روایت جنگ «مرد طبیعت» با آتش و مین در پاوه
وقتی شعلههای آتش به جان بلوطهای بوزین و مرخیل افتاد، جمعی از فعالان محیطزیست برای نجات زاگرس راهی ارتفاعات شدند؛ اما پایان این مأموریت، آن چیزی نبود که تصور میکردند.
به گزارش خبرگزاری فارس از پاوه، مهرداد جمشیدی فعال محیطزیست پس از مشارکت در عملیات اطفای حریق ارتفاعات منطقه حفاظتشده بوزین و مرخیل، هنگام بازگشت بر اثر انفجار مین بهجامانده از دوران جنگ بهشدت مجروح شد و برای ادامه درمان به بیمارستان کوثر سنندج انتقال یافت.عصر یکشنبه ۸ شهریورماه، در پی برخورد صاعقه با یک اصله درخت بلوط، آتشسوزی در ارتفاعات منطقه حفاظتشده بوزین و مرخیل آغاز شد. بهدلیل کوهستانی و صعبالعبور بودن منطقه، نیروهای محیطزیست، منابع طبیعی و جمعی از فعالان و داوطلبان مردمی برای مهار آتش راهی منطقه شدند.پس از ساعتها تلاش، حریق در بخش موردنظر مهار شد؛ اما هنگام بازگشت، حدود ۱۰ متر دورتر از محل آتش، مین بهجامانده از دوران جنگ زیر پای مهرداد جمشیدی منفجر شد.شدت انفجار موجب آسیب شدید به پای چپ این فعال محیطزیست و خونریزی شدید وی شد. رضا حیدری و محسن رجبی که همراه جمشیدی بودند، بلافاصله اقدامات اولیه را انجام داده، پای مصدوم را ثابت کردند و همزمان برای کنترل آتش و انتقال وی با نیروهای امدادی تماس گرفتند.رضا حیدری، فعال محیطزیست و عضو کارگروه محیطزیست فدراسیون کوهنوردی استان کرمانشاه، با اشاره به لحظات پس از انفجار گفت: حدود ۱۰ متر از محل آتش فاصله گرفته بودیم که مین منفجر شد و بخشی از آتش دوباره شعلهور شد.وی افزود: در شرایطی که جمشیدی بهشدت مجروح شده بود، خطر گرفتار شدن هر سه نفر در آتش وجود داشت و اگر دمنده همراه ما نبود، احتمال سوختن هر سه نفر وجود داشت.حیدری و رجبی که از امدادگران هلالاحمر نیز هستند، پس از انفجار اقدامات اولیه را برای نجات جمشیدی انجام دادند و با استفاده از دمنده، آتش را کنترل کردند.
هشدار درباره مینها جدی گرفته نشد
صابر علافی، دبیر انجمن سرود سبز زاگرس، با اشاره به خطر وجود مین و مهمات بهجامانده از دوران جنگ در مناطق مرزی و جنگزده، اظهار کرد: فعالان محیطزیست از وجود میدان مین در محل حادثه اطلاع دقیقی نداشتند و پیش از ورود نیز هشدار مشخصی درباره وجود مین دریافت نکرده بودند.وی با اشاره به حادثهای مشابه در محدوده نوسود حدود یک ماه پیش، گفت: در آن منطقه نیز ۲ تا ۳ انفجار رخ داده بود و یکی از اهالی محلی درباره وجود مین و مهمات بهجامانده از جنگ هشدار داده بود.علافی بر ضرورت شناسایی و علامتگذاری مناطق آلوده، مشخص شدن مسیرهای امن و ارائه هشدارهای دقیق به نیروهای مردمی و داوطلب پیش از حضور در چنین مناطقی تأکید کرد.
آخرین وضعیت درمان جمشیدی
دزفولینژاد، مدیرکل حفاظت محیطزیست استان کرمانشاه، نیز با اشاره به آخرین وضعیت مهرداد جمشیدی اظهار کرد: برای پیگیری وضعیت این فعال محیطزیست به سنندج رفتیم و از نزدیک در جریان روند درمان وی قرار گرفتیم.وی افزود: حال عمومی جمشیدی پایدار است و وضعیت روحی مناسبی دارد، اما بهدلیل شدت آسیب، روند درمان همچنان ادامه دارد و برای اعلام نتیجه قطعی باید منتظر مراحل بعدی درمان بود.مدیرکل حفاظت محیطزیست استان کرمانشاه تصریح کرد: اقدامات اولیه از جمله فیکسکردن استخوان ران و پیوند عروق انجام شده و خوشبختانه پیوند عروق پاسخ خوبی داشته است، اما پزشکان هنوز نمیتوانند درباره نتیجه نهایی درمان اظهارنظر کنند.وی گفت: انتقال جمشیدی در زمان طلایی انجام شده و چند مرحله درمان و جراحی دیگر از جمله اقدامات مرتبط با بافت و عضلات باید انجام شود.دزفولینژاد خاطرنشان کرد: ادارهکل حفاظت محیطزیست استان کرمانشاه و سازمان حفاظت محیطزیست پیگیر روند درمان و حمایتهای لازم از جمشیدی و خانواده او هستند و برای حمایت مالی نیز مبلغی به حساب وی واریز خواهد شد.وی افزود: هماهنگی لازم با ادارهکل حفاظت محیطزیست کردستان برای اسکان خانواده جمشیدی در مدت درمان در سنندج انجام شده است.
مردی که برای نجات بلوطها رفت
مهرداد جمشیدی، معروف به «مهرداد مانا»، متولد ۱۳۵۸ در کرمانشاه و از فعالان فرهنگی و محیطزیستی است که سالها در حوزه حفاظت از طبیعت زاگرس و درختان بلوط فعالیت داشته است.او که از اهالی جلالوند و گویشور زبان لکی است، در کنار فعالیتهای ادبی و فرهنگی، سابقه فعالیت بهعنوان تکنسین برق فشار قوی را نیز دارد و آثار متعددی در حوزههای ادبی، تاریخی، فلسفی و اجتماعی منتشر کرده است.این فعال محیطزیست این بار نیز برای مهار آتش و نجات بلوطهای زاگرس راهی ارتفاعات بوزین و مرخیل شد؛ آتشی که با تلاش نیروهای امدادی و داوطلبان خاموش شد، اما مین بهجامانده از سالهای جنگ، پای مردی را گرفت که سالها برای نجات همین طبیعت تلاش کرده است.
08:53 - 15 شهریور 1405