تَکرار سخنان زیبا و درست اما بدیهی نشان میدهد گوینده حرف تازهای ندارد!
چقدر این جملات آشناست:"ما وظیفه داریم در این عصر جدید، زبانی بسازیم که بر پایه عشق باشد؛ زبانی که ما را به شنیدن و گفتوگو تشویق کند، نه انزوا و تفرقه."ما باید با دنیا گفتگو کنیم.ما انسانیم...ما به همه انسانها با نگاه برادری نگاه میکنیم.ما...باید وحدت داشته باشیم.باید به کارشناسان رجوع کنیم.باید...این جملات کلیشهای (که به بیان بدیهیات میپردازند) نشان دهنده دست خالی گوینده است! به عبارت بهتر اگر طرف حرفی داشته باشد و صاحب ایده و نظری باشد به بیان و تبیین آن میپردازد و اتفاقا بدیهیات را فاکتور میگیرد که اصل کلام به خوبی منعقد شود و در ذهن مخاطب نقش ببندد...