خوب یه دست مریزاد به سازمانهاس سینمایی و فرهنگی و وزیر فرهنگ و ارشاد و ... که به این خائنین وطن فروش که هم کار سازمانهای اطلاعاتی غرب بوده و همیشه تلاش در سیاه نمایی جامعه ایرانی نموده و با خوش رقصی خوداز جشنواره های کن و ... مدال وطن فروشی گرفتند و باز با خیال راحت خواهند امد و باز دوباره ....
تراژدی اصغر فرهادی و اخلاق مصلحتاندیش
خبرنگار پرسید: «دربارهٔ جنگی که علیه کشورتان به راه افتاده چه میگویید؟» و اصغر فرهادی، برندهٔ دو اسکار به نمایندگی از جمهوری اسلامی ایران، پشت میکروفن نشست و شروع کرد به صحبت از «دو رویداد غمانگیز»، از «سلاخی شدن تظاهرکنندگان» و از «کودکان بیگناهی که در جنگ جان باختند». همه چیز را گفت، جز نام کسی که بمبها را انداخته بود. این سکوت در اوج کلام، تراژدی واقعی آن نشست بود.
سخنان اصغر فرهادی در جشنواره کن چندین پرده قابل توجه دارد، پردههایی که هر کدام به اشکال مختلفی مطرح شدهاند.روز /داخلی/ نشست خبری فیلمکن، هفتادوهفتمین دوره. سالن کنفرانس مطبوعاتی «داستانهای موازی» مملو از خبرنگارانی است که آمدهاند ببینند اصغر فرهادی، فیلمساز ایرانی برنده دو اسکار، درباره جنگی که کشورش را هدف قرار داده چه خواهد گفت. دوربینها روشن است. او پشت میکروفن نشسته. و آنچه در دقایق بعد رخ میدهد، نه یک موضعگیری سیاسی، که یک فروپاشی روایی تمامعیار است؛ فروپاشی مردی که روزگاری بلد بود چطور «نه» بگوید، اما حالا حتی بلد نیست چطور «بله» بگوید.فرهادی در پاسخ به پرسش درباره جنگ علیه ایران، این جملات را به زبان میآورد که باید کلمه به کلمه خوانده شوند، چون در همین کلمات است که تراژدی یک روشنفکر مهاجر نهفته است:«یکی از این وقایع، مرگ شماری از مردم بیگناه، کودکان و غیرنظامیانی بود که در جنگ جان باختند. و پیش از این جنگ، ما شاهد مرگ تعدادی از تظاهرکنندگان بودیم، افرادی که برای اعتراض به خیابانها رفته بودند، و آنها هم به همان اندازه بیگناه بودند اما سلاخی شدند.»دقت کنید: او از «این جنگ» میگوید، اما نمیگوید چه کسی این جنگ را آغاز کرده. از «مردم بیگناه» میگوید، اما نمیگوید چه کسانی آنها را کشتهاند.و سپس، گویی که نکند مبادا متهم شود به جانبداری از حاکمیت کشورش، بلافاصله دروغ بزرگ «سلاخی شدن» تظاهرکنندگان را تکرار کرده و در همان ترازوی اخلاقی میگذارد. این تقارنسازی، کلیدواژه اصلی سخنرانی اوست؛ تقارنی مصنوعی میان قربانی تجاوز خارجی و قربانی سرکوب داخلی، که در نهایت نه به سود حقیقت، که به سود سکوت در برابر متجاوز تمام میشود.
