ضرورت جلوگیری از ظلم به حیوانات و قانونی کردن حمایت از آنها
با احترام و تحیت ظلمهای بسیار فاحشی در حق حیوانات در حال رخ دادن است که از شما بهعنوان یک شخصیت مسلمان درخواست داریم در حد توان خود پیگیر این مسئله باشید. این یک واجب کفایی بر گردن شماست. ما نیاز داریم که برای بسیاری از این ظلمها فتوای حرمت صادر شود که متاسفانه مراجع تقلید بهطور صریح به آن نپرداختهاند. در ادامه به اهم این موارد اشاره میکنیم: بیرحمی در صنعت، کشاورزی و آزمایشگاهها 1.مرغ تخم گذار: در جهان و ایران ، بیشتر مرغهای تخمگذار به مدت حدود دو سال در قفسهای بسیار تنگ نگهداری میشوند که فضایی کمتر از یک کاغذ A4 برای هرکدام وجود دارد و تنها امکان ایستادن را دارند؛ آن هم نه بر سطحی صاف، بلکه بر میلههای باریکی که حرکت دائمی روی آن، زجر مضاعفی را بر این حیوان مظلوم تحمیل میکند. 2.کشتار و نگهداری غیراخلاقی: گزارشهای تکاندهندهای مبنی بر خفه کردن دستهجمعی مرغهای فروش نرفته با گاز در مرغداریها و زندهبهگور کردن سالانه میلیونها جوجه نر یکروزه (به دلیل عدم صرفه اقتصادی) به گوش میرسد. 3.استفاده در مراکز علمی و پزشکی: سالانه بیش از ۱۱۵ میلیون حیوان در سراسر جهان در آزمایشگاههای پزشکی و آرایشی (مانند خرگوش، موش و میمون) مورد آزمایش قرار میگیرند. بسیاری از این آزمایشها بدون بیهوشی مناسب انجام شده و حیوانات در نهایت زجرکش میشوند. هرچند در ایران تلاشهایی برای ممنوعیت این آزمایشها صورت گرفته، اما اجرای آن همچنان ضعیف است. 4.ذبح غیراصولی: در بسیاری از کشتارگاهها، حیوانات بدون بیهوشی الکتریکی یا با روشهای غیراصولی ذبح میشوند که زجری مضاعف بر آنها تحمیل میکند و مغایر با دستورات شرعی مبنی بر رعایت اصول ذبح اسلامی است. ظلم در مراکز نگهداری و فعالیتهای نمایشی 5.شرایط وخیم در باغ وحشها: بسیاری از باغ وحشهای کشور به زندانهایی برای حیوانات تبدیل شدهاند. حیوانات در قفسهای تنگ و غیراستاندارد، با تغذیه نامناسب و بدون دسترسی به مراقبتهای دامپزشکی تخصصی نگهداری میشوند. این امر منجر به بیماری، مشکلات روانی شدید و مرگهای پیدرپی گونههای ارزشمندی مانند پلنگ ایرانی و شیر شده است. 6.حیوانآزاری در نمایشها: با وجود ممنوعیت قانونی، همچنان شاهد استفاده از حیوانات در برخی سیرکها، نمایشهای خیابانی و مسابقات خونین مانند خروسجنگی و گاوبازی (ورزاجنگ) در شمال ایران هستیم. در این مکانها، حیوانات با روشهای خشونتآمیز مانند گرسنگی و تنبیه بدنی برای انجام حرکات نمایشی آموزش میبینند. ظلمهای رایج در جامعه و ضعف قوانین 7.شکار و تخریب زیستگاه: شکار غیرقانونی گونههای در معرض خطر مانند پلنگ (که کمتر از ۵۰۰ قلاده از آن باقی مانده) و خرس قهوهای (با جمعیتی کمتر از ۱۰۰۰ رأس) و تخریب گسترده زیستگاههای طبیعی، حیات وحش ایران را در آستانه نابودی قرار داده است. 8.بهرهکشی از حیوانات بارکش: تخمین زده میشود که الاغها در حدود ۴۰ درصد حملونقل روستایی و صعبالعبور استفاده میشوند. این حیوانات نجیب اغلب با شلاقزنی و تحمل باری بیش از ۱۰۰ کیلوگرم وادار به کار طاقتفرسا میشوند. این مسئله در استانهای مرزی مانند کردستان و سیستان و بلوچستان شدیدتر است. سایر موارد موارد دیگری همچون آزار و شکنجههای فردی که ویدئوهای آن در فضای مجازی منتشر میشود، قاچاق حیوانات وحشی و نگهداری پرندگان در قفسهای کوچک که حق طبیعی پرواز را از آنها سلب میکند، همگی نشان از عمق این فاجعه دارند. نباید فراموش کنیم که حقوق این حیوانات، دِینی بر گردن یکایک ماست. این موجودات، امانتهای خداوند هستند و ما در برابر رنجی که میکشند، مسئولیم. ضعف قوانین حمایتی، عدم تصویب «لایحه جامع حمایت از حیوانات» پس از سالها و عدم برخورد قاطع با آزارگران، چرخه این خشونت را تداوم بخشیده است. لذا استدعا داریم با قید فوریت، تمهیدات لازم را عنایت بفرمایید با احترام و امید به اقدام عاجل شما.