گزارش/ امام، جامعه مدرسین و روحانیت
خبرگزاری فارس: امام(ره) همانطور که قبل از پیروزی انقلاب برای علما و روحانیون به ویژه مدرسین حوزه علمیه قم، جایگاهی مهم و خطیر با مسئولیت هایی بزرگ قائل بودند پس از پیروزی انقلاب اسلامی هم مکرر به مدرسین و طلاب سفارش کردند که خود بیدار باشند و مردم را نیز در راه ومسیر انقلاب اسلامی هدایت و همراهی کنند.
به گزارش فارس، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم یکی از نهادهای دیرپای انقلاب اسلامی است که تاریخ شکل گیری آن به دوران آغازین نهضت امام خمینی(ره) باز می گردد و تا پیروزی انقلاب اسلامی، فراز و نشیبهایی را طی کرده است.
مهم ترین ویژگی این تشکل، حمایت از نهضت امام خمینی(ره) در دوران اقامت ایشان در نجف بود که با صدور بیانیه های گوناگون صورت می گرفت. جامعه مدرسین حوزه علمیه قم ضمن ایفای نقش عمده در پیروزی انقلاب اسلامی در تثبیت نظام جمهوری اسلامی ایران نیز فعال بود و در دوران استقرار نظام اسلامی پیوسته پیرو خط امام(ره) .
تولد انقلاب و آغاز تاسیس جامعه مدرسین
آغاز نهضت انقلابی امام خمینی تقریبا مصادف شده است با دوران تاسیس جامعه مدرسین، پس برای تشریح عملکرد و بیان جایگاه جامعه مدرسین از منظر امام خمینی (ره) باید به تاریخچه تاسیس آن اشاره کرد، زمانی که آیت الله بروجردی در سال 1340 از دنیا رفت و بحث مرجعیت عمده مباحث مطرح شده میان فضلای حوزه بود. تا سال 42 همفکری ها در این خصوص ادامه داشت تا اینکه در اواخر این سال جمعی از مدرسین حوزه گروهی منسجم و البته پنهانی تاسیس کردند، گروهی که برخی اعضای آن در سال 1345 به دلیل کشف اساسنامه این تشکل از سوی ساواک تحت تعقیب قرار گرفتند.
در این شرایط و البته با تبعید امام راحل از ترکیه به نجف بود که فعالیت جامعه مدرسین رو به کاهش گذاشت، اتفاقی که چندان به طول نیانجامید و مرگ مشکوک حاج آقا مصطفی در آبان 1356 این تشکل مصمم تر از گذشته به فعالیت پرداخت.
در این سال ها جامعه مدرسین تمام توان خود را در تایید و ادامه مبارزات به کار گرفت، فعالیت هایی نظیر چاپ، تکثیر و پخش اعلامیه های امام راحل را بر عهده داشت و در تشویق مردم به قیام و مبارزه نقش مهمی را ایفا می کرد همچنانکه پس از بازداشت حضرت امام در پادگان نظامی تهران و تصمیم رژیم برای محاکمه و اعدام ایشان، جامعه مدرسین در حرکت علمای اسلام به تهران و تحصن آنها سهم شایانی را ایفا کرد.
در همین زمان و به کوشش برخى از اعضاى جامعه، چند نفر از فقها و مراجع بزرگ طى اطلاعیهاى مرجعیت امام خمینى را تصدیق کردند. در اثر قیام همگانى مردم و تلاش علما و مراجع تقلید بود که رژیم نتوانست امام خمینى را اعدام کند و ایشان در 17 فروردین سال 1343 آزاد شده و با ورود به قم به رهبرى مبارزات ادامه دادند.
مبارزات ادامه داشت تا اینکه امام خمینی بار دیگر به علت نطق شدیدالحنشان علیه کاپیتولاسیون و حمله به رژیم، به تهران منتقل و به ترکیه و سپس به عراق تبعید شدند.
دوران تبعید امام ، وظایف علمای بلاد
در سال های تبعید دوری امام از امت، وظیفه علمای اسلام و به ویژه جامعه مدرسین سنگین و دشوارتر شد. اعضاى جامعه هم در جهت ترویج و گسترش دایره مرجعیت امام خمینى و زنده نگهداشتن نام ایشان قدم بر می داشتند و هم می بایست در جهت افشاگرى علیه ستمگریها و مظالم رژیم پیش قدم بودند.
در همین رابطه بود که پس از رحلت حضرت آیت الله العظمى آقاى حکیم(ره) اطلاعیهاى مبنى بر مرجعیت آیت الله خمینى، به امضاى دوازده نفر از علما و فقها، تهیه و تکثیر شد؛ اطلاعیه ای که به کوشش جامعه مدرسین و امضاى تعدادى از اعضاى آن توزیع شد و رژیم پهلوى را خشمناک ساخت.
