ایده و راهکاربه جای پرداخت یارانه نقدی، حقوقها را افزایش دهید
امروزه دولت سالانه حدود ۱۴۰ میلیارد دلار یارانه مستقیم و غیرمستقیم پرداخت میکند؛ اما بخش بزرگی از این یارانهها به اقشار نیازمند نمیرسد، بلکه عمدتاً به پردرآمدها اختصاص مییابد. حذف کامل یارانهها میتواند هم بودجه دولت را برای توسعه آزاد کرده و هم عدالت اقتصادی را در جامعه تقویت کند. اگر فرض کنیم که ۳۰ درصد از جامعه بدون یارانه نیز زندگیشان از نظر مالی تأمین است، در آن صورت میتوان سهم یارانهها را میان ۷۰ درصد باقیمانده — که حدوداً ۶۵ میلیون نفر هستند — توزیع کرد. اگر به هر فردِ این گروه، سالانه حدود ۱۰ میلیون تومان بیشتر برسد، معادل تقریبی ۷۸ میلیارد دلار خواهد بود و برای دولت حدود ۶۰ میلیارد دلار باقی میماند که میتواند صرف توسعه کشور شود. روش جایگزین پرداخت مستقیم یارانه، افزایش هدفمند حقوقها است؛ مخصوصاً بر اساس تخصص افراد و نیز تعداد اعضای خانوار. دولت میتواند با تعیین حداقل دستمزد واقعی و کمک مالی بخشی از آن به کارگران و کارمندان بخش خصوصی، وضعیت معیشت آنان را بهبود بخشد. با این اقدام و با کمک دولت به بخش خصوصی و بهبود حقوق بازنشستگان، دیگر نیازی به گرانی و تورم نیست، و میتوان تورم را پایین نگه داشت، چرا که کسری بودجه دولت نیز کاهش خواهد یافت. بدون شک اجرای این سیاست نیازمند نظارت دقیق و شفافیت کامل است تا از رانت، فساد و تقلب جلوگیری شود. استفاده از سامانههای هوشمند نظارتی میتواند در کنترل هزینهها و تقویت اعتماد عمومی بسیار مؤثر باشد. در پایان، حذف یارانههای انرژی و کالاهای اساسی و جایگزینی آن با نظام درآمدی عادلانه، نهتنها مصرف بیرویه را کاهش میدهد، بلکه دولت میتواند از صادرات مازاد انرژی و کالا، درآمد ارزی بیشتری کسب کند. خواستن، توانستن است؛ آنچه اکنون کم داریم، ارادهی واقعی برای عمل بهجای صرفاً حرف زدن است.
کشور
0100گزارش از مطالبه
saeed
saeed بازنشر داد
@user170910042634865576324 آبان 1404در پاسخ به
@user170910042634865576318 آبان 1404ایده و راهکارالیناسیون در جامعه ایران
دکتر علی شریعتی در کتاب انسان بیخود داستانی از دوران کودکیاش نقل میکند که بهخوبی مفهوم الیناسیون یا ازخودبیگانگی انسان را نشان میدهد. او میگوید شبی از خانهی همسایهی عمویش صدای گریه و زاری شنیدند. گمان بردند کسی از دنیا رفته است. وقتی رفتند، دیدند خری سقط شده و خانواده بر مرگ آن حیوان میگریند. از او پرسید چه شده. گفت «خر من مُرده». عمویش گفت: «نگو خر من مُرده، بگو من خر مُرده». یعنی تو به خر وابسته بودی، نه خر به تو. این تعبیر ساده، معنای عمیقی دارد: انسان میتواند در بند داراییها و ابزارهایش گرفتار شود تا آنجا که هویت خود را از یاد ببرد. در جامعهی امروز ما نیز چنین وضعی بهخوبی دیده میشود. پول، شهرت، مقام یا مذهب، برای بسیاری به معیاری از ارزش انسان تبدیل شده است. پولدار محترم است حتی اگر نالایق باشد، و بیپول تحقیر میشود هرچند شریف و درستکار باشد. این یعنی ما به جای آنکه «انسان» را معیار ارزش بدانیم، به آنچه دارد نگاه میکنیم نه به آنچه هست. ازخودبیگانگی تنها در دنیای مادی اتفاق نمیافتد. گاهی مذهب یا ایدئولوژی سیاسی نیز انسان را در بند میکشد. کسی که فقط اندیشهی خود را حقیقت میداند و هر صدای متفاوتی را دشمن میخواند، در واقع اسیر باور خویش شده است. او به جای انسان آزاد، به مرید کور یک مکتب تبدیل میشود. همانگونه که کارگر فیلم عصر جدید چاپلین، آنقدر در کار تکراری پیچسفتکردن غرق شد که بیرون از کارخانه هم ناخودآگاه پیچ میچرخاند؛ یعنی ابزار کار، بر روح و هویت او چیره شده بود. در جامعهی امروز ایران، نشانههای الیناسیون را در زندگی روزمره میتوان دید. جوانانی که ارزش خود را در مدل ماشین، لباس برند یا تعداد دنبالکنندههای مجازی میسنجند؛ زنانی که هویتشان را در ظاهر فیزیکی یا مهریه جستوجو میکنند؛ و مردانی که شخصیتشان را با میزان دارایی و حساب