کرمان در آینهٔ ۴۷۴ غیرت

گاهی قهرمانی، در لحظه‌ای رقم می‌خورد که سکو پشت سر می‌ماند و سنگر پیش رو باز می‌شود؛ در کرمان، ۴۷۴ ورزشکار چنین مسیری را رفتند و نامشان را از جدول مسابقات، به تقویم جاودانگی منتقل کردند. پنج تن از آنان نیز در جنگ اخیر، با آخرین ضربه زندگی، به بلندترین سکوی تاریخ رسیدند.
خبرگزاری فارس _ کرمان: وقتی کفن، خوش‌پوش‌ترین لباس یک قهرمان می‌شود، دیگر نمی‌توان از پایان سخن گفت؛ اینجا پایان‌ها، آغازند. کرمان، در روز شهدای ورزشکار، از مردانی حرف می‌زند که بدنشان در باشگاه‌ها ساخته شد، اما روحشان در میادینی شکل گرفت که خط پایان نداشت، فقط خط عبور داشت؛ عبور از زندگی به ماندگاری.

۴۷۴ نام؛ وقتی آمار تبدیل به روایت می‌شود

سرهنگ رضا پورعلی‌آبادی، مسئول بسیج ورزشکاران استان کرمان، از عددی سخن می‌گوید که روی کاغذ آمار است اما در واقع، یک تاریخ زنده. ۴۷۴ شهید ورزشکار؛ مردانی از دل دفاع مقدس، امنیت، غدیر و اقتدار.او می‌گوید: این‌ها عدد نیستند؛ مسیرند. مسیر کسانی که میان زمین مسابقه و میدان حقیقت، انتخاب کردند که دیگر به سکو برنگردند.

پنج ورزشکار، پنج رشته، یک پایان مشترک

به گفتهٔ سرهنگ علی‌آبادی در میان این کاروان، نام پنج شهید نیز از جنگ اخیر در شمار روایت‌های شاخص و پرتکرار ثبت شده‌اند؛ پنج قهرمان از پنج رشته متفاوت که مسیرشان در یک نقطه به هم رسید:محمدمهدی حسینخانی از رشته کیک‌بوکسینگعلیرضا تاجیک از رشته فوتسال، حسین جهانشاهی‌نسب از رشته فوتبال، مهدی اسلامی از رشته جوجیتسو و احمدرضا صفری‌زاده از رشته کاراتهپنج رشته، پنج سبک زندگی، پنج میدان رقابتاما یک پایان مشترک: جایی که سوت آخر، دیگر پایان بازی نبود؛ آغاز ماندگاری بود.

مربیانی که از زمین تمرین تا میدان حقیقت رسیدند

سرهنگ علی‌آبادی در ادامه از دو چهره شاخص جامعه ورزش کرمان یاد می‌کند؛ انسان‌هایی که ورزش را فقط آموزش مهارت نمی‌دانستند، بلکه تربیت انسان می‌دیدند.شهید حسن جزینی‌زاده، مربی کاراته و دفاع شخصی از شهرستان بم، که به‌عنوان شهید شاخص معرفی شده و در مسیر امنیت به شهادت رسید.و شهید عباس اسحاقی، قهرمان و مربی رشته تیراندازی با تفنگ بادی، که به گفته او دغدغه‌مند پرورش استعدادهای ورزشی بود و در جنگ ۱۲ روزه صهیونی–آمریکایی به شهادت رسید.

وقتی ورزش از سالن بیرون آمد و به خیابان رسید

به روایت مسئول بسیج ورزشکاران استان کرمان، جامعه ورزش در روزهای جنگ اخیر فقط تماشاگر نبود؛ خودش به میدان آمد.موکب‌های ورزشی در شهرستان‌ها برپا شد، کاروان‌های دوچرخه‌سواری، موتوری و سوارکاری در شهرها به حرکت درآمد، ضرب زورخانه و مرشدی در میادین طنین انداخت، حرکات نمایشی و رزمی در تجمعات شبانه اجرا شد و در کنار آن، پویش جان‌فدا، اهدای خون، آموزش کمک‌های اولیه و سرکشی به خانواده شهدا نیز در سراسر استان انجام گرفت. ورزش این‌بار فقط رقابت نبود؛ تبدیل شد به همدلی.

حرف آخر؛ جایی که سکو تمام می‌شود اما قهرمانی نه!

سرهنگ علی‌آبادی در پایان از انسجام جامعه ورزش کرمان می‌گوید؛ انسجامی که در بحران خودش را نشان داد و به عمل تبدیل شد.اما در لایه عمیق‌تر این روایت، یک حقیقت روشن است؛ ۴۷۴ شهید ورزشکار، فقط عدد نیستند، ردِ انتخاب‌اند. انتخاب میان ماندن روی سکو یا رفتن به سنگر.و در این سرزمین، بعضی قهرمانی‌ها از جایی شروع می‌شود که دیگر سوت پایان شنیده نمی‌شود، فقط نام‌ها در تاریخ می‌مانند.
17:49 - 1 اردیبهشت 1405

0 بازدید