هشدار امپراتور میلان به دولت ایتالیا
هشدار اخیر نخست‌وزیر سابق ایتالیا مبنی بر وقوع انقلاب در رم در صورت دستگیری وی، ابهامات تازه‌ای را نزد افکار عمومی ایجاد کرده است. این در حالی است که ایتالیا به دلیل تشدید بحران اقتصادی در وضعیت مناسبی قرار ندارد.
به گزارش خبرگزاری فارس، سیلویو برلوسکنی نخستین وزیر سابق ایتالیا که به دلیل اخراج از سنا مصونیت سیاسی خود را از دست داده است، در یک قدمی حبس خانگی قرار دارد. در چنین شرایطی برلوسکنی به مقامات ایتالیایی هشدار داده است که دستگیری و حبس وی می تواند منجر به بروز انقلاب تازه در کشورش شود. البته برلوسکنی قبلا نیز از چنین ادبیات و جملاتی در قبال مسئولین ایتالیایی و مخالفان خود استفاده کرده بود، با این حال به نظر می رسد این بار جنس تهدیدات وی جدی تر است! خصوصا در برهه‌ای که اعتراضات مردمی نسبت به دولت انریکه لتا بار دیگر اوج گرفته است.
امپراتور میلان تهدید می‌کند
نخست وزیر سابق ایتالیا در برهه فعلی ترجیح داده است دولت انریکه لتا را نسبت به وقوع انقلاب یا کودتا تهدید کند. به عبارت بهتر، برلوسکنی در صدد است تا خشم طرفداران خود را علیه دولت لتا برانگیزد. با این حال برلوسکنی بر روی اعتراضات عمومی و موج سواری بر روی این اعتراضات حساب ویژه ای باز کرده است. اعتراضات ریاضتی موجود در ایتالیا هم اکنون به رم رسیده است. نام جنبش مردمی اخیر علیه سیاستهای ریاضتی "چنگال" است. این جنبش اعتراضی از هفته قبل اعتراضهایی در شهرهای میلان و فلورانس برگزار کرده بود و در حال حاضر فعالیت خود را در رم گسترش داده است.
دانشجویان محرک و محور اصلی این جنبش اعتراضی هستند. و همین مسئله شرایط را به ضرر دولت رم سخت کرده است. در تازه ترین این موارد، دانشجویان در رم با نیروهای پلیس درگیر شدند. نکته قابل تامل اینکه کشاورزان نیز در شکل گیری جنبش اعتراضی اخیر نقش چشمگیری داشته اند. اساسا این جنبش اعتراضی ابتدا در بین کشاورزان منطقه سیسیل آغاز شد و سپس به اقشار دیگر نیز تعمیم پیدا کرد. در حال حاضر بسیاری از افراد بیکار که خود را قربانی سیاستهای ریاضتی می دانند نیز آمادگی پیوستن به جنبش چنگال را دارند. آنان همگی سیاستهای ریاضت اقتصادی دولت را محکوم می کنند.
تهدیدات برلوسکونی علیه دولت لتا درست در زمانی تشدید شده است که جنبش چنگال به فعالیتهای ضد ریاضتی خود در کشور ایتالیا ادامه می دهد. این خود بدترین خبر ممکن برای نخست وزیر ایتالیاست. لتا به شدت از حضور گسترده طرفداران برلوسکنی در میان جمعیت معترضین وابسته به جنبش چنگال نگران است. در صورتی که توان این دو با هم تجمیع شود، عملا لتا چاره ای جز استعفا و برگزاری انتخابات زودهنگام نخواهد داشت. همین مسئله دستان نخست وزیر ایتالیا را می‌بنند. جنبش موسوم به «چنگال» که از چهار روز پیش اعتراضهایی در سراسر کشور از میلان تا تورینو و نیز در مناطق فلورانس و پالرمو برگزار کرده بود، روز پنجشنبه به رم رسید. صدها دانشجو در پایتخت ایتالیا در برابر یکی از دانشگاههای کشور که در آن چند وزیر در کنفرانسی شرکت کرده بودند، تجمع کردند. این تجمع به درگیری با نیروهای پلیس انجامید.
این جنبش اعتراضی ابتدا در بین کشاورزان منطقه سیسیل آغاز شد و سپس رانندگان کامیون، کارفرمایان شرکتهای کوچک، دانشجویان و بیکاران نیز به آن پیوستند. آنان همگی سیاستهای ریاضت اقتصادی دولت را محکوم می کنند. دولت ایتالیا می گوید رنج و عذاب مردم را درک می کند اما اجازه خشونت را نخواهد داد. طی روزهای اخیر چهارده مامور پلیس در درگیری با معترضان زخمی شدند. ایتالیا را به شدت در مقابل برلوسکنی و معترضین بسته است.
