ایران قوی یعنی ما با هم؛ یک احساس خوب از حکمرانی ایدهآل
شاید بتوان گفت مهمترین دستاورد این روزهای سخت برای ما ایرانیها، چیزی فراتر از یک پیروزی نظامی یا یک مانور دیپلماتیک بوده است. آن دستاورد، «اعتماد به نفس جمعی» و «احساس تعلق به یک جمع بزرگ و قدرتمند» است. ما دیگر تنها و در حاشیه نیستیم. ما دوباره فهمیدیم که «ما» میتوانیم تعیینکننده باشیم. این همان احساس خوبی است که نشان می دهد «ما در مسیر درستی حرکت میکنیم و کنار هم، از این گردنه سخت هم عبور خواهیم کرد.»
احتمالاً برای شما هم پیش آمده که در این روزها، هر کجا نگاه میکنید، نشانههایی از یک تغییر بزرگ را میبینید. در صف نانوایی، در اتوبوس، در جمع فامیل، حتی در فضای مجازی. چیزی شبیه یک «بیداری جمعی» که خیلیها اسمش را گذاشته اند «بعثت ملت ایران». اما این احساس خوب و امیدوارکننده، از کجا میآید و حول چه چیزهایی شکل گرفته است؟اگر بخواهیم صادقانه نگاه کنیم، آن چیزی که امروز مردم ایران را پای کار دفاع از ایران آورده، یک شعار ساده یا یک فرمان اداری نیست. بلکه ترکیبی از چند باور عمیق و مشترک است که در دل اتفاقات سخت ماههای اخیر جان گرفته است. در ادامه، نگاهی میاندازیم به مهمترین محورهایی که این «ما»ی تازه را ساخته است.۱. ایران؛ بزرگترین و فراگیرترین دلیل وجودی «ما»نکته جالب این است که این وحدت، بیش از هر چیز حول «خاک» و «نام» این مرزوبوم شکل گرفته است. نه یک قوم خاص، نه یک مذهب خاص، نه یک جناح سیاسی. رهبر انقلاب در پیام نوروزی خود، زیباترین توصیف را از این پدیده کردهاند: «قلوب مردم به هم نزدیک شد، یخهای فیمابین اقشار مختلف با گرایشهای متفاوت شروع به ذوب شدن کرد، همگان زیر پرچم وطن جمع شدند.» این «پرچم وطن»، جایی است که یک کارگر اهل جنوب، یک استاد دانشگاه تهرانی، یک بازاری اصفهانی و یک روستایی آذربایجانی، بدون اینکه از هویت خود دست بکشند، کنار هم احساس امنیت و غرور میکنند. این همان «ایران اسلامی» است؛ که به عنوان یک زیستبوم مشترک، خار چشم دشمن آمریکایی - صهیونی شده است.
۲. قدرتی به نام «ما مردم»احتمالاً شما هم شنیدهاید که در این مدت، بیش از سی و دو میلیون نفر در یک پویش ساده اما پرمعنا بنام جان فدا شرکت کردند. این عدد عجیب، یک پیام روشن دارد که مردم دیگر احساس نمیکنند تماشاگر هستند. آنها فهمیدهاند که «حضورشان در خیابان و میدان»، خودش یک نیروی بازدارنده در برابر تهاجم دشمن و تعیینکننده در نتیجه جنگ است. رهبر انقلاب در اولین پیام خود بعد از مسئولیت، با اشاره به همان آیه قرآن که «هر نعمتی از دست برود، بهتر یا مثل آن جایگزین میشود»، فرمودند: «اگر آن نعمت عظمای رهبری از ما سلب شد، بجایش بار دیگر حضور عمارگونه ملت ایران به این نظام اعطاء گشت.» یعنی خود مردم، حالا تکیهگاه اصلی شدهاند. این یعنی «ارتقاء»؛ از یک ناظر به یک بازیگر اصلی در سرنوشت کشور.۳. وحدتی هوشمندانه، نه سادهانگارانهیک نکته کوچک اما کلیدی: این وحدت قرار نیست ما را شبیه آدمهای تکراری و بیتفاوت کند. رهبر انقلاب در تازهترین پیام خود به مناسبت عید قربان، یک تفاوت مهم را گوشزد کردند. ایشان نگفتند اختلافات را نادیده بگیریم. بلکه فرمودند: «لازم است نخبگان جامعه از اختلافات پوچ سیاسی و برجسته کردن تفاوتهای اجتماعی پرهیز کنند... اختلافات غیرموجّه و حتی موجّه را به تنازع و تفرقه تبدیل نکنند.» این یک دعوت به بلوغ جمعی است؛ اینکه ما میتوانیم نظرهای متفاوت داشته باشیم، اما در برابر تهدید بزرگتر (دشمن خارجی و عوامل مزدور داخلیش) و برای حفظ دستاوردهای بزرگمان (استقلال، امنیت، عزت ملی)، یک صدا باشیم. این همان حکمرانی ایدهآلی است که مبتنی بر خرد جمعی و نه بر حذف دیگری است.
۴. تمرکز روی «راه حل»؛ اقتصاد، معیشت و آیندهوحدتی که صرفاً برای مقابله با یک تهدید باشد، ممکن است دیر یا زود خستهکننده شود. اما وحدتی که به دنبال «رفتن به جایی بهتر» باشد، انرژیبخش و امیدآفرین و پایدار است. رهبر انقلاب دقیقاً به همین نکته توجه دارند. شعار امسال یعنی «اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی»، نشان میدهد که گره اصلی امروز، اقتصاد و معیشت مردم است. ایشان در بخشی از پیام نوروزی خود، با لحنی صمیمی از تجربه شخصی گفتند که چطور سوار تاکسی شده و پای حرف مردم نشستهاند تا مشکلات را از نزدیک بشنوند. این وظیفه هر حکمران دغدغهمندی است و امروز دولت این نقش را باید برعهده بگیرد. هدف نهایی این وحدت، «ثبات اقتصادی، کاهش تورم، رونق تولید و بازسازی خسارتهای جنگ» است. خلاصه اینکه، این وحدت قرار است یک زندگی بهتر و آیندهای روشنتر برای همه ما بسازد.سخن پایانی: احساس خوب یک تحول تاریخیشاید بتوان گفت مهمترین دستاورد این روزهای سخت برای ما ایرانیها، چیزی فراتر از یک پیروزی نظامی یا یک مانور دیپلماتیک بوده است. آن دستاورد، «اعتماد به نفس جمعی» و «احساس تعلق به یک جمع بزرگ و قدرتمند» است. ما دیگر تنها نیستیم. ما دیگر حاشیهای نیستیم. ما دوباره فهمیدیم که «ما» میتوانیم در سرنوشت کشورمان یعنی ایران بزرگ تعیینکننده باشیم.
15:53 - 8 خرداد 1405
91 بازدید
