جزاک الله خیرا برادر عزیزم جناب راجی؛ این یادداشت خوب شما بنده رو به سالهای نخست دانشگاه برد در کلاس درس جناب دکتر حاج آقا الویری، ایشون چند جلسه به صورت مفصل در باب کارکردهای اجتماعی-فرهنگی-سیاسی-اقتصادی مسجد، نکات مهمی را ارائه کردند. اون جلسات به معنای واقعی کلمه، جلسات درس و یادگیری بودند. فهم جایگاه مسجد و ظرفیتهای بینهایت اون قطعا به واسطه عملکرد صحیح هادی اون یعنی امام مسجد، جامه عمل به خودش میپوشه و عملیاتی میشه. قطعا اگر امام مسجد با توجه به این مهم، مسیر تربیتی خودش را در پیش بگیره، به دریایی از امکانات و فرصتها متصل میشه که در مرحله انتقال و توزیع این فرصتها، نسلی کارآمد، صاحب عزت نفس، مستحکم و آرمان طلب، پرورش میده. یکی از بینهایت خیانتهایی که جریانهای معلوم الحال به ایران کردند، ایجاد جایگزینهای بی کفایت و ناکارآمد برای مساجد بود که باعث شد کارکرد مساجد با یک رویکرد سکولاریستی، به امور تشریفاتی مذهبی تقلیل پیدا کنه و حتی در این امور هم به تدریج، رونق و شور رو از اون سلب کردند. از نظر بنده، مسجد میتواند و باید شور و شعور رو به شکل در هم تنیده به مخاطبینش ارائه کنه و برای پذیرش این دو مهم، باید بستر معرفتی متناسب رو ایجاد کنه و همه اینها با اتکا بر همان چیزی ممکن میشود که حضرت عالی به خوبی و با دقت در این یادداشت بهش پرداختید. چقدر جای این نوع مطالب در فضای رسانه ای کشور خالیست. مرحبا، ایدک الله، با قوت به این کار خیر ادامه دهید که فضل لله مجاهدین علی القائدین.
16:38 - 31 مرداد 1405