از شنبهی هجران تا جمعهی ظهور
✍️مریم ابراهیمی شهرآبادشنبه بود که خبر انفجار بیت رهبری، چون صاعقهای بر جان ایران نشست. آن شنبه، آغاز یتیمی ما بود.چهار ماه تمام، بغض در گلوی این ملت نشست. چهار ماه، چشمانتظار یک وداع و سرانجام، پنجشنبهای رسید که زمین، پیکر مطهرش را به آغوش کشید. اما این تشییع، تنها یک روز نبود. انگار تمام هفته در سوگ او ایستاده بود. از دوشنبه تا پنجشنبه، در تهران و قم، در نجف و کربلا، تا مشهد امام رضا، پیکرش بر شانههای عاشقان گشت، تا این روزها را در تاریخ ایران جاودانه کند. ما از شنبه تا پنجشنبه، تمام بغضهایمان را گریه کردیم، اما چشمانمان هنوز به راه جمعهای است که تو، همراه با حضرت صاحبالزمان بازگردی و به ما بگویی که این همه انتظار، این همه بیقراری و این همه دلتنگی، بیپاسخ نماندهاست. ما در فاصلهی «شنبهی آسمانی شدنت» تا «جمعهی ظهور»، چشم به راهتان ایستادهایم.
12:27 - 19 تیر 1405