3 فروردین 1405

سکوت تا بیست و سومین روز جنگ

چهره‌هایی که همیشه از وطن، عشق و ایران می‌گفتید: آیا دل شما به طفل ۲۰ روزه، برای بچه‌های میناب، برای افتخار قهرمانان ناوشکن دنا، برای دانش‌آموزان شهید شده در سراسر کشور، به کادر درمان، به نیروی امداد نجات، به مادران جگر سوخته و خانواده های داغدار و... نسوخت؟

عاقبت بخیری یا عاقبت بشرّی در حوادث آخرالزمانی و جنگ‌های آرماگدونی

البته از اون محمدزاده و همسرش که ایرانی نیستند (افغانستانی هستند) توقعی نیست...اما از امثال شهاب حسینی واقعا بعیده!ببینید لقمه چه می‌کنه که در این دوقطبی آشکار حاضر میشه وطن رو بفروشه!!پی‌نوشت:۱. با احترام به عزیزان افغانستانی که خیلی از اونها ولایتمدارند؛ از جمله عزیزان مدافع حرم و تیپ فاطمیون.۲. دوپهلو موضع گرفتند یعنی همراهی با جبهه کفر! بی‌طرفی‌ هم همین است... در کربلا بی‌طرفان سیاهی لشکر دشمن محسوب می‌شدند! گرچه امروز بحمدالله دنیا بیدار شده و برای شماری از مردم عزیزمان که شک و شبهه‌ای داشتند نیز اوضاع روشنتر از روز است:یک طرف وطن... یک طرف دشمن!یک طرف وطن... یک طرف کودک‌کُشان عالم!یک طرف میهن... یک طرف پدوفیلی‌های کودک‌خوار!یک طرف میهن... یک طرف شیطان پرستان ماسونی!یک طرف ایران... یک طرف وطن‌فروشان مزدور!یک طرف ایران... یک طرف تجزیه‌طلبان خائن!یک طرف جبهه‌حق... یک طرف همه جبهه باطل!یک طرف جبهه‌حق... یک طرف جریان‌های ضد دین و خداناباور و شهوت‌پرست و دنیاطلب‌ پست!۳. خدایا؛ در این وانفسای آخرالزمانی ما را لحظه‌ای به‌خودمان وامگذار و عاقبت امر و عمرمان را ختم به سعادت و شهادت بفرما.
18:56 - 3 فروردین 1405