کالبدشناسی یک همدردی بدون نشانیاما نقطه اوج این نمایش جایی است که فرهادی تصمیم میگیرد قدمی فراتر بگذارد و با قربانیان حمله تلافیجویانه ایران علیه رژیم صهیونیستی نیز ابراز همدردی کند. او میگوید:«اینکه در مواجهه با مرگ قربانیان، غیرنظامیان و افراد بیگناهی که در اثر بمباران جان خود را از دست دادهاند، دست به اعتراض بزنیم و خشم خود را ابراز کنیم، به آن معنا نیست که طرفدار اعدام و مرگ تظاهرکنندگان هستیم. به همین ترتیب، احساس همدلی با افرادی که در جریان تظاهرات کشته شدهاند، بدان معنا نیست که نمیتوانید با کسانی که به دلیل بمباران جان باختهاند، احساس همدلی کنید».این جملات را باید چند بار خواند تا عمق فاجعه درک شود. فرهادی در این پاراگراف، رسماً یک معادلسازی سهگانه برقرار میکند: غیرنظامیان ایرانی که زیر بمباران آمریکا و اسرائیل کشته شدهاند، تظاهرکنندگان ایرانی که در اغتشاشات داخلی شهید شده و یا جان باختهاند، ساکنان سرزمینهای اشغالی که در حمله تلافیجویانه ایران کشته شدهاند.در این معادله اخلاقی ساختگی، همه بیگناهاند و همه مقتول. اما آنچه غایب است، نام «قاتل» است. فرهادی چنان در دام اومانیسم جشنوارهای گرفتار شده که فراموش کرده اخلاق بدون شناسایی ظالم و مظلوم، چیزی جز بلاغت توخالی نیست. داستان او ضدقهرمان ندارد، نمیگوید چه کسی مرتکب جنایت شده. انگار که بمبها خودبهخود از آسمان میبارند و گلولهها خودبهخود شلیک میشوند.
فرهادی ۲۰۱۷ در برابر فرهادی ۲۰۲۴؛ کالبدشکافی یک عقبنشینیبرای درک عمق این عقبنشینی، باید برگشت به سال ۲۰۱۷. مراسم اسکار. فرمان اجرایی ترامپ ورود شهروندان هفت کشور مسلمان از جمله ایران را به خاک آمریکا ممنوع کرده. فرهادی در بیانیهای که انوشه انصاری به نمایندگی از او میخواند، این سیاست را «مظهر ناپسند نژادپرستی و بیگانههراسی» مینامد. او مشخصاً و بدون لکنت، دولت آمریکا را محکوم میکند. متجاوز اسم دارد: دونالد ترامپ و دولت ایالات متحده. مظلوم هم مشخص است؛ شهروندان ایرانی و شش کشور دیگر که از ورود به آمریکا منع شدهاند. انگار اگر سطح جنایت پایینتر از قتل و غارت باشد امکان بیان دارد.حالا به ۲۰۲۴ بیاییم. آمریکا و رژیم صهیونیستی جنگی را علیه ایران به راه انداختهاند. غیرنظامیان ایرانی کشته میشوند. اما فرهادی ۲۰۲۴ در کن، نه تنها نامی از آمریکا و اسرائیل نمیبرد، بلکه برای قربانیان طرف مقابل نیز همدردی طلب میکند. او در پاسخ به پرسشی که مشخصاً درباره «جنگی که علیه کشورش به راه افتاده» مطرح شده، چنان پاسخ میدهد که گویی از او درباره یک فاجعه طبیعی سؤال شده، نه یک تجاوز نظامی با عاملان مشخص.«هر قتلی جنایت است. تحت هیچ شرایطی نمیتوانم بپذیرم که انسان دیگری جان خود را از دست بدهد، چه در جنگ، چه به واسطه اعدام، چه در تظاهرات. این بسیار ظالمانه و غمانگیز است که بدانیم در جهان امروز، با وجود تمام پیشرفتهایی که قرار است رقم بزنیم، هر روز صبح با خبر کشتار بیدلیل افراد بیگناه از خواب بیدار میشویم.»
