گزارههای مطرح شده از سوی ظریف، اگرچه در ظاهر آراسته به واژگان دیپلماتیک و ادبیات سیاستگذاری هستند، اما در بطن خود با مجموعهای از تناقضها، خلط مبحثها و نادیدهگرفتن واقعیتهای عینی مواجهاند.
روش کا ر ظریف و روحانی و این گروه از افراد همین است یک مطلبی در تایید نظام می گویند سپس چندین بار به نظام و سیاست های راهبردی ان مستقیم و غیر مستقیم حمله می کنندوقتی که تحت فشار قرار میگیرند و عملکردشان نقد میشود و بیگانه با نظام خوانده می شوند دوباره مطلبی در تایید نظام میگویند و این پروسه ادامه دارداما در هر حال رویکرد همیشگی انها غرب گرایی و رفتن در دامن غرب است قبله آنها غرب است