پیروزی انقلاب، باعث تغییر مسئولیت و وظیفه گروه های مشارکت کننده در انقلاب و جامعه مدرسین شد تا مبارزه با رژیم به مشارکت در تاسیس و تثبیت نظام اسلامی تغییر جهت یابد.
حضور در شورای انقلاب، مجلس خبرگان، مجلس شورای اسلامی، شورایعالی انقلاب فرهنگی و ... از جمله فعالیت های اعضای جامعه مدرسین بود.
امام و دستور تشکیل شورای مدیریت حوزه
نگرانی امام در پیام تاریخی ایشان در 22 بهمن سال 60 جلوه جدی تری به خود گرفت و ایشان از مدرسین خواستند نسبت به این موضوع اهتمام ویژه ای داشته باشند. مساله ای که به تشکیل شورای مدیریت حوزه علمیه منجر شد.
به دنبال فرمایشات حضرت امام راحل(ره) جامعه مدرسین مساله اصلاح ساختار حوزه را در دستور کار خود قرار داد و همانگونه که امام راحل فرموده بودند در این مسیر از نظرات علما و مراجع و مشورت صاحب نظران استفاده کرد.
درخواست امام برای تغییر برنامه های آموزشی دانشگاه ها
توجه امام راحل به حوزه های علمیه و تاکیدات ایشان درباره نقش جامعه مدرسین در امور مختلف، در حرکت های تاریخی جامعه مدرسین مشهود است. بر همین اساس هم بود که پس از فرمان امام خمینی در 23 خرداد سال 59 مبنی بر تشکیل شورای انقلاب فرهنگی که وظیفه اسلامی شدن دانشگاه ها را به عهده داشت؛ حضرت امام در دیدار با جامعه مدرسین در سال 60 از اعضای این جامعه خواستند که در زمینه اسلامی کردن و تغییر برنامه های آموزشی دانشگاه ها به صورت جدی وارد عمل شوند.
به دنبال تاکید امام بر استفاده از حوزه در برنامه ریزی های مربوط به رشته ای علوم انسانی، ستاد انقلاب فرهنگی از جامعه مدرسین خواست تا در زمینه بازسازی علوم انسانی طرح ارایه دهد. جامعه مدرسین نیز طرح همکاری حوزه و دانشگاه را با هدف ایجاد دگرگونی اساسی در دروس علوم انسانی پی ریزی کرد.
جامعه مدرسین و گزینش قضات
مسائل مربوط به امور دینی و اثر بخش در جامعه در کانون توجهات امام خمینی قرار داشت و تاثیر گذاری جامعه مدرسین در این مسائل باعث می شد تا امام راحل وظایفی خطیری را بر عهده اعضای جامعه قرار دهند، در همین راستا نیز بخش گزینش قضات نیز توسط امام به جامعه مدرسین واگذار شد.
حضور هوشمندانه جامعه مدرسین در برهه های مختلف چه پیش از انقلاب و چه پس از آن موجب احیای تفکر اسلامی و مقابله با توطئه های دشمنان بود. و به همین خاطر امام خمینی(ره) در بیاناتشان درخصوص اهمیت جامعه مدرسین می فرمودند: دشمنان از دیر باز برای اختلاف افکنی میان روحانیون آماده شده اند، در بین جامعه مدرسین و طلاب انقلابی اختلافی نیست، جامعه مدرسین باید طلاب عزیز انقلابی و زحمت کشیده و کتک خورده و جبهه رفته را از خود بداند حتما با آنان جلسه بگذارند و ازطرحها و نظریات آنان استقبال کند و طلاب انقلابی هم مدرسین عزیز طرفدار انقلاب را محترم بشمارند و با دیده احترام به آنان بنگرند و در مقابل طیف بیعرضه و فرصت طلب و نق زن ید واحده باشند و خود را برای ایثار و شهادت در راه هدایت مردم آماده تر کنند.
از لابلای فرمایشات رهبر کبیر انقلاب اسلامی که در خصوص روحانیت و حوزه ایراد کرده اند نیز می توان به نقش و اهمیت این قشر از جامعه درمیان مردم پی برد. آنجا که از توطئه برای انزوای روحانیون سخن می گویند: از جمله چیزهایی که آنها بررسی دقیق کردند و دنبالش هم با تبلیغات و با طورهای دیگری عمل کردند، قضیۀ بررسی رابطۀ بین روحانیون با هم و رابطۀ بین روحانیون و مردم و کیفیت اینکه اینها در چه اوقاتی میتوانند چه اعمالی را انجام بدهند و در چه زمانهایی میتوانند مردم را بسیج کنند. دنبالش هم فعالیت کردهاند، نه فعالیت یک بعدی، فعالیت چندین بعدی. آنقدری که میتوانستند روحانیون را در بین مردم خفیف میکردند و آنقدری که میتوانستند مردم را از روحانیت جدا میکردند و بین خود روحانیین اختلاف ایجاد میکردند و چنانچه این مطلب را کافی نمیدانستند ـ و نمیدانستند ـ آنها با گماشتن بعضی عوامل خودشان با فشار کارها را انجام میدادند.
