آئین گرانمایه
سوال اینست مشکل کار در چیست؟ چه چیزی این آئین گرانمایه را گرانمایه کرده بطوریکه برای پولدارها جشن است و برای بقیه دردسر؟ جواب این سوالات و بسیاری از سوالات دیگر را میتوان در این امر دانست، تغییر دید مردم.
به گزارش خبرگزاری فارس از زنجان، کمیل محمدی در یادداشتی که منتشر کرده آورده است، در ادبیات ایران وقتی از کلمه گرانمایه استفاده میشود منظور و مقصد توصیف ارزش معنوی یک چیز است، همانگونه که در این بیت میبینیم که شاعر نامی ابوشکور میگوید: سخن گرچه باشد گرانمایهتر-- فرومایه گردد زکم پایهتر. با این توصیف میتوان به این موضوع اشاره کرد که عید نوروز که یک عید باستانی و گره خورده با عمق هویت ایرانیان است یک آئین گرانمایه و باارزش است. آئینی که همه چیز آن بی نظیر و بی همتاست، یک نمونه کوچک از زیباییهای عید نوروز را میتوان همزمان شدن آغاز سال جدید با حیات دوباره طبیعت بیان کرد که نشان از لطافت فرهنگی ایرانیان دارد که بهترین روز سال را برای آغاز سال جدید خویش برگزیدهاند. ولی با مرور زمان و با تغییر معنی کلمات که کلمه مدنظر نیز از این تغییر معانی جان سالم به در نبرده است، آئین گرانمایه ما نیز تغییراتی را دید که گاهی اوقات از اصل خویش دور شده و راه را به بیراهه رفته است تا جاییکه الان و در زمان حاضر به جای اینکه موجب شادی مردم باشد کوله باری از مشکلات را برای آنها دارد. اما سوال اینست مشکل کار در چیست؟ چه چیزی این آئین گرانمایه را گرانمایه کرده بطوریکه برای پولدارها جشن است و برای بقیه دردسر؟ جواب این سوالات و بسیاری از سوالات دیگر را میتوان در این امر دانست، تغییر دید مردم.
بله تغییر دید مردم جامعه کهن ایران نسبت به این آئین و خیلی از مسائل دیگر باعث شده که کوله باری از مشکلات با دست خودشان وارد زندگیشان شود، در ایران باستان مردم از هر فرصتی استفاده میکردند تا شاد باشند و شادی کنند، بدون تجملات و با هرآنچه دارند، نکته همین جاست شادی بدون مشغله فکری و نگاه مادی گرایانه به مسائل، بحثی که حتی از موارد قابل ستایش ایران قبل از اسلام است و دین اسلام نیز آن را ستوده است نگاه مادی گرایانه نداشتن به مسائل است که رمز همه دلخوشیهای مردم ایران بود اما اکنون با گذشت زمان و پیشرفت جامعه بشری که ایران عزیز ما نیز از آن جدا نمانده است ساده زیستی جای خود را داده به تجملگرایی که نتیجهاش جامعهای است که میبینیم، عمق فاجعه از این هم بیشتر است وقتی با توجه به گذشته مردم ایران به وضعیت اکنون آنها نگاه میکنیم شاهد آن هستیم که مردم ما که روزگاری زندگی و زندگانی و شاد بودن و نوع دوستی را به همه چیز ترجیح میدادند، حالا غرق در تجملات شده و برای عقب نماندن از جدال با دیگران در این عرصه گاهی بیست و چهار ساعت زندگی خود را صرف به دست آوردن پول و ثروت میکنند و شبانه روز به دنبال آنند. در این وضعیت جشن نوروز ما نیز تبدیل شده است، به شو تجملات وقتی به خانه هم برای عید دیدنی میروند این شو جدیتر هم میشود و این یعنی یک شکافت فرهنگی عمیق که باید همه و همه دست به دست هم بدهیم تا این مشکل بزرگ را حل کنیم. آئین ما گرانمایه است اما بخاطر بار مثبت آن نه بخاطر تجملات.
03:23 - 29 مارس 2018