چراغهایی که در طوفان خاموش نشدند
همه جنگها برای تصرف خاک نیست؛ بعضی نبردها، برای خاموشکردن نورهاست. آیات ۴۵ تا ۴۸ سوره احزاب، پس از سخن گفتن از تاریکی، حالا از «چراغ» سخن میگوید؛ از پیامبری که قرآن او را «سراج منیر» مینامد؛ چراغی روشن که مأمور بود انسانها را از دل اضطراب، تحریف و گمگشتگی بیرون بیاورد. گویی خداوند هشدار میدهد بزرگترین آرزوی دشمن، همیشه خاموشکردن چراغهایی بوده که ملتها را زنده نگه میدارند.
خبرگزاری فارس _ کرمان: سوره احزاب، تا اینجا از جنگ، محاصره، نفاق، فشار روانی، ترور شخصیتها و تاریکیهای سازمانیافته سخن گفته است؛ اما حالا قرآن، نگاهها را به سرچشمه روشنایی بازمیگرداند.چون در هر عصر، بقای جبهه حق، فقط به سلاح و قدرت وابسته نبوده؛ به انسانهایی وابسته بوده که در میانه طوفان، چراغ امید را خاموش نکردند.
اینجاست که سوره احزاب، پیامبر(ص) را نه فقط یک رهبر، بلکه «چراغ روشن جامعه» معرفی میکند.
آنجا که پیامبر، چراغ روشن امت معرفی میشود
آیات ۴۵ و ۴۶﴿يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا﴾﴿وَدَاعِيًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجًا مُّنِيرًا﴾ترجمه:«ای پیامبر، ما تو را گواه، بشارتدهنده و هشداردهنده فرستادیم.»«و دعوتکننده بهسوی خدا به فرمان او و چراغی روشنبخش.»
تفسیر:قرآن اینجا، یکی از زیباترین توصیفهای پیامبر(ص) را بیان میکند: ﴿وَسِرَاجًا مُّنِيرًا﴾پیامبر، فقط آورنده یک دین نبود؛ چراغی بود که در تاریکی جهل، ترس، تحریف و سرگردانی میدرخشید.چراغ، فقط نور نمیدهد؛ راه را نیز نشان میدهد.برای همین، جامعهای که چراغهای هدایتش خاموش شوند، آرامآرام در تاریکی قضاوتهای غلط، شایعهها و ترسها گم میشود.و نکته مهمتر اینکه قرآن، پیامبر را «خورشید خیرهکننده» معرفی نمیکند؛ «چراغ» معرفی میکند.چراغ، به انسان نزدیک است؛ در دل خانهها روشن میشود و در سختترین تاریکیها نیز میتواند امید را زنده نگه دارد.
انعکاس در امروز:
امروز نیز یکی از اصلیترین اهداف دشمن، خاموشکردن چراغهای امید و آگاهی است.برای همین، هر صدایی که مردم را به حقیقت، مقاومت، هویت و ایستادگی دعوت کند، هدف حمله قرار میگیرد.فرماندهان اثرگذار، علما، رسانههای مستقل، جریانهای انقلابی و حتی انسانهایی که امید را در جامعه زنده نگه میدارند، بیش از دیگران زیر فشار تخریب و عملیات روانی قرار میگیرند.چون دشمن خوب میداند ملتها، تا وقتی هنوز چراغی برای دیدن راه داشته باشند، بهسادگی تسلیم نمیشوند.و شاید به همین دلیل است که در همه جنگهای تاریخ، پیش از آنکه شهرها را هدف بگیرند، تلاش میکردند «چراغهای جامعه» را خاموش کنند.
بشارت برای مؤمنانی که خسته نشدند
آیه ۴۷﴿وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُم مِّنَ اللَّهِ فَضْلًا كَبِيرًا﴾ترجمه:«و مؤمنان را بشارت ده که برای آنان از سوی خدا، فضل و بخششی بزرگ خواهد بود.»
تفسیر:در میانه همه فشارها و جنگها، قرآن ناگهان از «بشارت» سخن میگوید.چرا؟چون جامعهای که امید را از دست بدهد، حتی پیش از شکست واقعی فرو میریزد.برای همین، پیامبر مأمور بود فقط هشدار ندهد؛ امید هم بدهد.قرآن میخواهد بگوید مؤمن، حتی در سختترین روزها نیز نباید افق را تاریک ببیند.چون پشت همه فشارها، آیندهای وجود دارد که هنوز دشمن آن را نمیبیند.