این جمله پایانی، عصاره تمام آن چیزی است که فرهادی امروز هست: یک اومانیست انتزاعی که ترجیح میدهد به جای نام بردن از جلاد، برای تمام بشریت اشک بریزد. «هر قتلی جنایت است» شعار زیبایی است، اما وقتی جلاد مشخص است و تو از نام بردنش طفره میروی، این شعار تبدیل میشود به سپر محافظی برای همان جلاد.وقتی «همه مقصرند» یعنی «متجاوز تبرئه میشود»فرهادی در این کنفرانس، قربانی یک مغالطه اخلاقی کلاسیک شد: مغالطه تقارن کاذب. او گمان کرد که اگر قربانیان هر دو طرف را به یک اندازه محکوم به معصومیت کند، موضعی عادلانه و انسانی گرفته. اما غافل از اینکه در یک جنگ، بیگناهی قربانیان، ظلم متجاوز را نفی نمیکند. اتفاقاً برعکس: این بیگناهان هستند که بیش از همه نیاز دارند ما نام قاتلشان را فریاد بزنیم.تصور کنید در جنگ جهانی دوم، یک روشنفکر اروپایی میگفت: «کشته شدن غیرنظامیان لندن در بمباران نازیها غمانگیز است، اما کشته شدن غیرنظامیان آلمانی در بمباران متفقین هم به همان اندازه غمانگیز است. هر قتلی جنایت است.» این حرف از نظر منطقی درست است، اما از نظر سیاسی، به معنای تبرئه هیتلر است. چون این نازیها بودند که جنگ را آغاز کردند، این نازیها بودند که لندن را بمباران کردند، و بمباران آلمان توسط متفقین، پاسخی بود به آن تجاوز اولیه.فرهادی در کن ۲۰۲۴ دقیقاً چنین موضعی گرفت. او با معادلسازی قربانیان ایرانی، تظاهرکنندگان ایرانی، و ساکنان سرزمینهای اشغالی، عملاً این پیام را مخابره کرد که «همه گناهکارند» یا «همه بیگناهند». اما در جهانی که قدرتی آشکارا به کشور تو تجاوز کرده، نگفتن نام متجاوز، خود نوعی همدستی در سکوت است.
سکوتی که بلندتر از هر فریادی استاصغر فرهادی در کن ۲۰۲۴ سکوت کرد. نه سکوت مطلق، که بدتر: سکوت در باب متجاوز. او آنقدر حرف زد که کسی متوجه نشود چیزی را نگفته. از اخلاق گفت، از انسانیت گفت، از بیگناهی قربانیان گفت. اما نگفت چه کسی بمبها را انداخته. نگفت چه کسی جنگ را آغاز کرده. نگفت که ایران، در این مقطع تاریخی، قربانی یک تجاوز نظامی آشکار است.این سکوت، بلندترین فریاد این کنفرانس بود. فریادی که میگفت: من، اصغر فرهادی حالا یک شهروند جهانم، یک هنرمند جشنوارهای، یک روشنفکر در تبعید. و برای ماندن در این جایگاه، حاضرم همه چیز را فدای «توازن» کنم، حتی حقیقت را.این است تراژدی اصغر فرهادی در کن ۲۰۲۴: مردی که روزگاری بلد بود ظالم را به اسم صدا بزند، حالا فقط بلد است برای «همه» گریه کند. و گریه برای همه، در میانه جنگی نابرابر، یعنی تبرئه متجاوز. یعنی سکوت. یعنی خیانت به حقیقت، به اسم اخلاق.
16:27 - 26 اردیبهشت 1405
15 پاسخ
@user1768162556153 ساعت پیشدر پاسخ بهبابا این قرار شده چرک ترین فیلم ها رو بسازه ایران رو به دنیا کشوری با مردمان عجب غریب نشون بده بعد بهش اسکار بدن اگه از اربابش بد بگه باید بره بوق بزنه کن و اسکار راهش نمیدن
@user17091009448015262093 ساعت پیشدر پاسخ بهخبرگزاری فارس قرار نیست همه مثل شما فکر کنن، یا هر فکری که شما کنید از نظر همه درست باشه. انصاف اینه صاحب رسانه نظرش رو بگه نه اینکه نظرش رو دیکته کنه و از طرفی یک نگاهی به عملکرد حاکمان در ۴۷ سال گذشته در حوزه کشور داری کنید شاید متوجه خیلی از مسائل بشید.از توجه شما سپاسگزارم
@user1777496390213 ساعت پیشدر پاسخ بهمثالی داریم میگه رفیقی که به وقت نیاز و سختی به کمکت نیاد اگر اون به مشتی خاک بفروشی گرون فروختی !
