واژه مؤلف برازنده این هنرمند بود و هست...
"ناخدا خورشید" درگذشت
ناصر تقوایی درگذشت.بسیاری او را با "ناخدا خورشید" به‌یاد می‌آورند. فیلمی درخشان در سال ۶۵ که جوایز داخلی و خارجی بسیاری برای تقوایی به ارمغان آورد.
هرچند تقوایی پس از ناخدا خورشید، دو سه فیلم دیگر هم ساخت اما نام آنها چندان ماندگار نشد. او تقریبا در ۲۵ سال پایانی عمرش فیلمی نساخت. ممکن است خودش یا دیگران درباره اینکه چرا او پس از ناخدا خورشید، کم‌کار شد و سکوت کرد، چیزهایی گفته باشند؛ اما به گمان من او هم در دسته همان هنرمندانی است که در لحظه‌ای از زندگی‌اش تمام داشته‌های درونی‌اش را برای خلق یک اثر هدیه می‌کند و پس از آن کاری برای انجام دادن ندارد. در زندگی بسیاری از هنرمندان یک یا چند اثر شاعرانه‌ی بزرگ می‌درخشد و آنها پس از این آثار، خیره به آنچه آفریده‌اند باقی می‌مانند. چونان کوهنوردی که آخرین رمقش را برای رسیدن به قله صرف کرده و حالا از فراز قله به راه بازگشت نگاه می‌کند و توانی برای پایین آمدن ندارد. برخی هنرمندان اما بی‌اعتنا به افول شاعرانگی‌شان همچنان "می‌سازند"؛ مانند شاعری که در جنون هنری‌اش یک بیت شعر آفریده و سپس در هوشیاری چند بیت دیگر را به مدد فنون عروض و قافیه سر هم بندی می‌کند.یاد تقوایی را گرامی می‌دارم. او مانند هنرمندان بسیاری، در روح و جان من اثری گذاشته، با ناخدا خورشید. هر هنرمندی که اثر هنری اصیل آفریده سهمی در جان و روح مخاطبش دارد؛ برای همیشه.
13:41 - 24 مهر 1404