سودان و چالشهای پیش روی آینده این کشور
خبرگزاری فارس: رهبران سودان گمان می کردند که با جدایی جنوب سودان تمام مشکلات و معضلات سیاسی و امنیتی کشورشان حل وتسویه می شود ولی خارطوم تا این لحظه از شیطنت ها و توطئه های تل آویو و واشنگتن، آسوده نشده است.
به گزارش فارس، سودان از سال 1956 سال استقلال آن تا اکنون در کانون توجه و توطئه استعمارگران کهنه و نو بوده است.از دوران استقلال این کشور از مصر تا این لحظه امریکا و رژیم صهیونیستی جهت تقسیم آن انواع سناریوها و طرح ها اجرا نموده اند. رهبران سودان گمان می کردند که با جدایی جنوب سودان تمام مشکلات و معضلات سیاسی و امنیتی کشورشان حل وتسویه می شود ولی خارطوم تا این لحظه از شیطنت ها و توطئه های تل آویو و واشنگتن، آسوده نشده است و در این راستا مرتکب یک اشتباه راهبردی شده است. شرایط و اوضاع سودان در پرتوی تحولات خاورمیانه وشمال افریقا در سال 2011 به شرح ذیل است: 1ـ با تشکیل دولت ـ ملت جنوب سودان در ژوئیه 2010 و جدایی این منطقه از سودان روند منازعه و درگیری میان خارطوم و جوبا در ابعاد و زمینه های مختلف آغاز گشت. درگیری مرزی و ارضی خارطوم و جوبا(پایتخت کشور جدید التاسیس جنوب سودان) بر سر خط مرزی و منطقه ایبی،امنیت منطقه دره نیل و سودان را به مخاطر انداخته است. 2ـ شروع مشکلات و بحران های مالی و اقتصادی ناشی از جدایی منطقه جنوب و تقسیم درآمد نفتی میان طرفین 3ـ پیچیده تر شدن بحران سیاسی ـ امنیتی دارفور و تبعات آن . 4ـ سرایت اپیدمی جدایخواهی و استقلال طلبی در برخی از ایالت های سودانی مانند کردفان و منطقه نیل الازرق(آبی) و فرار عبد العزیز الحلو رهبر جدایی خواهان کردفانی به دولت جنوب سودان مشکلات امنیتی خارطوم را تشدید نموده است.
5ـ افزایش مشکلات سیاسی و امنیتی خارطوم وتشدید تنش میان دولت البشیر و معارضان او. 6 ـ مشکلات داخلی سودان تاثیرات زیادی روی سیاست خارجی خارطوم داشته و مداخله و تاثیرگذاری امریکا،انگلیس،فرانسه،عربستان سعودی ،ترکیه در امور داخلی کشور تشدید نموده است. از جمله پرسشهای مطرح شده از سوی آگاهان و پژوهشگران مسائل عربی و سودانی اینست که چرا سودان دچار عوارض و مظاهر خیزشها وانقلابات مردمی منطقه نشده است؟ برخی از تحلیلگران، عدم سرایت خیزشهای عربی در سودان به علل و عوامل زیر ارجاع می دهند: 1ـ فعال شدن روند عادی سازی میان خارطوم و غرب به ویژه امریکا پس از توافقات خارطوم و جنوب سودان . 2ـ افزایش نزدیکی خارطوم به مثلث ریاض ـ آنکارا ـ دوحه در سال های اخیر. 3ـ ضعف معارضه سودانی در قبال حکومت حسن البشیر. 4ـ انعدام انسجام میان مؤلفه های جامعه سودانی وعدم روشن بودن مطالبات مردمی این کشور. مشکلات اقتصادی و معیشتی مهمترین خواسته مردم این کشور است اما وجود مقدار کمی از مردمداری دولت و دموکراسی و مشارکت مردمی،مانع از تشدیدمنازعه میان مردم و دولت البشیر به ویژه جوانان گردیده است. آنچه دولت سودان و روند آینده این کشور را اینک مورد تهدید وبه چالش میکشد ، عوامل زیر است: در سطح محلی : 1_ فعال شدن کانونهای تنش در مرزهای شمال و جنوب سودان، کردوفان و دارفور و سرزمین نوبه ونیل ارزق. 2ـ تشدید درگیری و کشاکش میان دولت و معارضه
3ـ افزایش مشکلات اقتصادی و معیشتی بر اثر بروز مشکلات امنیتی و کاهش درآمد نفت. در سطح منطقه ای : 1ـ افزایش نفوذ واقتدار و مداخله مثلث ریاض ـ آنکارا ـ دوحه در مسائل داخلی سودان. این مثلث در سیاسی و اقتصاد این کشور سرمایه گذاری کلانی نموده اند. 2ـ تاثیرات سیاسی ـ امنیتی تبعات جدایی جنوب سودان بر سودان و منطقه دره نیل. 3ـ افزایش چالشهای منطقه ای باعث زمینه ساز بازنگری و تجدید نظر در ترسیم وضعیت ژئوپلیتیک منطقه خواهد بود واین روند در ابعاد و زمینه های گوناگون روی آینده نظام سیاسی در سودان تاثیرخواهد گذاشت. 4ـ افزایش و تشدید چالشهای امنیتی و سیاسی در محیط پیرامونی و همسایگی سودان. این وضعیت بالتبع روی نخبگان و مؤلفه ایهای سیاسی این کشور تاثیر خواهد داشت. درسطح فرامنطقه ای: 1 ـ موقعیت ژئواسراتژیکی خارطوم وجود ذخایر نفتی و گازی و معادن استراتژیک در سودان عامل مهمی در توجه واهتمام قدرتهای فرامنطقه ای بوده و بستر ساز تشدید رقابت بین المللی بر سر تصاحب منابع و ذخایر این کشور شده است. 2ـ رژیم صهیونیستی با حمایت همه جانبه امریکا در صدد بازتولیدی کانونها و جنبشهای استقلال طلب و جدایی خواه در سودان به هدف تقسیم و تجزیه این کشور هستند. دوحه در این خصوص مجری سیاستهای واشنگتن بوده و افزایش نفوذ آن در سودان خطر و تهدیدی بالفعل برای آینده دولت ـ ملت ونظام سیاسی اسلامگرایی آن است. کلام اخر
دوحه و آنکارا در سالهای اخیر در کشورهای منطقه به ویژه در سوریه ،سودان ولیبی سرمایه گذاری کلانی نموده و مناسبات خود را با این کشورها در بالاترین سطح ارتقا داده و از این نفوذ و این ارتباطات در سال 2011 سوء استفاده نموده ودر انهدام لیبی همراه ناتو بوده و آنها در گسترش بحران سوریه همگام وهمگرا با سیاست امریکا بوده اند. به نظر بسیاری از تحلیلگران عرب، دوستی خارطوم با مثلث ریاض ـ آنکارا ـ دوحه ،تبعات ونتایج تضمین کننده ای نخواهد داشت. انتهای پیام/ق
16:04 - 19 بهمن 1390