اختر تنهای چرخ ادب
«پروین» ستارهای آرام و بیادعا در آسمان درخشان ادب این مرز و بوم است، ستارهای که از آسمان شهر اولینها طلوع کرد و همواره بر گنبد دوار شعر و شاعری نور افشانی میکند.
ّ_ بسمه تعالی _ _ گاه گیری از لبانش خنده را __تا ببیند آن رخ تابنده را __ فرق داند فانی و پاینده را _تیشه زان بر هر رگ و بندم زنند __ از سرم نیز گاه پوستم را کَنند __تا که با عشق تو پیوندم زنند__
18:18 - 15 فروردین 1403
1 واکنش
136 بازدید
2 پاسخ
@user17097976225115 فروردین 1403_ بسمه تعالی _ هر بلائی کز تو آید رحمتی است _ از برای هر بلاکش زحتی است _هر که را رنجی دهی خود راحتی است _از برای رشد عقلش ساحتی است _زان بتاریکی گذاری بنده را _ گاه گیری از لبانش خنده را _ ...
@user17097976225115 فروردین 1403لطفاََ « زحمتی » را که سهواََ « زحتی » نوشته ام اصلاح بفرمائید . متشکرم