رم در آستانه بحران دوباره
ایتالیا بار دیگر در آستانه وقوع بحرانی گسترده قرار گرفته است. این بحران می تواند معادلات اقتصادی و امنیتی و متقابلا سیاسی رم را دگرگون سازد و منجر به تغییر دولت در ایتالیا شود. این همان مسئله ایست که سران اتحادیه اروپا و منطقه یورو نسبت به آن نگران هستند. دولت لتا به تازگی توانسته است در رم مستقر شود. استقرار یک دولت با ثبات در ایتالیا یکی از اصلی ترین دغدغه های مقامات اروپایی محسوب می شود. بدون شک لتا نمی تواند این دغدغه را بر طرف کند زیرا دولت وی می تواند هر لحظه از هم فرو بپاشد. البته دولتهای جایگزین در رم نیز از خطر فروپاشی یکباره ایمن نیستند زیرا اعتراضات مردمی در ایتالیا روز به روز گسترش بیشتری می یابد. خمیر مایه و شالوده همه این اعتراضات را "مخالفت با ریاضت اقتصادی" تشکیل می دهد. در این میان هر دولتی که در رم تشکیل شود، اعم از راستگرا یا سوسیالیست ملزم به اجرای سیاستهای ریاضتی خواهد بود. بنابراین در برهه حساس فعلی هیچ یک از احزاب سیاسی ایتالیا قدرت غلبه بر بحرانهیا موجود را ندارد.
قدرت دولت ایتالیا به اندازه یا نیست که بتواند در مقابل سیاستهای جمعی اتخاذ شده از سوی اتحادیه اروپا ومنطقه یورو مقاومت کند. حتی شاهد بودیم که ماریو مونتی نخست وزیر سابق ایتالیا نیز عملا با وجود مخالفتهای عمیق خود با سیاستهای ریاضتی چاره ای جز اجرای آن نداشت. در نهایت شهروندان ایتالیایی نیز نتوانستند ادامه حضور مونتی را در قدرت تحمل کنند و وی از قدرت کنار رفت. در حال حاضر نیز اعتراض شهروندان ایتالیایی نسبت به سیاستهای ریاضتی دولت لتا ادامه دارد.
لتا در مقابل اعتراضات عمومی اعلام کرده است که وضعیت نابسامان و تلخ شهروندان کشورش و جوانان را درک می کند اما چاره ای جز اجرای سیاستهای ریاضتی ندارد. این اظهارات لتا منجر به ناامیدی شهروندان ایتالیایی شده است. همین ناامیدی منجر به شکل گیری تحرکات اعتراضی علیه دولت لتا شده است.
امید برلوسکنی به ادامه اعتراضات
بدون شک ادامه اعتراضات عمومی در ایتالیا خبر خوشایندی برای برلوسکنی محسوب می شود. نخست وزیر سابق ایتالیا به خوبی می داند که ایجاد آرامش و ثبات سیاسی و اقتصادی در رم، آن هم درست در زمانی که لتا و مقامات دولت مخالف وی هستند به معنای ایجاد بستری برای زندانی کردن و کنترل رفتار وی و همراهانش محسوب می شود.
در چنین شرایطی برلوسکنی طرفدار تداوم اعتراضات علیه دولت لتا است. نکته جالب توجه اینکه امپراطور میلان امیدوار است که در انتخابات آتی بتواند فرصتی برای حضور مجدد در انتخابات و متعاقبا صحنه اجرایی ایتالیا داشته باشد! برلوسکنی متعاقب فرار مالیاتی در ارتباط با شرکت رسانه‌ای خود، به تازگی از پارلمان ایتالیا اخراج شده است.
دولت لتا در کنترل و مدیریت اعتراض عمومی شهروندان، به خصوص جوانان ناتوان است. لتا نگران تحرکات جوانان و تشدید اعتراضات در میان آنان است. در صورتی که اعتراضات جوانان در رم تشدید شود، نخست وزیر ایتالیا عملا با بحرانی دامنه دار و غیر قابل مهار رو به رو خواهد شد.مهم ترین گروهی که علیه سیاستهای ریاضتی دولت ایتالیا دست به اعتراض زده‌اند جوانان هستند. وضع جوانان ایتالیایی به لحاظ رشد نرخ بیکاری اسفبار است. افزایش تصاعدی نرخ بیکاری در میان جوانان ایتالیایی این روند را تشدید کرده است. در حال حاضر بسیاری از جوانان ایتالیایی به دلیل فقدان شغل در وضعیت بحرانی به سر می برند و تعداد زیادی از آنان نیز ترجیح می دهند از کشور خود به کشورهای مرفه اروپایی مهاجرت کنند.
در نهایت اینکه از همان ابتدا، اختلافات میان لتا و برلوسکونی سبب شد تا تشکیل دولت رم به پروسه ای آزاردهنده و درازمدت تبدیل شود. همزمان با تشدید بحران سیاسی در رم شاهد افزایش نمادهای فقر و بحران اقتصادی در این کشور بوده ایم. از این رو رشد همزمان و موازی بحرانهای سیاسی و اقتصادی در ایتالیا پدیده‌ای ملموس است. به راستی دولت رم در مواجهه با این پدیده ملموس چه سیاستی را پیاده خواهد کرد؟
انتهای پیام/ص
08:14 - 23 آذر 1392
2 بازنشر
0 بازدید
1 پاسخ