یک عقیده و دو خطاب | به بهانۀ ماجرای فرزند حجتالاسلام و المسلمین صدیقی
۱. عقیدهام این است: مبارزۀ با هرگونه فساد و جرم از هرکسی در هر جایگاهی بیملاحظه، بدون اجتهاد در مقابل نص و عاری از مصلحتتراشی، و بهصورت قاطع، فراگیر و مستمر باید باشد. مصلحت خاصی هم اگر باشد فقط از مقام ولی قابل پذیرش و لازمالاتباع است و باقیاش مصلحتتراشیهای کاذب است.۲. در داستان اخیر که چیزی مشخص نیست اما با فرض گنهکار بودن فرزند، اگر سندی دال بر هرگونه اطلاع و حمایت آقای صدیقی از جرم، خلاف و انحراف یا حتی دال بر بیتفاوتی یا ممانعت از اجرای قانون هست بدهید تا ما هم سؤال و پیگیری کنیم؛ وگرنه هرگز زیر سؤال نبرید، بیاحترامی نکنید و سواری به شیطان و شیاطین ندهید.۳. خطاب دوم به آقای اژهای و دادستان؛ ضمن تقاضای عمل طبق شرع و مر قانون در این فقره، بفرمایید که مثلاً دربارۀ این موارد در چه حالید؟؟- موج فساد و فحشا و بیحجابی- پروندۀ کرسنت- انتصابهای مجرمانۀ رئیسجمهور (طبق قانون مشاغل حساس)، برکناری منصوبین و محاکمۀ جمیع مجرمان- محاکمۀ روحانی و چند وزیر متهمش
17:38 - 9 ژوئن 2025