افطار خونین؛ حمله ۵۰ شهرکنشین مسلح به خانههای فلسطینیان
حمله ۵۰ شهرکنشین مسلح به روستای «سوسیا» در جنوب الخلیل، افطار خونینی را برای خانوادههای فلسطینی رقم زد که با آتش گرفتن هفت خانه و مصدومیت دهها زن و کودک همراه شد.
گروه بینالملل خبرگزاری فارس؛ چندین خانواده فلسطینی در روستای «سوسیا» واقع در منطقه «مسافر یطا» (جنوب کرانه باختری)، همچنان در شوک حملهای هستند که شب گذشته، درست پس از صرف افطار، توسط شهرکنشینان انجام شد؛ حملهای که به مصدومیت اهالی و آتش گرفتن خانهها انجامید.در جریان این یورش، شهرکنشینان با ضربوشتم، پاشیدن گاز فلفل و شلیک گاز اشکآور به سمت مردم، باعث خفگی و بیهوشی دهها نفر شدند که بیشتر آنها از میان کودکان، زنان و سالمندان بودند. همزمان با این اقدامات، شعلهور شدن آتش در هفت خانه و چادری که پناهگاه این خانوادهها بود، موجی از وحشت را میان اهالی ایجاد کرد.«ایلین النواجعه» یکی از ساکنان کرانه باختری، امروز (چهارشنبه)، در گفتوگو با روزنامه «العربی الجدید»، جزئیات حادثه را اینگونه روایت میکند: «حمله درست پیش از اذان و نماز تراویح بهطور غافلگیرانهای شروع شد. حدود ۵۰ شهرکنشین که در گروههای پراکنده تقسیم شده بودند به روستا هجوم آوردند. آنها ابتدا سراغ خانه همسایه رفتند، چادر مسکونی و مرغداریشان را به آتش کشیدند و بلافاصله راهی خانه ما شدند.» ایلین میافزاید: «ما از طریق دوربینهای مداربسته شاهد ماجرا بودیم و به سرعت درها و پنجرهها را بستیم. خانه ما از نوع پیشساخته (کانکس) است اما ایمنی خوبی دارد؛ آن لحظه من به همراه دو زن دیگر و پدرم داخل خانه بودیم.»
به گفته ایلین، «مهاجمان سعی کردند با پاشیدن گاز روی پنجرهها خانه را به آتش بکشند، اما وقتی موفق نشدند، سراغ خودروی شخصیمان رفتند و آن را به آتش کشیدند. سپس یک کاروان مسافرتی را که محل نگهداری لوازم خانه، مواد غذایی و لباسهایمان بود، شعلهور کردند.»بر اساس گزارش العربی الجدید، این حمله به خانه آنها محدود نشد و به خانههای مجاور نیز سرایت کرد؛ شهرکنشینان خانه را سنگباران کرده و دوباره تلاش کردند آتش را به داخل سرایت دهند. ایلین میگوید: «برای خاموش کردن آتش بیرون رفتیم، اما به دلیل حملات قبلی آنها به خطوط لوله، آبی در بساط نداشتیم. دسترسی ما به آب بسیار محدود است و وقتی همسایهها سعی میکردند با آب آتشِ خانه خودشان را خاموش کنند، به دلیل خرابی لولهها و افت فشار، هیچ آبی به ما نمیرسید.»ایلین در ادامه میافزاید: «آب به ما نرسید و شعلههای آتش همچنان زبانه میکشید تا اینکه نیروهای آتشنشانی از روستای "التوانه" از راه رسیدند؛ اما دیگر دیر شده بود و همه چیز در آتش سوخت.» او اشاره میکند که کل این منطقه از خدمات اولیهای مثل خودروهای امداد و نجات یا آتشنشانی محروم است و همین موضوع، مقابله با چنین حملاتی را تقریبا غیرممکن میکند؛ بهویژه آنکه کانون این حملات، آتش زدنِ علوفه، چادرها، انبارها و خودروهاست که همگی به سرعت شعلهور میشوند.
