بسمه تعالی
واقعا سوال است، مردم برای وعدههای مسئولان به کجا و چه کسی باید رجوع کنند؟
1.مثلا ریاست جمهوری بعد از حذف دلار و افزایش 10برابری همه قیمتها خب قولها وعدههایی برای حمایت از ملت دادند، اکنون که نه دلاری به تاجران می دهند نه کمکی به ملت میکنند.خب از چه کسی باید حق طلب کرد.
2. موضوع واضح بود در ازای ندادن دلار، گرانی ها جبران شود.خب این جبران کجاست؟
3. خوراک اصلی که جبران گرانیهایش نشد هیچ، با 10تا 30 برابر شدن لوازم زندگی چه باید کرد؟ با این سطح درآمد آنها را چطور تامین کنیم؟
4. قرار بود با حذف بازی دلار، قیمت فضایی نشود و کنترل شود،خب الان چه شد؟
ریاست فعلی جمهوری اسلامی ایران، مسئول مربوطه، فرد آگاه به پاسخ سوالات
تهدید ترامپ را اینطور بیاثر کنید، توقیف در برابر توقیف
پیشنهادها
تهدید ترامپ را اینطور بیاثر کنید، توقیف در برابر توقیف
با سلام
ترامپ اخیراً با لحنی تهدیدآمیز اعلام کرده است: «از این لحظه و تا اطلاع ثانوی، خسارت واردشده به کشتیها، محمولهها و هر آنچه به آنها مربوط باشد، از محل داراییهای ایران که در اختیار و کنترل ایالات متحده قرار دارد، پرداخت خواهد شد. ممکن است میزان این خسارتها بسیار سنگین باشد، اما با این حال، این اقدام را عادلانه و منصفانه میدانیم.» یعنی اگر ایران یک کشتی متخلف را بزند، پولش را از جیب ملت ایران برمیدارند. پاسخ ساده است: به کشتی ها موشک و پهپاد شلیک نکنید؛ آنها را توقیف کنید.
پیشنهاد میشود در واکنش مستقیم به این تهدید، رویه برخورد با کشتیهای متخلف تغییر کند. به جای انهدام یا برگرداندن، خدمه را تخلیه کنید و کشتیها را توقیف کنید و در تنگه هرمز پارک و نگهداری کنید و با ایجاد ترافیک کاذب و راکد تنگه را هم مسدود میشود. کشتی توقیفشده خسارت ندیده — سالم است، فقط دست مالکش به آن نمیرسد. تهدید ترامپ کاملاً بیاثر میشود.
مزایای این پاسخ:
یکم، وقتی خسارتی وارد نشده، چیزی برای جبران از داراییهای ایران وجود ندارد. تهدید ترامپ از اساس خنثی میشود.
دوم، مقابله به مثل کامل: آنها داراییهای ما را توقیف کردهاند، ما هم کشتیهایشان را. توقیف در برابر توقیف.
سوم، کشتیهای توقیفشده عملاً تنگه را مسدود میکنند بدون اینکه ایران متهم به «بستن تنگه» شود.
چهارم، این کشتیها گروگانهایی آماده در اختیار ما هستند. اگر ترامپ غلط اضافه کند، غرق شدن چند فروند، تنگه را برای همیشه میبندد — با لاشههای خودشان.
پنجم، کشتیهای توقیفشده — سالم، اسیر، زنده — ابزار انتقال نفت در دست ماست. مالکان آزادند، کشتیهایشان نه. نتیجه: قیمت نفت را ما تعیین میکنیم.
نقشه عملیاتی: برای لو نرفتن نقشه، ابتدا کشتیها را در بنادر ایران توقیف کنید، نه در تنگه. بگذارید کشتیهای بیشتری بیایند. وقتی تعداد کافی شد، یکباره همه را به تنگه منتقل کنید و عرضی پارکشان کنید — طول کشتی در عرض تنگه. یک کشتی عرض تنگه را قفل کند، کشتی بعدی پشت سر آن. بدون خدمه و ناخدا، فرار محال است. دشمن تا لحظه آخر غافلگیر میماند.
ترامپ با توییت خودش ناخواسته بهترین استراتژی را به ایران نشان داد: منهدم نکنید، برنگردانید؛ توقیف کنید. بگذارید با داراییهای توقیفشده خودش در تنگه هرمز روبرو شود. خرگوش را به دام بیندازید.
پینوشت:
در حقوق بینالملل، خسارت وقتی مصداق دارد که دارایی نابود یا آسیب دیده باشد. کشتی توقیفشده سالم است — ادعای جبران خسارت بیمبنا میشود. پارک عرضی (کشتی ۳۰۰ متری عمود بر مسیر تنگه) مانند سدی متحرک مسیر را قفل میکند. اگر ترامپ حماقت کند، غرق کردن چند فروند در باریکترین نقطه، تنگه را برای همیشه مسدود میکند — لاشههای فولادی سدی دائمی. کشتیهای توقیفشده مالکان را پای میز مذاکره میکشاند. مالکان آزادند، ابزار کارشان در اسارت ماست. این یعنی کنترل قیمت نفت — نه با اوپک، که با پارکینگ هوشمند تنگه هرمز
شورای عالی امنیت ملی، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، ارتش جمهوری اسلامی ایران، دولت جمهوری اسلامی ایران
