لزوم وحدت
پایه و اساس ماندگاری کشور ایران وحدت است
در شرایطی که با انواع ناترازی ها، بیکاری، تورم بالا، فشارهای بین المللی، تحریمها، جنگ و قصد دشمنان برای تجزیه کشور روبرو هستیم این وحدت تنها عامل نگهدارنده کشور است منظور از وحدت بزور کنار هم بودن نیست. بلکه استفاده از کارشناسان واقعی ( نه امضای چند هزاری اقتصاد دانان بر یک موضوع سیاسی - که همه میدانیم اصلا این تعداد اقتصاددان در کشور نداریم) و وحدت حول نظرات کارشناسی و فارغ از نگاههای قومی، سیاسی است.پیشنهاد بنده اولا این است که روسای تمام دانشکده ها و دانشگاهها با انتخاب اعضای هیات علمی و اساتید همان دانشکده انتخاب شوند و رئیس دانشگاه هم منتخب روسای دانشکده ها باشد. همین مطلب در رابطه با حوزه های علمیه نیز به نحوی مشابه اجرایی گردد. سپس برای تمامی موضوعات مجمعی از دانشمندان که در واقع روسای دانشکده ها و علوم مختلف می باشند تشکیل شود. مباحث مختلف کشور ( اعم از فرهنگی مثل حجاب، بین الملل مثل تحریمها، سیاست داخلی و رد صلاحیتها و آمایش سرزمین و ....) به این مجمع سپرده شود. خروجی این مجمع می بایست به عنوان دستور راهبردی کشور تلقی و لازم الاجرا گردد.اکیدا پرهیز داده می شود افرادی از پژوهشگاههای بیخاصیت به این مجمع راه داده شوند و اساسا این مجمع از کارکرد اصلی آن خارج شود. تنها ملاک آن صرفا و صرفا صلاحیت علمی است و نه هیچ چیز حاسیه ای دیگر.اگر نتوانیم کشور را در مسیر عقلانیت و استفاده از نظر کارشناسان قرار دهیم دیگر ایرانی نخواهیم داشت . در یک جمله سیاسی کاری بس است.
سابقه آن تاریخ معاصر ایران است
07:26 - 8 شهریور 1404
711 بازدید