@cyberian3 ساعت پیشدر پاسخ بهیکی از نشانههای وسطبازها طفره از موضع قاطع است. یعنی یکی بزن به نعل، یکی بزن به میخ. پیامبر به ابوسفیان فرمود: «کشتههای ما در بهشتند و کشتههای شما در جهنم». اما از نظر پرفسور فرهادی هر کشتهای جنایت است. با این استدلال، متجاوز دیگر معنا ندارد. ما هم که فیلم میسازیم و به کن میرویم و خوشیم
@Aliirani173 ساعت پیشدر پاسخ بهخب این بیشرف اگه اسم ببره از متجاوز پس کی بهش به خاطر سیاه نشون دادن ایران اونور اسکار بده؟!!
@IranianCivilisation3 ساعت پیشدر پاسخ به
@S0916724d3 ساعت پیشدر پاسخ بهحکومت که نمیتونه جواب اینهمه خیابان امدن مردمی زجرکشیده را که تدرنان شب هم شایدماندن بده اونهم فقط با انجام قانون وباکنترل گرانی ها واعدام مفسدان واقازاده ها .حکومت که مقصره ولی این فرهادی نامها هم بی شرفن ..همین حکومت که اینقدرمردم پشتشن چهارقلم کالا را نمیتونه تویه قیمت نگه داره واسه همین مردم
@user1778754403563 ساعت پیشدر پاسخ بهفارس همیجوری ک میگی چرا فرهادی اسمی از کسانی ک جنگ رو تحمیل کردن نیاوردحرفت درست شما تحمل ی هشتک و پویش اینترنتک هزاران نفر حمایت کردن رو نداریو پاک میکنی ی ریپلی مردم باب میل تون نباشه پاک میکنیدواقعا چرا تا اسم فرهادی میاد ی عده میگن ازبدبختیامون فیلم میسازهصدا وسیما از خوشبختیمون میسازه خو
@BandeKhoda14053 ساعت پیشطرف سوال پرسیده «دربارهٔ جنگی که علیه کشورتان به راه افتاده چه میگویید؟»بعد این سفسطه کن اومده دورش داده به اعتراضات؟سوال کننده هدفش موضع این الاغ! درباره جنگ بوده، بعد چه ربطی به اعتراضات داره یا چه ربطی به کشته شدگان ولگرد صهیون داره؟برای اون کشته ها لابد از کارگردان یهودی میپرسه .چرا تو جوش …نمایش بیشتر
@Mehrdad90kia3 ساعت پیشهممون میدونیم که این روزا فوتبال و سینما و ...و سلبریتی ها چه رسانای قدرتمندی برای رساندن پیام های مختلف به جوامع مختلف هستن و چقدر می تونه ابزار قدرتمندی برای شیوع آگاهی و بیداری در مقیاس جهانی باشه.اینها خواص جامعه هستن و حرفاشون تاثیر داره رو مخاطب،باید تو خط مقدم جنگ یا کار رسانه ای باشن اما..
@Mehrdad90kia3 ساعت پیشتوییتی که وزیر خارجه ما میزاره به اندازه توییت یه سلبریتی بازدید نمیخوره. ترامپ از نور سفید خیره کننده (یعنی استفاده از بمب اتم علیه کشورش میگه) اونوقت سلبریتی معروف جهانی ما از فوتبالیست و هنرمند و... زحمت یه توییت به خودشان نمیدن (حتی اگر بنا رو هم بگیریم که یه تهدید تو خالی هم باشه، که .... )
@user17091011617188482583 ساعت پیشدر پاسخ بهچه دل خوشی دارید،اینها روی پیروزی ۴ روزه سگ زرد اپستینی شرط بسته بودند و الان با تبدیل شدن عمو ترامپ به خاله ترامپ افسردگی مزمن گرفته اند و در حال اغما هستند و اگر اینروزها انار سکته افسرده ها بالا رفت تعجب نکنید و تنها علت شکست اپستین است
@user1708919179853 ساعت پیشدر پاسخ بهافراد مسخ شده غرب زده مثل اصغر فرهادی ها که در لجن شهرت فرو رفته اند وکاسه لیس غرب شده اند تف به غیرت نداشته چنین افراد پست