یا زمانی که از لزوم تقویت حوزههای علمیه و فقاهت در جمع عموم حوزویان صحبت می کنند: شما میبینید که در رأس اهداف خبیثۀ دولتهای بزرگ واقع شدید. این برای چیست؟ برای اینکه ملت شما را به عنوان فقها، به عنوان علما، به عنوان علمایِ دینی میشناسد و تکلیف الهی خودش را تبعیت میداند. پس حفظ این حوزهها، حوزههای فقاهت، حفظ این حوزههای علمی به همان معنایی که سابق بود، باید بماند. این علما اگر نباشند، اسلام از بین میرود. اسلام با روشنفکر محفوظ نمیماند. روشنفکرش آن است که آیۀ صریح قرآن را مسخره میکند. اسلام با شماها، با این طبقه تا اینجا رسیده است و باید شما با تمام جدیت، فقیه درست کنید، ملاّ درست کنید؛ فقیه در همه چیز. منافات ندارد که فقیه باشد، دخالت در امور مسلمین هم بکند، هیچ منافات با هم نداردذو البته در بین حوزهها، اشخاصی هستند که آنها دخالت در امور اجتماعی و سیاسی میکنند و باید هم بکنند.
کمبود قاضی و مبلغ دغدغه امام ، وظیفه حوزه علمیه قم
البته مطالبات امام خمینی (ره) مختص حوزه ها یا جامعه مدرسین نبود؛ چراکه ایشان در بسیاری امور این دو را از هم جدا نمی دانستند؛ همچنانکه درباره موانع انقلاب می فرمودند: ما چند جور گرفتاری داریم؛ یک جور گرفتاریهای داخلی که همه میدانید از جهت جنگ و از جهت فسادهایی که گروههای فاسد میکنند و از جهات کمبودهایی که داریم، اینها به نظر میآید که خیلی اسباب این نشود که ما عقب نشینی کنیم. ما و شما آقایان و همۀ ملت که همه با هم هستند، گرفتاریهای داخلی را حل میکنند و امروز یک گرفتاری غیر قابل حلی ما نداریم.
البته کمبودهایی داریم از قبیل کمبود قاضی، کمبود مبلغ، که این به عهدۀ علمای حوزۀ علمیۀ قم و سایر حوزههاست که با کمال کوشش در این مطلب پافشاری کنند. و وجود قاضی امروز خیلی محل احتیاج است و چند هزار قاضی ما لازم داریم، ایران لازم دارد و آن باید به همت والای علمای بلاد و مدرسین محترم حوزۀ علمیۀ قم ـ ایّدهم اللّه تعالی ـ این کمبود ولو به دراز مدت، اما نه خیلی دراز مدت، این کمبود انشاءاللّه، حل بشود و حل میشود. و همین طور تربیت مبلغین؛ مبلغین امروز خیلی مورد احتیاج است.
امام نقش علما و مدرسین حوزه را در خنثی کردن ترفندهای دشمنان که در جهت ایجاد اختلافات کاملا مشهود است نیز متذکر می شوند: ما گمان نکنیم که دستهای قدرتهای بزرگ قطع شده است از اینجا. ملت ایران باید توجه کنند به اینکه توطئهها هست. اگر علماء اسلام بیدار نباشند، غفلت کنند، اگر علمای قم، مدرسین قم، طلاب قم، علماء تهران، روحانیت مبارز تهران، علماء همه بلاد و روحانیون همۀ بلاد و مردم بیدار نشوند، الآن دارند وضعی را، یعنی میخواهند وضعی را کار کنند که زمان مشروطه کردند، و بدانید گناهش به گردن همه ماست.
سرانجام اینکه پیرجماران همانطور که قبل از پیروزی انقلاب برای علما و روحانیون به ویژه مدرسین حوزه علمیه قم ، جایگاهی مهم و خطیر با مسئولیت هایی بزرگ قائل بودند پس از پیروزی انقلاب اسلامی هم مکرر به مدرسین و طلاب سفارش کردند که خود بیدار باشند و مردم را نیز در راه ومسیر انقلاب اسلامی هدایت و همراهی کنند.
؟انتهای پیام/
12:21 - 26 بهمن 1391
0 بازدید
