زخم عمیق تکدی‌گری بر پیکر اهواز
تکدی‌گری، این زخم عمیق بر پیکر شهر اهواز ، هر روز عمیق‌تر می‌شود و وعده‌های جمع آوری آنها یکی پس از دیگری بی‌نتیجه بر زمین می‌ماند.
به گزارش خبرگزاری فارس از اهواز سایه‌های غم‌انگیز متکدیان، خیابان‌های شهر را در بر گرفته است. چهره‌های خسته و نگاه‌های ملتمس، داستان تلخی را روایت می‌کنند که گویی پایانی بر آن متصور نیست."هر صبح که از خونه بیرون میام، انگار وارد یه شهر غریبه میشم. اهواز من کجاست؟ اون شهری که با غرور توش قدم می‌زدیم کجا رفته؟ سر هر چهار راه یه گدا میاد سراغت" این جملات پر از حسرت را آقای محمودی، کسبه قدیمی شهر، با بغضی آشکار بیان می‌کند.آمارها از حضور بیش از ۲۰۰۰ متکدی در سطح شهر خبر می‌دهند، اما واقعیت خیابان‌ها، ارقامی به مراتب بالاتر را فریاد می‌زند. دکتر احمدی، جامعه‌شناس بومی، با تأسف می‌گوید: "این فقط یه مشکل اجتماعی نیست، این زخمیه که داره روح شهر رو می‌خوره."نماینده شورای شهر اهواز، با لحنی آمیخته به شرم و خشم اظهار می‌دارد: "وقتی می‌بینم مردم شریف این شهر مجبور به تکدی‌گری شدن، احساس می‌کنم همه ما شکست خوردیم. معضل تکدی‌گری رو رو باید از دامن شهرمون پاک کنیم" وجود باندهای سازمان‌یافته تکدی‌گری، خشم و دلخوری شهروندان را به اوج رسانده است. فاطمه، دانشجوی جوان اهوازی، با بغض می‌گوید: "دیروز دیدم یه پیرزن رو از ماشین مدل بالا پیاده کردن سر چهارراه. انگار دارن با آبروی شهر ما تجارت می‌کنن. قلبم داره آتیش می‌گیره."در حالی که ۱۱ دستگاه اجرایی مسئول رسیدگی به این معضل هستند، شهروندان از بی‌تفاوتی و سومدیریت آنها به ستوه آمده‌اند. حاج رضا، از معتمدین محله، با صدایی لرزان می‌گوید: "به کی باید بگیم؟ کی صدای ما رو می‌شنوه؟ چرا این همه گدا باید تو شهر رژه بره چرا تو شهرهای دیکه از این خبرا نیست؟"
استاندار خوزستان در زمستان گذشته وعده اجرای طرح ضربتی برای جمع‌آوری متکدیان را داد، اما با گذشت ماه‌ها، تنها چیزی که افزایش یافته، تعداد متکدیان در شهر است. بله، اینجا یک پاراگراف انتقادی نسبت به عملکرد شهرداری در رابطه با معضل تکدی‌گری ارائه می‌دهم:به گفته کارشناسان، شهرداری، که باید پیشگام مبارزه با این معضل اجتماعی باشد، در خواب عمیقی فرو رفته است. خیابان‌های شهر به جولانگاه متکدیان تبدیل شده، اما گویی چشمان مدیران شهری بر این واقعیت تلخ بسته است. طرح‌های ضربتی و وعده‌های توخالی، تنها مرهمی موقت بر زخمی عمیق بوده‌اند.مریم، فعال اجتماعی، با چشمانی اشک‌بار می‌گوید: "شهری که در آن تکدی‌گری رواج دارد، شهری است که روح خود را فروخته است. ما داریم فضای عمومی را به حراج می‌گذاریم و هویت شهری‌مان را با هر دست دراز شده، از دست می‌دهیم." آیا روزی خواهد رسید که اهواز دوباره با غرور سر بلند کند؟ یا باید شاهد باشیم که شهری با تاریخ کهن و فرهنگی غنی، در باتلاق تکدی‌گری غرق شود؟ صدای التماس متکدیان، زنگ خطری است که گوش همه ما را کر کرده، اما آیا کسی هست که بشنود و اقدامی کند؟ #اهواز #شهرداری_اهواز #استانداری_خوزستان
00:08 - 18 مهر 1403
1 پاسخ