خانهای برای زندگی، نه موزهای برای تماشا
صدای کشیده شدن دمپایی روی سرامیکها، بوی تند وایتکس که با نفسها عجین شده و مادری که با چشمانی تیزبین، به دنبال لکهای نامرئی روی شیشه میگردد. «دست نزن!»، «کثیف نکن!»، «بشین همونجا تکون نخور!». در این خانه، اشیاء محترمتر از آدمها هستند. کودک مداد رنگیاش را با ترس برمیدارد و همسر، ترجیح میدهد…نمایش بیشتر