معجزهای ۸۰متری در دل بختیاری که پای پیاده به آن میرسی
۶ کیلومتر جاده خاکی و کوهستانی را باید از روستای دهدلی با پای پیاده رفت، اما صدای آب از دور شنیده میشود؛ وعده یک آبشار ۸۰ متری در دل کوههای بختیاری. آبشار «چنجوله»، هنوز آنقدر بکر است که برای رسیدن به آن باید زحمت کشید. نه جاده آسفالت دارد، نه تابلوهای راهنما، نه غرفههای فروش.
خبرگزاری فارس، چهارمحال و بختیاری| تابستان که میشود، خیلیها دنبال مقصدی میگردند که نه شلوغ باشد، نه سرشار از سروصدا. آبشار چنجوله در شهرستان اردل، از همان جاهاست. نه اسمش سر زبانها افتاده، نه هر ساله هزاران گردشگر از آن بازدید میکنند. هنوز همانطور مانده که سالها پیش بود. ۸۰ متر ارتفاع، آب سرد و گوارا، و درختانی که سایهشان مهمان نوازی میکند. در مسیر، چادرهای سیاه عشایر را میبینی، بوی کباب و دوغ محلی فضا را پر کرده است. اینجا خبری از هتل و رستوران نیست، اما عشایر با روی باز از تو استقبال میکنند.از شهرکرد تا دهدلی ۱۵۲ کیلومتر است، ۶ کیلومتر بعد از روستای دهدلی، جاده خاکی تمام میشود و پای پیاده باید رفت. اما صدای آب از دور شنیده میشود؛ وعده یک آبشار ۸۰ متری در دل کوههای بختیاری. آبشار چنجوله، هنوز آنقدر بکر است که برای رسیدن به آن باید زحمت کشید. نه جاده آسفالت دارد، نه تابلوهای راهنما، نه غرفههای فروش. فقط عشایر، چادرهای سیاه و طبیعتی که دست نخورده مانده است. خبرگزاری فارس در این گزارش، شما را به تماشای یکی از بکرترین آبشارهای زاگرس دعوت میکند.
۱۵ MB
آبشار طبقاتی در دل کوه گرهآبشار چنجوله از دل «کوه گره» سرازیر میشود. ارتفاعش حدود ۸۰ متر است و آب در چند پله از روی صخرهها پایین میآید. به همین دلیل به آن «آبشار طبقاتی» میگویند. اوایل بهار، پرآبترین روزهایش را تجربه میکند. تابستان هم هوا خنک است و میشود ساعتی نشست و به صدای آب گوش داد. اطراف آبشار، درختان بلوط و بید، سایهای برای استراحت فراهم کردهاند. عشایر بختیاری؛ میزبانان ناخواندهدر مسیر آبشار، چندین چادر عشایر دیده میشود. زن و مرد و بچه، همه مشغول کارند. یکی شیر میدوشد، دیگری دوغ میزند، بچهها دنبال بزغالهها میدوند. عشایر بختیاری سالهاست در این ییلاق کوچ میکنند. تیر و مرداد و شهریور را اینجا میمانند و مهر که میشود، راهی قشلاق میشوند. اگر اهل معاشرت باشی، کنارشان مینشینند، چای تعارف میکنند و از زندگی کوچنشینی میگویند. بعضیشان برای گردشگران دوغ و کره محلی میفروشند. قیمتها هم آنچنان گران نیست.
۶کیلومتر مسیر خاکی تا صدای آباز شهرکرد تا دهدلی ۱۵۲ کیلومتر راه است. که این جاده تا روستای لشتر در دیناران آسفالت است و جای شکایت نیست. اما از لشتر به بعد، ماجرا فرق میکند. ۲۸ کیلومتر جاده خاکی پیش روست. خودروی معمولی جواب نمیدهد. باید شاسیبلند باشد یا اگر آفرود دارد که چه بهتر. توی مسیر، گاهی گوسفندها راه را میبندند، گاهی چادر عشایر کنار جاده خودنمایی میکند. هر که این راه را رفته، میگوید ارزشش را دارد.بهترین فصل سفر؛ بهار و تابستانزمستان که میشود، راه آبشار بسته است. برف میآید و سرما اجازه عبور نمیدهد. اما از اوایل اردیبهشت تا اوایل مهر، بهترین زمان برای رفتن است. بهار، سبزی و طراوت حرف اول را میزند. تابستان، هوای خنک و آب گوارا. اوایل پاییز هم میشود رفت، اما از نیمههای مهر به بعد، دیگر نمیشه روی جاده حساب کرد. هر که رفته، میگوید شهریور بهترین ماه است؛ هم هوا معتدل است، هم عشایر پرانرژیترین روزهایشان را میگذرانند.
۹ MB
طبیعتی پر از گیاهان داروییدر مسیر آبشار، هر چه نگاه میکنی سبزه. آویشن کوهی، موسیر، کنگر، شنگ و ریواس از دل خاک سر برآوردهاند. اگر اهل چیدن باشی، میتوانی چند شاخه آویشن بچینی و با خودت ببری. اما مواظب باش؛ اینجا منطقه حفاظت شده نیست ولی عشایر برای طبیعت ارزش قائلند. بعضیها هم برای خاطر موسیر و خواص درمانی گیاهان به این منطقه میآیند. شنگ و کنگر را درست کنند و با دوغ محلی نوش جان کنند.
چند تا نکته را فراموش نکنید. اول اینکه راهنما ببرید با خودتان. مسیر پیدا کردن آبشار بدون بلد محلی سخت است. دوم اینکه کفش مناسب بپوشید. راه کوهستانی است و سنگلاخ زیاد دارد. سوم اینکه آب و خوراک کافی همراه داشته باشید. در مسیر خبری از مغازه نیست. چهارم اینکه زباله را با خودت برگردانید. اینجا طبیعت بکر است، نباید خرابش کنیم. و آخر اینکه قبل از حرکت، وضعیت آب و هوا را چک کن. اگر باران ببارد، جاده صعبالعبور میشود و ممکن است مجبور شوی برگردی. ۶کیلومتر جاده خاکی، ۸۰ متر آبشار طبقاتی، یک عالمه عشایر و طبیعتی که هنوز بکر است. آبشار چنجوله در دل زاگرس، یکی از آن مقصدهایی است که اگر یک بار بروی، پشیمان نمیشوی.#چنجوله
09:06 - 25 خرداد 1405
0 بازدید
