تاریخ، زن‌ها را با انتخاب‌هایشان به یاد می‌آورد

برای ما زن‌ها از نقشمان بسیار گفته‌اند؛ از جایگاه‌مان، از پیچیدگی‌ها و از ظرفیت‌هایی که در وجودمان به ودیعت نهاده شده است.اما تاریخ، درباره زن‌ها فقط یک روایت ندارد؛ زن در تاریخ می‌تواند تا بلندای ایمان صعود کند و یا تا قعر خیانت سقوط.
در میان ما زنی بوده که همسر فرعونی بوده که ادعای خدایی می‌کرد؛ اما خودش به چنان جایگاهی در ایمان و خداپرستی رسید که نامش تا ابد در قرآن، به عنوان الگویی برای مؤمنان می‌درخشد: آسیه(سلام‌الله‌علیها).و زنی دیگر، همسر خلیفه خدا در زمان خود بود، اما از مسیر حق فاصله گرفت و نامش در قرآن، نمونه‌ای برای کافران ماند.در میان ما زنی بوده که بهترین زنان زمان خویش بود؛ ملائکه با او سخن می‌گفتند و برایش روزی بهشتی می‌رسید؛ بانویی که پاکدامنی و مقامش آن‌چنان بود که خداوند در قرآن از او تجلیل کرد: مریم(سلام‌الله‌علیها).و زنی بوده که بهترین خلق خدا، سال‌ها پس از فقدانش از او یاد می‌کرد، در فراقش می‌گریست و از او تجلیل می‌کرد؛ زنی که تمام دارایی‌اش را برای دین خدا هزینه کرد: خدیجه کبری(سلام‌الله‌علیها).و در میان ما زنی بوده از جنس آب و آینه؛ کوثر عالم، مادر یازده نور، و بانویی که زبان از وصف مقامش قاصر است: فاطمه زهرا(سلام‌الله‌علیها).اما تاریخ روی دیگری هم دارد...زنی از میان ما بر امام زمانش خروج کرد و از فرمان ولیّ خدا سرباز زد.و زنانی بوده‌اند که نه‌تنها در حق همسران خود خیانت کردند، بلکه پس از سال‌ها کینه‌توزی و دشمنی، در جنایت علیه خاندان پیامبر(ص) نیز نقش داشتند.اما در مقابل، زنی بوده که اگر نبود، پیام عاشورا در تاریخ به تمامیت نمی‌رسید؛ زینب کبری(سلام‌الله‌علیها)؛ بانویی که پس از شهادت عزیزانش ایستاد، اسارت را تحمل کرد و رسالت کربلا را به مقصد رساند.و زنی بوده که نامش تا همیشه بر تارک عاشقانه‌های تاریخ خواهد درخشید؛ رباب(سلام‌الله‌علیها)؛ همان بانویی که نگذاشت امامش شرمنده او شود، داغ فرزند و همسر را به جان خرید و در مصیبت کربلا استوار ماند.
چه غربتی است...دو برادر، دو زن؛ یکی جعده و دیگری رباب.یکی در برابر امامش ایستاد و دیگری تا پای جان در کنار امامش ماند.تاریخ، زن را فقط با نام و جنسیتش تعریف نمی‌کند؛ با انتخاب‌هایش به او معنا می‌دهد.آسیه، مریم، خدیجه، فاطمه و زینب(سلام‌الله‌علیهن) یک سوی این تاریخ‌اند؛و جعده و دیگرانی که در برابر حق ایستادند، سوی دیگر.و امروز، شاید نوبت من و تو باشد.چه کسی می‌داند؟شاید من و تو و دخترانمان، زنان تاریخ‌ساز فردا باشیم.اما شبیه کدام؟شبیه آسیه؟شبیه خدیجه؟شبیه فاطمه و زینب؟یا...این را انتخاب‌های امروز ما مشخص می‌کند.زن بودن، به‌تنهایی افتخار نیست؛اینکه در لحظه انتخاب، کدام سوی تاریخ بایستیم، افتخار است.فاطمه خلیلی-کنشگر مجازی
14:54 - 20 مرداد 1405

13٫4k بازدید