البته نیاز به رفراندوم برای فهمیدن خواسته مردم برای ادامه ی مسیر یا تغییر نیاز نیست.چون در انتخابات ریاست جمهوری ۳۰میلیون نفر رای ندادن به خاطر اعتراض به مسیر .۱۷میلیون به پزشکیان رای دادن برای شاید تغییر مسیر و ۱۳میلیون به ادامه همین مسیر یعنی از ۶۰میلیون بالغ نزدیک ۸۰درصد خواهان تغییر مسیر فکرین
ا
امين
@user172966052625
تاریخ پیوستن: آبان 1403
امين بازنشر داد
@Sarbazeeslam22 دی 1404در پاسخ بهمن نسبت به شرایط حاکم بر کشورم اعتراض دارم. نسبت به این که در تعیین سرنوشت کشورم و تعیین سیاست خارجی و سیاست های اقتصادی کشورم هیچ سهمی ندارم. نسبت به تقسیم ناعادلانه پول نفت کشورم اعتراض دارم. کجا میتوانم اعتراض کنم که برچسب تروریست و معاند و ضدانقلاب و غربگرا و اصلاحطلب بهم نچسبه؟ آیا من حق زندگ…نمایش بیشتر
@user1729660526255 آذر 1404مطالبهرسیدگی به نابسامانی رهاسازی زبالههای ساختمانی
«رد پای نخالههای ساختمانی در جادهها و مزارع؛ زنگ خطر خاموش آلودگی و زشتی در طبیعت ایران» با افزایش ساختوساز در شهرها و روستاهای کشور، حجم نخالههای ساختمانی بهصورت قابلتوجهی افزایش یافته است. بخش زیادی از این پسماندها به جای انتقال به مراکز مجاز، به طور بیضابطه در حاشیه جادهها، زمینهای کشاورزی و اطراف شهرها رها میشوند؛ اقدامی که علاوه بر تهدید منابع طبیعی، موجب تولید گرد و غبار، آلودگی خاک و تخریب منظر شهری و روستایی میگردد. پیامدهای زیستمحیطی و بهداشتی رهاسازی نخالههای ساختمانی که شامل مصالحی مانند بتن، آجر، گچ و فلزات است، به مرور زمان باعث تغییر ترکیب شیمیایی خاک و نفوذ ترکیبات قلیایی به منابع آب زیرزمینی میشود. در مناطق خشک کشور، ذرات خردشده مصالح در اثر وزش باد بهصورت گرد و غبار در هوا پخش شده و بر کیفیت هوای اطراف اثر منفی میگذارد. بررسیهای کارشناسان نشان میدهد که این پدیده میتواند محرک بیماریهای تنفسی در شهروندان و کشاورزان باشد و همزمان از کیفیت زمینهای زراعی نیز بکاهد. جلوه زشت نخالهها در حاشیه جادهها انباشت نخالهها در حاشیه راهها، ورودی شهرها و اطراف روستاها، علاوه بر آلودگی محیطی، جلوهای ناخوشایند به چهره طبیعت داده است. این تودههای خاک و آوار، گاه در بستر رودخانهها و مسیلها تخلیه میشوند و در هنگام بارندگی، مسیر روانآبها را مسدود کرده و خطر سیلابهای موضعی را افزایش میدهند. مسئولیت قانونی و الزامات موجود مطابق با قانون مدیریت پسماندهامصوب سال ۱۳۸۳، نخالههای عمرانی و ساختمانی از جمله پسماندهایی هستند که مدیریت و ساماندهی آنها بر عهده شهرداریها و دهیاریها گذاشته شده است. علاوه بر آن، ماده ۲۰ قانون هوای پاک (مصوب ۱۳۹۶) هرگونه رهاسازی پسماند در محیط که موجب آلودگی هوا یا زمین شود را تخلف دانسته و برخورد قانونی با عاملان را الزامی میداند. سازمان حفاظت محیط زیست و شوراهای اسلامی شهر و روستا از مراجع نظارتی اجرای این قوانین هستند. فناوری، زیرساخت و نظارت هوشمند کارشناسان معتقدند حل این معضل نیازمند بهرهگیری از فناوریهای نوین مدیریت پسماند است. به کارگیری سامانههای GPS برای ردیابی کامیونهای حمل نخاله و ایجاد سامانههای دیجیتالی ثبت و رهگیری مسیر بار از مبدأ تا مقصد، میتواند شفافیت و نظارت را در فرآیند تخلیه افزایش دهد. ایجاد مراکز بازیافت مصالح ساختمانی، استفاده از بتن و آجر بازیافتی در پروژههای عمرانی و اعمال جرایم بازدارنده از دیگر الزامات مطرح در این زمینه است. نقش رسانهها در پیشگیری از بحران پسماندهای ساختمانی در کنار دستگاههای اجرایی، رسانهها میتوانند با انعکاس واقعیات میدانی و تولید گزارشهای مستند افکار عمومی را نسبت به خطرات رهاسازی نخالهها حساس کرده و مطالبهگری اجتماعی را تقویت کنند. پوشش خبری منظم از وضعیت مدیریت پسماندهای عمرانی در شهرها و روستاها، میتواند به افزایش پاسخگویی مدیران و تسریع در اصلاح رویههای نادرست بیانجامد. نتیجهگیری رهاسازی بیضابطه نخالههای ساختمانی تنها یک ناهنجاری بصری نیست؛ بلکه مخاطرهای جدی برای منابع خاک و آب کشور محسوب میشود. همگرایی میان شهرداریها، سازمانهای نظارتی، استفاده از فناوریهای نوین و پیگیری رسانهها میتواند این معضل را از یک چالش پراکنده به فرصتی برای مدیریت پایدار و بازچرخانی مواد در چرخه ساختوساز تبدیل کند.
