دیگر وقتِ تماشا نیست وقت برخاستن است
غزه در تاریکیِ تاریخ،به زخم عمیق بشریت تبدیل شده نه فقط از بمب…بلکه از گرسنگی، از محاصره،از بیتفاوتی و بی عملی ماکودکان غزه به طرز وحشتناکی یکی پس از دیگری در حال جان دادن هستند؛نه فقط بر اثر بمب، بلکه از بیغذایی،از بیدارویی،از محاصرهای که نفس را در سینهشان خفه کرده ما تصاویرشان را دیدیم،صدای ضجه هایشان را شنیدیم… اما هنوز خیلی هایمان میگوییم: “کاری از ما بر نمیآید!!"این بزرگ ترین دروغ است سکوت، بیتفاوتی و توجیه… همه شریک این جنایتاندهر روز کودکانی در این دوزخِ محاصره با "بمب" با "گرسنگی" و "سوءتغذیه شدید"بطور بی رحمانه ای جان میدهند…و ما اینجاییم…مشغول زندگی روزمره…مشغول «تماشا»…درحالیکه آنسوی مرزیک ملت، دارد «منقرض» میشودو دولت ها جلوی آن را نمی گیرندکشته شدند… در سکوت مرگآورِ بیتفاوتی مااکثریت کودکان غزه دچار سوءتغذیه شدید شدهاندو دنیا تماشا میکند.در میان این تاریکی،مردم اروپا بودند که زودتر از ما فهمیدند باید خودشان دست به کار شوند و بدون وابستگی و اعتماد به دولت، برخیزندآنها دیگر منتظر دولتشان نماندندخودشان، با تمام وجود دست به کار شدندمدتی پیش ۱۲ نفر انسان با وجدان و وفادار از اروپا ،برای شکستن محاصره و کمک به مردم غزه ،غذا جمع کردند،دارو فراهم کردند،سوار کشتی شدند و راهی غزه شدندبا قلبهایی پر از انسانیت"باید خود ما برای مردم غزه کاری کنیم"
21:08 - 12 مرداد 1404