ایلین در ادامه میگوید: «این تعرضها موضوع جدیدی نیست و ما هر روز با آنها دستوپنجه نرم میکنیم؛ همین شهرکنشینانی که به ما حمله کردند، تنها چند ساعت قبل از آن هم به روستای سوسیا هجوم آورده بودند تا مانع چرای گوسفندان توسط کشاورزان شوند و با خودروهای کمکدار (دو دیفرانسیل) گشتهای تحریکآمیز در روستا میزدند.»او با یادآوری صحنههایی از حملات قبلی میگوید: «همین چهار روز پیش بود که شهرکنشینان بدون آتشسوزی، فقط با ضربوشتم به ما حمله کردند. حدود یک ماه قبل هم در جریان حملهای دیگر، مادرم از ناحیه دست مجروح شد و کارش به جراحی کشید؛ جراحیای که باعث شد بخش زیادی از توان حرکت دستش را از دست بدهد. او و پدرم پنج روز در بیمارستان بستری بودند.»با این وجود، فشارها بر این خانواده به حملات میدانی ختم نشد؛ ایلین میگوید: «امروز پلیس رژیم اشغالگر، پدر و مادرم را به بهانه شنیدن اظهاراتشان احضار کرد؛ این در حالی است که تمام اتفاقات جلوی چشم ارتش رخ داد. شهرکنشینان هنگام حمله به گروههای مختلفی تقسیم شده بودند تا بتوانند بیشترین تعداد خانهها را هدف قرار دهند.» از سوی دیگر، «جهاد النواجعه»، رئیس شورای روستای سوسیا، در گفتوگو با العربی الجدید توضیح داد که تمام شهرکنشینان مهاجم، مجهز به سلاح و مواد آتشزا بودند و حمله را از حومه روستا آغاز کرده و سپس به سمت مجتمعهای مسکونی هجوم بردند.
نواجعه تصریح کرد که مهاجمان هفت خانه پیشساخته (کانکس) و چادری را که پناهگاه بیش از ۵۰ شهروند بود، به همراه خودروهای شخصی و آغل گوسفندان به آتش کشیدند؛ اقدامی که هدفی جز نابودی منابع رزق و روزی و اجبار ساکنان به کوچ اجباری ندارد. وی اشاره کرد که تیمهای امدادی برای رسیدن به روستا با دشواریهای زیادی روبرو شدند، چرا که شهرکنشینان جادههای منتهی به روستا را تخریب کرده بودند و همین مانع از رسیدن خودروهای آتشنشانی شد. در نهایت، اهالی روستای مجاور (التوانه) و داوطلبان مجبور شدند با وسایل ابتدایی برای مهار آتش اقدام کنند، در حالی که آمبولانسهای موجود به وضعیت مصدومان رسیدگی کرده و کمکهای اولیه ارائه میدادند و خودروهای آتشنشانی نیز در نهایت به اطفای حریق پرداختند.به گفته نواجعه، این حمله زیر نظر نیروهای اشغالگر انجام شد که بدون هیچ مداخلهای برای متوقف کردن تعرضها، صرفا نظارهگر صحنه بودند. پس از عقبنشینی شهرکنشینان، نیروهای ارتش به روستا یورش برده و در حالی که هنوز آتش در داراییهای مردم زبانه میکشید، بازجویی از ساکنان را آغاز کردند؛ صحنهای که رئیس شورای روستا آن را نشاندهنده بیارزش بودن جان و سلامت غیرنظامیان بیدفاع نزد آنها توصیف کرد.
رهبری این حملات بر عهده دو شهرکنشین به نامهای «گادی» و «شِم توو» است که به تکرار تعرض به روستای سوسیا شهرت دارند. آنها حملات خود را از شهرک «موشاف سوسیا» (بنا شده در اراضی روستا از دهه هشتاد میلادی) و کانون استقراری «ام نیر» (که حدود یک سال پیش در زمینهای شمالی روستا ایجاد شده) آغاز میکنند. طبق گفته نواجعه، این دو نفر سلاح و پشتیبانی لجستیکی مهاجمان را تأمین میکنند؛ آن هم در چارچوب حملات سازمانیافتهای که هدفش تخلیه سکونتگاههای فلسطینی در منطقه «مسافر یطا» از ساکنان اصلیشان است.ٌ#اسرائیل#رژیم_صهیونیستی#شهرک_نشین#کرانه_باختریبا دنبال کردن صفحه بینالملل فارس در جریان آخرین تحولات جهان قرار گیرید. 22:44 - 6 اسفند 1404