فارس من| کمر کارگران سیمان آباده در سایه بیمدیریتی خم شده است
نزدیک به یک دهه است که مشکلات کارخانه سیمان آباده به یکی از تیترهای ثابت رسانههای محلی و استانی تبدیل شده است. از تأخیر چندین ماهه در پرداخت حقوق کارگران گرفته تا مشکلات شدید زیستمحیطی که همگی در سایه بیمدیریتی کارخانه، ایجاد شده است. کارگران این کارخانه گلایههای فراوانی در خصوص معوقات ششماهه حقوق خود دارند.
به گزارش خبرگزاری فارس از آباده، ثبت مطالبهای با عنوان "سیمان آباده روی شانه کارگران میایستد، اما حقوقشان را نمیپردازد" سامانه فارس من خبرگزاری فارس، ما را بر ان داشت تا موضوع را بیشتر بررسی کنیم.در قسمتی از این مطالبه آمده است: بنا به گفتهی تعدادی از کارکنان این شرکت، حقوق چند ماه اخیر هنوز بهطور کامل پرداخت نشده و عیدی و برخی مزایا نیز یا کامل پرداخت نشده یا با تأخیر چشمگیر همراه بوده است. این وضعیت در شرایطی رخ میدهد که تورم سنگین و گرانیهای مداوم، فشار معیشتی کمسابقهای بر خانوادههای کارگری وارد کرده و بسیاری از آنها را ناگزیر به اتکا به یارانه و کالابرگ کرده است.گفتنی است نزدیک به یک دهه است که مشکلات کارخانه سیمان آباده به یکی از تیترهای ثابت رسانههای محلی و استانی تبدیل شده است. تأخیر در پرداخت حقوق کارگران، انباشت چندینماهه مطالبات مزدی، بدهیهای سنگین گاز، مشکلات زیستمحیطی، پرداختنشدن سود سهامداران طی سالهای متمادی، تنها بخشی از چالشهایی است که این واحد صنعتی در سایه بیمدیریتی کارخانه، سالها با آن روبهرو بوده است.این روزها بار دیگر کارگران کارخانه سیمان آباده نسبت به شرایط دشوار معیشتی خود اعتراض دارند. برخی از آنان از معوقات مزدی تا شش ماه خبر میدهند که ریاست اداره کار و رفاه شهرستان نیز این مورد را تأیید کرد، کارگران میگویند ادامه این وضعیت، زندگی خانوادههایشان را با مشکلات جدی مواجه کرده است.یکی از کارگران این کارخانه میگوید: چندین ماه است حقوقی دریافت نکردهایم و اکنون با یارانه و کالابرگ روزگار میگذرانیم. حدود شش ماه اجارهخانه عقبافتاده داریم و صاحبخانه هر روز برای دریافت مطالباتش تماس میگیرد.
ارائه حواله سیمان به کارگران بهجای پرداخت حقوق ضرر هنگفتی برای کارگران به همراه دارد
کارگر دیگری نیز با اشاره به شرایط اقتصادی موجود اظهار میکند: در وضعیت فعلی تورم و گرانی، تأمین هزینههای زندگی با شش ماه حقوق معوقه برای خانوادهها بسیار دشوار شده است.یکی دیگر از کارگران میگوید: بارها بهجای پرداخت حقوق، حواله سیمان به ما دادهاند و گفتهاند خودتان آن را بفروشید. اما در بازار فعلی، دچار دلالها میشوند و آنها هم این حوالهها را با قیمت بسیار پایین خریداری میکنند و در نهایت بخش زیادی از حق کارگران از بین میرود.با وجود تکرار این مشکلات در سالهای گذشته، کارگران معتقدند تاکنون اقدام مؤثر و پایداری برای حل بحران و حمایت از آنان صورت نگرفته است و عزم جدیای از سوی مسئولان مشاهده نشده است. مشکلات کارخانه سیمان آباده تنها به حوزه کارگری محدود نمیشود. آلودگیهای زیستمحیطی این واحد صنعتی نیز بارها موجب اعتراض شهروندان شده است. رئیس اداره حفاظت محیطزیست شهرستان آباده در دیماه ۱۴۰۴ اعلام کرده بود که با وجود تذکرات شفاهی و اخطاریههای متعدد، مسئولان کارخانه اقدام مؤثری برای کاهش آلایندگی انجام ندادهاند. بر همین اساس، این واحد در فهرست صنایع آلاینده قرار گرفته و پرونده آن از طریق مراجع قضایی در حال پیگیری است.
