نیز واژه «برادری» ذکر شده است.
به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه فارس، یکی از زیباترین و والاترین واژهها، واژه وحدت و برادری است. برادری و وحدتی که پیامبر رحمت در استمرار رسالت دیگر انبیاء عظام برای جوامع بشری به ارمغان آورد، پیامبر اکرم (ص) مهاجرین و انصار را به میثاق اخوت و عقد برادری فراخواند و بدین سان گلبانگ وحدت برای نخستین بار در فضای مدینه طنین افکند و دل و جان قرون و اعصار را نوازش داد و عطر دل انگیز آن ؛مسلمانان را مدهوش خویش ساخت.بدینگونه زیربنای اتحاد و همبستگی اسلامی نهاده شد و ارزش های متعالی اسلامی و برادری و اتحاد، جایگزین ارزشهای پوچ و خیالی جاهلی گشت. پیامبر اسلام (ص) با آیات شریفه «وَ اعتَصِموُا بِحَبل الله جَمیعاً وَ لا تَفَرَقوا» و «ان هذه اُمَتِکُم اُمَه واحِده وَ اَنا رَبَکُم فَاعبُدون»، جوامع اسلامی را به اعتصام حبل متین الهی و پرهیز از تفرقه و تشکیل امت واحده در سایه عبودیت الله دعوت کرد.مسلمانان در پرتو عمل به این دعوت و حرکت در طریق وحدت، متحد شدند و بر دشمنان چیره گشتند و دیری نپایید که فتح و پیروزی را در آغوش کشیدند. در مقابل نیز، هر گاه بیراهه تفرقه و پراکندگی را در پیش گرفتند، به سستی و شکست گرفتار آمدند. پس از پیامبر (ص) نیز ائمه اطهار (ع) و بزرگان اسلام؛ این دعوت را تداوم بخشیده و مسلمانان را به اتحاد و همبستگی فرا خواندند.* برادری در قرآن کریم
ـ سوره حجرات آیه ١٠: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ؛ همانا مؤمنان [مسلمانان] بردارند، پس بین برادرانتان آشتى برقرار سازید، و از خداوند پروا کنید، باشد که مشمول رحمت شوید.ـ ـ سوره حجرات آیه 12: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضًا أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ؛ اى مؤمنان از بسیارى از گمانها پرهیز کنید، چرا که بعضى از گمانها گناه است، و [در کار دیگران] تجسس مکنید، و بعضى از شما از بعضى دیگر غیبت نکند، آیا هیچ کدام از شما خوش دارد که گوشت برادر مردهاش را بخورد، که از آن تنفر دارید، و از خداوند پروا کنید که بىگمان خداوند توبهپذیر مهربان است.ـ سوره آل عمران آیه ١٠٣: وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِیعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْکُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَکُنتُمْ عَلَىَ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَکُم مِّنْهَا کَذَلِکَ یُبَیِّنُ اللّهُ لَکُمْ آیَاتِهِ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ؛ و همگى به رشته الهى درآویزید و پراکنده نشوید، و نعمت خداوند را بر خود یاد کنید که دشمنان همدیگر بودید و او میان دلهاى شما الفت داد و به نعمت او با هم دوست شدید، و بر لبه پرتگاه آتش بودید و او بازتان رهاند، خداوند بدینسان آیات خویش را براى شما به روشنى بیان مىدارد تا هدایت یابید.
ـ سوره توبه آیه 11: فَإِن تَابُواْ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَآتَوُاْ الزَّکَاةَ فَإِخْوَانُکُمْ فِی الدِّینِ وَنُفَصِّلُ الآیَاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ؛ اما اگر [از کفر] توبه کردند و نماز بر پا داشتند و زکات پرداختند، در آن صورت برادران دینى شما هستند، و ما آیات [خود] را براى اهل معرفت به روشنى بیان مىداریم.ـ سوره حجر آیه 47: وَنَزَعْنَا مَا فِی صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَى سُرُرٍ مُّتَقَابِلِینَ؛ و از سینههاى آنان هر گونه کینهاى را مىزداییم، و دوستانه بر تختها رویاروى بنشینند.ـ سوره حشر آیه 10: وَالَّذِینَ جَاؤُوا مِن بَعْدِهِمْ یَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِینَ سَبَقُونَا بِالْإِیمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِی قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِینَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّکَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ؛ و [نیز] کسانى که بعد از آنان [=مهاجران و انصار] آمدهاند [و] مىگویند پروردگارا بر ما و بر آن برادرانمان که در ایمان آوردن بر ما پیشى گرفتند ببخشاى و در دلهایمان نسبت به کسانى که ایمان آوردهاند [هیچ گونه] کینهاى مگذار پروردگارا راستى که تو رئوف و مهربانى.
ـ سوره بقره آیه 178: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصَاصُ فِی الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنثَى بِالأُنثَى فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَیْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاء إِلَیْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِکَ تَخْفِیفٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَرَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِکَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ؛ اى مؤمنان بر شما در مورد کشتگان قصاص مقرر گردیده است، که آزاد در برابر آزاد، برده در برابر برده و زن در برابر زن [قصاص شود] و اگر کسى در حق برادر [دینى]اش بخشش کند، بر اوست که خوشرفتارى کند و [قاتل باید دیه را] به نیکى به او بپردازد، این آسانگیرى و رحمتى از سوى پروردگارتان است، از آن پس هرکس بىروشى کند، عذابى دردناک [در پیش] خواهد داشت.انتهای پیام/ک
16:16 - 18 آبان 1390
82 بازدید
1 پاسخ