بانکی میسازند. در چنین شرایطی، انسانیت به تدریج رنگ میبازد و «داشتن» جای «بودن» را میگیرد. وقتی هویت خود را از دست میدهیم، نهتنها سردرگم میشویم، بلکه احساس خوشبختی در وجودمان ریشه نمیدواند. شادی و رضایت درونی جای خود را به اضطراب، مقایسه و حرص میدهد. آرامش از درون خشک میشود، چون انسان دیگر بر پایهی خویشتن زندگی نمیکند، بلکه بر پایهی تصویری که جامعه از او ساخته است. چنین انسانی همواره در جستوجوی چیزی بیرونی است تا خلأ درونی خود را پر کند، بیآنکه بداند سرچشمهی خوشبختی در درون اوست، نه در اشیاء و داراییها. حتی در عرصهی سیاست، ازخودبیگانگی به شکلهای مختلف خودنمایی میکند. گروههایی که فقط ایدئولوژی خود را برحق میدانند و پیشرفت یا واقعیت را نادیده میگیرند، عملاً گرفتار الیناسیون فکریاند. هدف آنها حقیقت نیست، بلکه حفظ جایگاه فکری خود است. این افراد مانند همان خری که با تازیانه به حرکت درمیآمد، تنها واکنش نشان میدهند بیآنکه تفکر کنند. شریعتی در تعریف الیناسیون میگوید: «الیناسیون حالتی است که در آن، شخصیت واقعی انسان زایل میشود و شخصیت بیگانهای در او حلول میکند؛ انسان "غیر" را "خود" احساس میکند.» به بیان دیگر، وقتی انسان به جای جوهر درونی خود، با پول، مقام، ایدئولوژی یا حتی زیبایی ظاهری تعریف شود، از خود بیگانه شده است. چنین انسانی، دیگر صاحب هویت خویش نیست، بلکه ابزار چیزی بیرونی است. امروز جامعهی ما بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازگشت به خویشتن است. باید یاد بگیریم که ارزش انسان در اندیشه، اخلاق، و انسانیت اوست، نه در مادیات یا تعلقات ظاهری. اگر این آگاهی جمعی شکل بگیرد، میتوانیم از دنیای تکبعدی بیرون آمده و جامعهای چندبعدی، انسانی و آگاه بسازیم. الیناسیون را نمیتوان تنها با نقد دیگران از میان برد؛ باید نخست از خود آغاز کرد. از اینکه هر روز بپرسیم: «آیا من هنوز خودم هستم؟ یا شبیه چیزی شدهام که دیگران میخواهند؟»
کشور
saeed بازنشر داد
@user17091004263486557639 آبان 1404درخواست برای کنترل جمعیت سگهای ولگرد و حفظ امنیت عمومیایده و راهکاردرخواست برای کنترل جمعیت سگهای ولگرد و حفظ امنیت عمومی
نگاه جامعه ایرانی به سگها بسیار متضاد است. شخصاً با سگها مشکلی ندارم، اما نگرانی من دربارهٔ روش و دلایل نگهداری آنهاست. من در اروپا زندگی میکنم و یک سگ لابرادور داریم که برای ما عضوی از خانواده محسوب میشود. سگها موجوداتی وفادار و مهرباناند؛ بنابراین نگهداری آنها یا باید با مسئولیت کامل باشد یا اصلاً انجام نشود. انتخاب سگ صرفاً به خاطر مد، پر کردن خلأ تنهایی یا نمایش اجتماعی نوعی خودخواهی است، و رهاسازی آن در جامعه میتواند خطرزا و غیرانسانی باشد. نگهداری سگ قواعد سادهای دارد که باید رعایت شود: 1. سگها نباید به پارکها و محل بازی کودکان برده شوند. 2. به ترس و اعتقادات مردم دربارهٔ سگ احترام گذاشته شود. 3. سگهای خطرناک باید طبق قانون و با نظر دامپزشک از جامعه خارج شوند. 4. مکانهای اختصاصی برای بازی و نگهداری سگها ایجاد شود. 5. صاحبان سگها باید فضولات را جمعآوری کنند تا سلامت جامعه و محیطزیست حفظ شود. 6. نگهداری سگ مسئولیت و هزینه دارد و صرف علاقه دلیل کافی برای داشتن آن نیست. 7. مراقبتهای پزشکی و بهداشتی سگها باید منظم انجام شود و بیماریها بهموقع پیگیری شوند. 8. تا وقتی نیازهای انسانی و اجتماعی در جامعه برآورده نشده، نگهداری سگ میتواند مصداق بیتوجهی اجتماعی باشد. قانونگذار نیز باید با وضع مقررات بازدارنده، ثبت و شمارهگذاری سگها و اعمال جریمههای مناسب، مسئولیتپذیری در نگهداری حیوانات را تضمین کند. همچنین برنامههای انسانی کنترل جمعیت سگهای ولگرد باید تقویت شود تا هم امنیت مردم و هم سلامت محیطزیست حفظ گردد. نگهداری درست سگ نه تنها حق حیوان است، بلکه میتواند به ارتقای رفتار انسانی و مسئولیتپذیری اجتماعی کمک کند؛ اما تنها زمانی که با آگاهی، مسئولیت و احترام به همراه باشد.
