حیوانات خانگی نماد تنهایی یا غربزدگی؟
کمتر روزی از خانه که خارج می شویم مرد یا زنی را قلاده به دست نمی‌بینیم که سگی او را به دنبال خود نکشد. زمانی نگهداری حیوانات خانگی را توسط غربی ها نشانه تنهایی آنها می دانستیم اما اکنون در جامعه خود و با معیارهای ایرانی اسلامی چگونه باید آن را تعبیر نماییم؟ نگاهی به برخی رویکردهای رسانه های غربی که برنامه به زبان فارسی دارند نشان می دهد آنها با حرکتی تبلیغی در جهت گسترش این پدیده جدید در جامعه ما فعالیت می کنند. نگهداری حیوانات خانگی که امروزه با گسترش کالاهای مربوط به این حیوانات نشان از ترویج آن در جامعه دارد صرفا مبارزه ای فرهنگی علیه کشورمان است که با هدف دستیابی به سنگرهای فرهنگی دیگر و ترویج فرهنگی متفاوت با فرهنگ ایران صورت می گیرد . اگر بخواهیم در این مبارزه پیروز شویم با ابزار قانونی به تنهایی نمی توانیم به هدف برسیم. پیروزی زمانی ممکن است که دستگاه های فرهنگی ما با برنامه ریزی سعی در گسترش فرهنگ ایرانی اسلامی بوده و روش های نوین تبلیغاتی را به کار گیرند.