اشک از صحن علوی برخاست و در حریم حسینی به بدرقهای ماندگار پیوست. میلیونها عاشق، کاروان پیکرهای مطهر رهبر شهید ایران و اعضای خانواده ایشان را از نجف تا کربلا همراهی کردند و برگ دیگری از تاریخ دلدادگی شیعه را در امتداد راه عاشورا رقم زدند؛ وداعی که فراتر از یک آیین تشییع، به جلوهای از وفاداری به فرهنگ عاشورا و ولایت تبدیل شد.
خبرگزاری فارس ـ کرمان: گاهی تاریخ، نه با مرکب که با اشک نوشته میشود. امروز نجف و کربلا، دو صفحه از یک روایت را پیش چشم جهان گشودند؛ روایتی که از صحن نورانی امیرالمؤمنین(ع) آغاز شد و در جوار سیدالشهدا(ع) به اوج رسید. میلیونها دلداده، با چشمانی اشکبار و دلهایی سرشار از ارادت، کاروان پیکرهای مطهر رهبر شهید ایران و اعضای خانواده ایشان را در آخرین منزلهای این سفر تاریخی بدرقه کردند.
نجف؛ جایی که اشک، زبان مشترک دلها شد
از نخستین ساعات برگزاری آیین تشییع، صحن مطهر علوی لبریز از جمعیتی بود که از کشورهای مختلف خود را به نجف رسانده بودند. صدای صلوات، نوحه و زمزمه دعا در فضای حرم طنین انداخته بود و نگاهها، مسیر عبور کاروان را دنبال میکرد.پرچمها بر فراز دستان عزاداران به اهتزاز درآمده بود، اشکها بیاختیار بر گونهها جاری میشد و هر سلام، آخرین بدرقهای بود که عاشقان نثار پیکرهای مطهر رهبر شهید ایران و اعضای خانواده ایشان میکردند.اینجا زبانها متفاوت بود، اما دلها یک سخن داشتند؛ سخن وفاداری.
راهی که میان دو حرم امتداد یافت
با پایان آیین تشییع در نجف، کاروان راهی کربلا شد؛ مسیری که برای میلیونها شیعه، تنها فاصله میان دو شهر نیست، بلکه امتداد راه عشق و دلدادگی است. در طول مسیر، نگاههای منتظر، صلواتهای پیدرپی و زمزمههای دعا، این کاروان را همراهی میکرد؛ گویی تمام این راه، خود به آیینی از بدرقه و بیعت تبدیل شده بود.نجف، اشکهایش را بدرقه راه کرد و کربلا، آغوش خود را برای ادامه این وداع گشود.
کربلا؛ جایی که وداع، رنگ عاشورا گرفت
با ورود کاروان به کربلای معلی، بار دیگر خیل عظیم عزاداران در جوار حرم مطهر امام حسین(ع) و حضرت عباس(ع) گرد آمدند. اشک، صلوات و نوای مرثیه، فضای بینالحرمین را آکنده از اندوه و ارادت کرده بود و خیل عاشقان، این بدرقه تاریخی را در سایه پرچمهای برافراشته عاشورا ادامه دادند.اینجا، وداع دیگر تنها یک آیین تشییع نبود؛ گویی تاریخ، بار دیگر میان نجف و کربلا، پیوند ناگسستنی ولایت و عاشورا را به تصویر کشید؛ پیوندی که سالهاست در حافظه شیعه زنده مانده و امروز جلوهای دیگر یافت.
وداعی به وسعت یک امت
آنچه در نجف و کربلا رقم خورد، تنها بدرقه چند پیکر نبود؛ نمایش وحدت دلهایی بود که از اقصی نقاط جهان اسلام، خود را به این دو شهر مقدس رسانده بودند. کاروان وداع، در میان صلوات، اشک و زمزمه زیارت، از حریم علوی تا حریم حسینی بدرقه شد و تصویری ماندگار از همبستگی و ارادت مسلمانان را در حافظه تاریخ به ثبت رساند.نجف و کربلا، امروز فقط دو شهر نبودند؛ دو منزلگاه از مسیر دلدادگی بودند که میلیونها انسان را زیر پرچم محبت اهلبیت(علیهم السلام) گرد هم آوردند تا بار دیگر نشان دهند فرهنگ عاشورا، همچنان محور وحدت و همدلی است.
روایتی که ماندگار شد
کاروان وداع، پس از نجف و کربلا، آخرین منزل این سفر را در مشهد مقدس پیش رو دارد؛ اما آنچه در این دو حرم رقم خورد، تنها بدرقه پیکرهای مطهر نبود؛ تجدید عهد دلهایی بود که مسیر خود را در امتداد راه عاشورا جستوجو میکنند.نجف اشک ریخت، کربلا آغوش گشود و تاریخ، این وداع را تنها به عنوان یک آیین تشییع به یاد نخواهد سپرد؛ بلکه آن را روایتی ماندگار از دلدادگی، وفاداری و ارادتی خواهد دانست که از کنار مضجع امیرالمؤمنین(ع) آغاز شد، در جوار سیدالشهدا(ع) به اوج رسید و تا همیشه در حافظه شیعه زنده خواهد ماند.
امروز، قم قلب تپنده ایران است؛ جایی که پیکر مطهر رهبر شهید، در میان خروش صلوات، مرثیه و اشک مردمی از سراسر کشور، از مسجد مقدس جمکران تا حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه(س) بدرقه میشود؛ بدرقهای که پایان یک راه نیست، بلکه امتداد آخرین سفر است.
زمین امروز، زیر گامهای کاروان عشق، تنها نمیلرزید؛ گویی تاریخ، لحظهای ایستاده بود تا میراثی را به چشم ببیند که با خون رهبر شهید بر دوش یک ملت گذاشته شد. تهران دیگر فقط پایتخت نبود؛ نخستین منزلگاه امانتی شد که از خیابانهای اشکبار این شهر برخاست تا در امتداد راه شهیدان ادامه یابد و سرانجام در سپید…
تهران از سپیدهدم امروز، دیگر تنها پایتخت ایران نبود؛ به میعادگاه جمعیتی تبدیل شد که از سراسر کشور و از نقاط مختلف جهان آمده بودند تا در ادامه آیین بدرقه رهبر شهید ایران حضور یابند؛ حضوری که با اقامه نماز بر پیکر مطهر ایشان و خانوادهشان وارد مرحلهای تازه شد و قرار است در روزهای آینده در تهران، قم،…