همچنین گزارشها نشان میدهد درختان حدود ۶۴ هکتار از اراضی منابع طبیعی در اختیار کارخانه، به دلیل نبود رسیدگی و آبیاری مناسب، خشک شدهاند یا در معرض خشکشدن قرار دارند؛ موضوعی که نگرانیهای زیستمحیطی را بیشازپیش افزایش داده است.اکنون پس از سالها تداوم مشکلات، این پرسش همچنان مطرح است که چه زمانی برای حل بحرانهای مزمن کارخانه سیمان آباده و حمایت از کارگران آن، تصمیمی جدی و عملی اتخاذ خواهد شد؟مطالبهای که پیگیری آن را میخوانید:https://farsnews.ir/unknown0__0/1777661975436581906#سیمان_آباده#کارگر#تولید
سیمان آباده روی شانه کارگران میایستد، اما حقوقشان را نمیپردازد
مطالبه
سیمان آباده روی شانه کارگران میایستد، اما حقوقشان را نمیپردازد
شرکت سیمان آباده، یکی از واحدهای صنعتی مهم منطقه، مدتهاست با مشکل در پرداخت حقوق و مزایای کارکنان خود روبهروست؛ مسئلهای که امروز دیگر از حد یک مشکل درونسازمانی عبور کرده و به یک مطالبهی جدی اجتماعی در شهر آباده تبدیل شده است.
بنا به گفتهی تعدادی از کارکنان این شرکت، حقوق چند ماه اخیر هنوز بهطور کامل پرداخت نشده و عیدی و برخی مزایا نیز یا کامل پرداخت نشده یا با تأخیر چشمگیر همراه بوده است. این وضعیت در شرایطی رخ میدهد که تورم سنگین و گرانیهای مداوم، فشار معیشتی کمسابقهای بر خانوادههای کارگری وارد کرده و بسیاری از آنها را ناگزیر به اتکا به یارانه و کالابرگ کرده است.
کارکنان میگویند سالهاست با امید به اصلاح شرایط، صبورانه وضعیت را تحمل کردهاند، اما تداوم تأخیرها و بیتوجهی به معیشت خانوادهها، صبر و توان آنها را به نقطهی هشدار رسانده است. به گفتهی یکی از کارکنان: «ما در صف تولید و کار ایستادهایم، اما نتیجه این همه سال تلاش، ناامنی معیشتی و نگرانی دائمی برای خانوادههایمان شده است.»
شهر آباده در ماههای اخیر بهویژه در ایام «جنگ رمضان»، بار دیگر چهرهای از همبستگی، حضور و وفاداری مردم خود را نشان داده است؛ مردمی که شبها در میدان ولیعصر(عج) گرد هم میآیند و در صحنههای مختلف اجتماعی، حضوری فعال و پررنگ دارند. چنین مردمی که سالها در موقعیتهای گوناگون پای کار بودهاند، بهدرستی انتظار دارند در مسائل اساسی زندگی مانند شغل، معیشت و امنیت اقتصادی، مورد توجه جدی قرار گیرند، نه اینکه نتیجه بیتدبیری و ضعف مدیریت را با سفرههای خالی و دلهای نگران خود و خانوادههایشان بپردازند.
افکار عمومی در آباده امروز این پرسش جدی را مطرح میکند که چگونه ممکن است مردمی که همواره در صحنههای مختلف اجتماعی و شهری حضوری ثابت و مؤثر داشتهاند، در زمان نیاز به حمایت، با تأخیر در پرداخت حقوق و بلاتکلیفی معیشتی مواجه شوند؟ این احساس دوگانگی، زمینهساز ناراحتی و دلسردی در میان کارگران و خانوادههای آنان شده است.
انتظار عمومی در شهر آن است که تمامی نهادهای مسئول و اثرگذار محلی و منطقهای – اعم از مدیران اجرایی، نهادهای نظارتی، شخصیتهای اثرگذار شهری و رسانههایی که همواره خود را حامی کارگران و مردم معرفی کردهاند – با جدیت، شفافیت و مسئولیتپذیری بیشتری وارد عمل شوند. پیگیری دقیق وضعیت مالی شرکت، نظارت بر اجرای تعهدات کارفرما نسبت به نیروی انسانی و ارائه راهحل عملی برای پرداخت بهموقع حقوق و مزایا، کمترین اقدامی است که افکار عمومی از آنها انتظار دارد.
مردم آباده، که خود را همواره «مبعوث به خدمت و حضور» در عرصههای مختلف دانستهاند، امروز به دنبال یک پیام روشن هستند: اینکه شأن و کرامت آنها فقط در روزهای نیاز به حضورشان دیده نشود، بلکه در روزمرهترین و مهمترین نیازشان – یعنی تأمین زندگی آبرومند – نیز به رسمیت شناخته شود. حفظ این اعتماد، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت جدی اجتماعی برای آینده شهر و نیروی کار آن است.