انطباق با امروز:امروز نیز بخش بزرگی از جنگ رسانهای، بر ناامیدکردن ملتها بنا شده است.مدام این تصویر تکرار میشود که هیچ راهی باقی نمانده، هیچ آیندهای وجود ندارد و همه مسیرها به بنبست ختم میشود.اما تجربه ملتها نشان داده است بسیاری از بزرگترین پیروزیها، دقیقاً از دل سختترین محاصرهها متولد شدهاند.ملت ایران نیز بارها روزهایی را تجربه کرده که همه تحلیلها از فروپاشی، شکست و پایان سخن میگفتند؛ اما همان ملت، دوباره از زیر آوار فشارها برخاست.چون هنوز انسانهایی بودند که اجازه ندادند چراغ امید خاموش شود.
آنجا که قرآن، از اطاعت دشمن نهی میکند
آیه ۴۸﴿وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ وَدَعْ أَذَاهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا﴾ترجمه:«و از کافران و منافقان اطاعت مکن و آزارشان را رها کن و بر خدا توکل نما و خدا برای وکالت کافی است.»
تفسیر:قرآن اینجا، یکی از مهمترین قواعد جنگ نرم را بیان میکند.همیشه دشمن تلاش میکند مسیر حرکت جبهه حق را تغییر دهد؛ گاهی با تهدید، گاهی با تطمیع، گاهی با فشار افکار عمومی و گاهی با فرسایش روانی.اما قرآن هشدار میدهد جامعه مؤمن، نباید فرمان حرکت خود را از دشمن بگیرد.چون ملتی که آرامآرام محاسباتش را بر اساس خواست دشمن تنظیم کند، حتی بدون جنگ مستقیم نیز ممکن است هویت خود را از دست بدهد.برای همین، قرآن بعد از همه فشارها، یک جمله آرام اما عظیم میگوید: ﴿وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا﴾یعنی در میانه این همه آشوب، هنوز تکیهگاهی وجود دارد که فرو نمیریزد.
حرف آخر ...
سوره احزاب، بعد از عبور از همه میدانهای جنگ و فشار، حالا یک حقیقت ماندگار را آشکار میکند:بقای ملتها، فقط به قدرت نظامی وابسته نیست؛ به چراغهایی وابسته است که اجازه نمیدهند جامعه در تاریکی گم شود.برای همین، دشمن همیشه تلاش میکند امید را خاموش کند، حقیقت را تحریف کند و انسانها را به نقطهای برساند که دیگر نوری در افق نبینند.
اما قرآن، در میانه همین طوفانها، از «سراج منیر» سخن میگوید؛ از نوری که حتی محاصره، شایعه، جنگ روانی و فشار دشمن نیز نتوانست خاموشش کند.و شاید امروز، مهمترین وظیفه ملتها همین باشد؛ اینکه نگذارند چراغ حقیقت، زیر هیاهوی جهان خاموش شود.چون ملتهایی که هنوز نور را میبینند، حتی در تاریکترین شبها نیز راه را گم نخواهند کرد.
تاریکیِ سازمانیافته؛ سلاحِ پنهانِ جنگ امروز
همه ملتها با موشک و تحریم شکست نمیخورند؛ بعضی کشورها، زمانی فرو میریزند که امید از دل مردمشان خارج شود. آیات ۴۱ تا ۴۴ سوره احزاب، پس از روایت جنگ، محاصره، شایعه و ترور شخصیتها، حالا به نقطهای عمیقتر میرسد؛ جایی که قرآن از «ذکر»، «نور» و نجات انسان از تاریکی سخن میگوید. گویی خداوند هشدار مید…نمایش بیشترنمایش گزارش
ترورِ بیصدا؛ سلاح همیشگی دشمن در جنگهای ناتمام
همه جنگها با موشک و گلوله پیش نمیروند؛ بعضی نبردها، با شایعه، تحریف، قضاوتسازی و تخریبِ چهرههای اثرگذار آغاز میشوند. آیات ۳۷ تا ۴۰ سوره احزاب، یکی از سنگینترین میدانهای جنگ روانی علیه پیامبر(ص) را روایت میکند؛ جایی که قرآن نشان میدهد جبهه حق، فقط در میدانِ نبرد نظامی هدف قرار نمیگیرد، بلکه…نمایش بیشترنمایش گزارش
ملتِ مؤمن، با فرمانِ خدا جلو میرود؛ نه موجِ رسانهها
همه انسانها تا وقتی حقیقت، با خواستهها و سلیقههایشان تعارض نداشته باشد، از ایمان حرف میزنند؛ اما لحظهای میرسد که انسان باید میان «فرمانِ خدا» و «فضاسازیِ دنیا» یکی را انتخاب کند. آیات ۳۵ و ۳۶ سوره احزاب، دقیقاً از همین نقطه سخن میگویند؛ جایی که قرآن، هم معیارِ واقعیِ ارزش انسان را روشن میکند…نمایش بیشترنمایش گزارش
13:24 - 19 اردیبهشت 1405
