سال ۱۴۰۳ فقط برای داوطلبان آزمون سراسری پرآشوب نبود بلکه داوطلبان آزمونهای دیگری مانند آزمون لیسانس به پزشکی و همچنین آزمون فرهنگیان نیز با مشکلات حل نشده مواجه هستند.
شما آیندهی ما را به بازی گرفتید. تنها چند ماه مانده به کنکور، تصمیماتی اعلام میشود که نه اطلاعرسانی قبلی داشته و نه پاسخگویی شفافی از سوی مسئولان همراه آن بوده است. در گفتوگو با آقای محمدی، تمامی اتفاقات، از اعلام خبرها گرفته تا تأیید وزیر آموزشوپرورش و آقای خسروپناه، بهطور کامل انکار شد. اگر این تصمیمات از ابتدا وجود داشتهاند، چرا دانشآموزان را دچار سردرگمی و فشار روانی کردید؟چطور امکان حذف پایه و ترازدهی برای دانشآموزان المپیادی فراهم است، اما برای سایر داوطلبان چنین امکانی وجود ندارد؟ تکلیف دانشآموزانی که در مناطق محروم، بدون دسترسی به امکانات آموزشی و بدون امکان شرکت در المپیادها هستند چیست؟ آیا این عدالت است؟چرا مسئولیت تصمیمگیریها بین وزارت آموزشوپرورش و سازمان سنجش جابهجا میشود؟ اگر تصمیمگیری نهایی با سنجش است، پس جلسات قبلی و اظهارات قاطع مسئولان چه جایگاهی داشتند؟ چرا هیچکس مسئولیت این آشفتگی را نمیپذیرد؟شما با تصمیمات ناعادلانه و بیثبات، به دانشآموزان فشار روانی وارد کردهاید. مگر هدف کاهش استرس داوطلبان نبود؟ این است کاهش استرس؟ با ۱۶ آزمون نهایی، آیندهای مبهم، و حرفهایی که پس از گفته شدن، انکار میشوند؟ما هم انسانیم. ما هم حق زندگی داریم. سکوت نخواهیم کرد.