تنگه هرمز در قبضه قدرت ایران؛ از جنگ نفتکشها تا مدیریت هوشمند بحران
در پی تشدید تنشها میان ایالات متحده آمریکا، اسرائیل و ایران، تنگه هرمز بار دیگر به کانون معادلات ژئوپلیتیک جهان تبدیل شده است؛ جایی که تهران با تکیه بر تجربه تاریخی از «جنگ نفتکشها» تا امروز، نهتنها مسیر حیاتی انرژی جهان را تحت تأثیر قرار داده، بلکه با مدیریت هدفمند تردد دریایی، قدرت بازدارندگی و برتری راهبردی خود را به نمایش گذاشته است.
به گزارش خبرگزاری فارس از قشم، آبراهی باریک اما حیاتی که نهتنها شاهراه انرژی جهان، بلکه یکی از ابزارهای تعیینکننده در معادلات قدرت منطقهای و جهانی به شمار میرود. آنچه در سال ۲۰۲۶ رخ داده، نه یک اتفاق ناگهانی، بلکه نقطه اوج روندی تاریخی است که طی دههها شکل گرفته است.۲۰۲۶؛ تثبیت قدرت بازدارندگی ایراندر شرایطی که پس از حملات مشترک ایالات متحده آمریکا و اسرائیل علیه ایران، تنگه هرمز عملاً با اختلال شدید در تردد مواجه شده، یک واقعیت بیش از هر زمان دیگری برجسته شده است:ایران تنها کشوری است که توانایی تأثیرگذاری مستقیم و سریع بر جریان انرژی جهان را دارد.برخلاف روایتهای غربی، آنچه امروز در تنگه رخ میدهد، «انسداد کامل» نیست، بلکه نوعی مدیریت هوشمندانه و انتخابی تردد است؛ بهگونهای که: • صادرات نفت ایران ادامه دارد • برخی کشورها با تعامل دیپلماتیک موفق به عبور شدهاند • و در عین حال، فشار بر رقبای ژئوپلیتیک حفظ شده استاین یعنی تهران نهتنها ابزار فشار را در اختیار دارد، بلکه توان تنظیم و کنترل آن را نیز به نمایش گذاشته است.بازگشت به دهه ۱۹۸۰؛ «جنگ نفتکشها» و آغاز یک دکتریندر جریان جنگ ایران و عراق، تنگه هرمز نخستینبار بهطور جدی وارد معادلات نظامی شد. «جنگ نفتکشها» نشان داد که امنیت انرژی جهان تا چه انداز است.در آن دوره: • حملات متقابل به نفتکشها به اوج رسید • مینگذاری دریایی مسیرها را ناامن کرد • و حتی ایالات متحده آمریکا نیز ناچار به ورود مستقیم شدبا این حال، ایران حتی در اوج جنگ نیز تنگه را بهطور کامل نبست. این رفتار، پایهگذار یک دکترین مهم شد:کنترل بدون انسداد کامل؛ راهبردی که امروز به بلوغ رسیده است.
۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲؛ ابزار تهدید در برابر تحریمدر پی تحریمهای ناعادلانه غرب، ایران برای نخستینبار بهطور جدی تهدید به بستن تنگه کرد. همین تهدید کافی بود تا: • قیمت نفت جهش پیدا کند • بازارهای جهانی دچار تلاطم شوندبدون شلیک حتی یک گلوله، ایران نشان داد که قدرت ژئوپلیتیک همیشه به معنای استفاده مستقیم از زور نیست.۲۰۱۸؛ خروج دونالد ترامپ از برجامبا خروج دولت ترامپ از توافق هستهای و تلاش برای صفر کردن صادرات نفت ایران، بار دیگر تنگه هرمز به اهرم فشار تبدیل شد.پاسخ تهران روشن بود:اگر ایران نتواند نفت صادر کند، دیگران نیز نخواهند توانست بهراحتی این کار را انجام دهند.این معادله، یک اصل کلیدی را تثبیت کرد:امنیت انرژی در خلیج فارس، بدون در نظر گرفتن نقش ایران، ممکن نیست.۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵؛ جنگ سایهها در دریادر این دوره، تنگه هرمز به صحنهای از تقابلهای کنترلشده تبدیل شد: • توقیف نفتکشها • حملات محدود دریایی • افزایش هزینه بیمه و ریسک کشتیرانیاین اقدامات، بدون ورود به جنگ گسترده، نشان داد که ایران قادر است هزینههای طرف مقابل را بهصورت تدریجی و هدفمند افزایش دهد.۲۰۲۵؛ جنگ ۱۲ روزه و آزمون بازدارندگیدر جریان درگیری مستقیم میان ایران و اسرائیل، نگرانیها درباره بسته شدن تنگه به اوج رسید.اما تهران بار دیگر همان راهبرد آشنا را انتخاب کرد:نه انسداد کامل، نه عقبنشینی بلکه مدیریت بحران.نتیجه؟بازارها متوجه شدند که ایران بازیگری غیرقابل پیشبینی نیست، بلکه محاسبهگر و هدفمند است.
۲۰۲۶؛ تغییر قواعد بازیتحولات اخیر یک پیام روشن دارد: 1. تنگه هرمز دیگر صرفاً یک مسیر تجاری نیست؛ یک اهرم راهبردی است. 2. ایران نشان داده که میتواند بدون ورود به جنگ تمامعیار، فشار حداکثری ایجاد کند. 3. تلاشهای نظامی آمریکا از اعزام نیرو تا حملات هوایی هنوز نتوانسته این معادله را تغییر دهد.حتی بحثهایی درباره استفاده از تفنگداران دریایی آمریکا برای تصرف جزایری مانند: • جزیره خارک • جزیره قشمنشاندهنده یک واقعیت مهم است:واشنگتن برای بازگشایی تنگه، ناچار به ورود به سناریوهای پرهزینه و پرریسک شده است. ایران، بازیگر تعیینکننده انرژی جهانآنچه امروز در تنگه هرمز جریان دارد، بیش از یک بحران منطقهای است؛این یک نمایش قدرت چندلایه است: • قدرت جغرافیا • قدرت نظامی • و مهمتر از همه، قدرت تصمیمگیری راهبردیایران با تکیه بر این سه مؤلفه، توانسته است: • جریان انرژی جهان را تحت تأثیر قرار دهد • بازارهای جهانی را دچار نوسان کند • و رقبای خود را در موقعیت واکنش قرار دهددر نهایت، پیام روشن است:هر معادلهای درباره امنیت انرژی جهان، بدون در نظر گرفتن نقش ایران، ناقص و غیرواقعی است.#تنگه_هرمز#قشم#هرمزگان #جنگ_انرژی 16:04 - 17 فروردین 1405