حمله پیش دستانه یکی ازفنون های جنگی هست بايد دست دشمن خواند وقبل از حمله او ضربه کاری رابر وارد کرد
باید مجددا غافلگیر شویم؟
در تاریخ 25 تیر 1390 خبر قتل یکی از قهرمانان مسابقات مردان آهنین در اثر حمله غافگیرانه فردی با چاقو در کرج منتشر شده و همه را بهت زده کرد. ضارب از نظر جثه به مراتب قابل مقایسه با مرحوم دادش‌زاده نبود لاکن از آنجایی‌که حمله غیرمنتظره و غافلگیرانه بود، فرصت دفاع از خود را به مرحوم دادش‌زاده نداد.در تاریخ 26 شهریور 1359، صدام با پاره کردن عهدنامه 1975 الجزایر؛ دستورحمله نظامی به مرزها، فرودگاهها و مراکز نظامی ایران صادر کرد و نیروهای مسلح ایران را غافلگیر و متحیر و خسارات سنگین بر ایران وارد کرد. در سحرگاه ۷ اکتبر سال 2023 در عملیات محیرالعقول و شگفت‌انگیز طوفان‌الاقصی، حماس بیش از 5۰۰۰ راکت شلیک و عبور رزمندگان فلسطینی با پاراگلایدر از حصارهای آهنین و غیر قابل نفوذ اسرائیل وارد خاک اسرائیل گردید و برای اولین بار، خسارات جانی، مالی، مادی و حیثیتی بر پیکره دشمن صهیونی وارد کرد.موضوع حمله غافلگیرانه و پیشدستانه در تاریخ ایران و جهان مسبوق به سابقه است و معمولاً حمله شونده چنانچه از توانمندیهای لازم بهره‌مند نباشد، قربانی می‌شود و یا متحمل خسارت سنگین و جبران‌ناپذیر می‌گردد.اگر چه ممکن است کشور هدف مقتدر، هوشیار و شاید تا حدی مطلع و مهیا باشد، لاکن اساساً به لحاظ عدم امکان پیش‌بینی و تشخیص ترکیب نیرو، زمان، چگونگی، روش و گستره حمله، منفعل و متحمل آسیب و خسارت خواهد شد.آنچه در این میان حائز اهمیت است میزان برخورداری از آستانه تحمل عوامل انسانی، قدرت بازگشت به شرایط قبل و ایجاد ثبات و پایداری و سرعت واکنش قوی است.
در جنگ 12 روز تحمیلی اخیر و حمله غافلگیرانه و ناجوانمردانه دشمن صهیونی به وطن عزیزمان، علاوه بر شهادت جمع عظیمی از فرماندهان، دانشمندان، نخبگان علمی و مردم بیگناه و خسارت سنگینی به سازه‌های دفاعی، مراکز آموزشی، درمانی، خدماتی و مجتمع های مسکونی وارد آمد که جبران آنها مشکل و شاید سالها به طول بیانجامد. این در حالیست که بفضل الهی و به برکت درایت و تدابیر فرمانده کل قوا (مدظله العالی) نقشه دشمنان نقش بر آب و اوضاع کشور و سازوکارهای دفاعی به سرعت ترمیم و کشور از وضعیت پدافندی به وضعیت آفندی تغییر موضع داد و همگان به عیان خواری و ذلت و التماس سران آمریکا و اسرائیل و درخواست ذلیلانه آتش بس به هر قیمتی را، نظاره گر شدند.سئوال منطقی این است که چرا با دشمن شناخته شده و غیر قابل اعتماد و رو به زوال، آتش بس اعلام گردید؟ آیا رژیم صهیونی چنانچه بتواند توان از دست رفته‌اش را بازیابی کند به آتش‌بس یکطرفه پایبند می‌ماند؟به طور قطع آتش‌بس فرصتی به دشمنان می‌دهد که قدرت آفندی خود را بازیابی و مجددا با حمله غافلگیرانه هستی ما را هدف بگیرند! و اینبار با کسب تجربه از حمله قبلی، خلق شگفتانه جدید و ارکان قدرت نظام را مورد قرار دهند و دیگر اجازه بازگشت و قامت راست کردن را ندهند!!!آیا در این شرایط باید منتظر حمله دشمن بود و امید به مقابله و دفاع در وضعیت مبهم بدهیم؟ با کدام منطق و چرا باید صبر کنیم تا دشمن حمله کند و ما دفاع کنیم؟
در صورتیکه:1- اسرائیل بعد از زمان مقرر شروع آتش‌بس( در ساعت 7 روز دوشنبه مورخ 2تیر 1404) با حمله به مناطقی در شهرهای بابل و بابلسر، آتش‌بس را نقض کرد.2- با واردات سلاح و تسلیحات فوق پیشرفته از آمریکا و کشورهای غربی از جمله بمب ها و موشکهای هدایت شونده و موشکهای دفاع هوایی، به سرعت بدنبال بازسازی و تقویت بنیه نظامی است3- با ایجاد پادگانهای نظامی در اطراف مرزهای کشور و استقرار یگانهای مشترک عملیات زمینی و تسلیحات هجومی درحال سازماندهی وآرایش تهاجمی است.4- بر خلاف کنوانسیونها و پروتکل‌های بین‌المللی، اسرائیل اقدام به ترور مقامات رسمی و حمله به مراکز هسته ای ایران نمود.5- دشمن در جنگ تحمیلی 12 روزه با حمله به مردم و مراکز عمومی به دفعات مرتکب جنایت جنگی شد.6- و ...در اینصورت به نظر می‌رسد، در دست گرفتن ابتکار عمل و حمله پیشدستانه به سازکارهای هجومی دشمن به کشور قبل از هر گونه تحرک جدید منطقی و عقلانی است؟ و جای تأمل ندارد؟ملت ایران رشید، فکور و هوشیار است و بر اساس تجربه سالهای دفاع مقدس و شناخت از ددمنشی دشمن صهیونی و حامیان کثیف غربی او میداند هر گونه قصور و مماشات مسئولان عالی کشور، دشمن کودک کش را جسور و جری تر می کند.بدیهی است "فاذا مات الفرصه قصه"
17:05 - 23 تیر 1404