فرهنگ و جامعه، تصویب قانون
@user170910042634865576317 آبان 1404ایده و راهکاربه جای پرداخت یارانه نقدی، حقوقها را افزایش دهید
امروزه دولت سالانه حدود ۱۴۰ میلیارد دلار یارانه مستقیم و غیرمستقیم پرداخت میکند؛ اما بخش بزرگی از این یارانهها به اقشار نیازمند نمیرسد، بلکه عمدتاً به پردرآمدها اختصاص مییابد. حذف کامل یارانهها میتواند هم بودجه دولت را برای توسعه آزاد کرده و هم عدالت اقتصادی را در جامعه تقویت کند. اگر فرض کنیم که ۳۰ درصد از جامعه بدون یارانه نیز زندگیشان از نظر مالی تأمین است، در آن صورت میتوان سهم یارانهها را میان ۷۰ درصد باقیمانده — که حدوداً ۶۵ میلیون نفر هستند — توزیع کرد. اگر به هر فردِ این گروه، سالانه حدود ۱۰ میلیون تومان بیشتر برسد، معادل تقریبی ۷۸ میلیارد دلار خواهد بود و برای دولت حدود ۶۰ میلیارد دلار باقی میماند که میتواند صرف توسعه کشور شود. روش جایگزین پرداخت مستقیم یارانه، افزایش هدفمند حقوقها است؛ مخصوصاً بر اساس تخصص افراد و نیز تعداد اعضای خانوار. دولت میتواند با تعیین حداقل دستمزد واقعی و کمک مالی بخشی از آن به کارگران و کارمندان بخش خصوصی، وضعیت معیشت آنان را بهبود بخشد. با این اقدام و با کمک دولت به بخش خصوصی و بهبود حقوق بازنشستگان، دیگر نیازی به گرانی و تورم نیست، و میتوان تورم را پایین نگه داشت، چرا که کسری بودجه دولت نیز کاهش خواهد یافت. بدون شک اجرای این سیاست نیازمند نظارت دقیق و شفافیت کامل است تا از رانت، فساد و تقلب جلوگیری شود. استفاده از سامانههای هوشمند نظارتی میتواند در کنترل هزینهها و تقویت اعتماد عمومی بسیار مؤثر باشد. در پایان، حذف یارانههای انرژی و کالاهای اساسی و جایگزینی آن با نظام درآمدی عادلانه، نهتنها مصرف بیرویه را کاهش میدهد، بلکه دولت میتواند از صادرات مازاد انرژی و کالا، درآمد ارزی بیشتری کسب کند. خواستن، توانستن است؛ آنچه اکنون کم داریم، ارادهی واقعی برای عمل بهجای صرفاً حرف زدن است.
کشور
@user170910042634865576314 آذر 1399پیشنهادهاچرا با اتمام زمان اینترنت، حجم باقیمانده به فاکتور بعدی منتقل نمیشود؟
من یک دوره ۳۶۰ روز اینترنت «...» خریداری کردم. این دوره از اواخر اسفند ۹۸ شروع و اوایل اسفند ۹۹ پایان مییافت. حجم روزانه من تمام شد. ولی حجم شبانه باقی بود. وقتی در آبان ماه حجم جدید خریدم تمامی حجم شبانه من حذف شد. اعتراض کردم ولی دلیلشان این بود که حجم از دوره تمام شده به دوره بعد قابل انتقال نیست. دوره من تمام نشده بود و حجم شبانه من تا اوایل اسفند معتبر داشت. چرا اپراتور بایستی قوانین خودش را اعمال کند و باید از آن پرهیز کند، مطمئناً این مشکل برای خیلی از مصرفکنندگان اینترنت است.
@user17091004263486557636 مرداد 1399مطالبهسوءاستفاده از قانون بدحجابی و کشف حجاب
قانون بدحجابی و کشف حجاب قانون خوب ولی بینقصی نیست. همین باعث شده است که در خصومتهایی که پیش میآید، یا افراد طبق نظر خود و نه از نظر قانون گزارشات نادرست بدهند. این قانون بایستی تکمیل شده تا افراد از هر مقام نتوانند از قانون سوءاستفاده کرده و تهمت ناروا بخاطر انتقام گرفتن از شخصی، به کسی وارد کنند. تهمت ناروا و گزارش بدون مدرک بایستی جرم بوده و به عنوان متمم به این قانون اضافه گردد.