اندکی تأمل

✍️معصومه جمشیدیمسئولان محترم و دلسوز کشور؛اندکی تأمل کنید.فریادهایتان را بر سر یکدیگر نکشید. اگر قرار است فریادی باشد، آن را بر سر دشمنی بکشید که در داخل، بی‌صدا در حال پیشروی است.در جنگ با دشمن خارجی، با تکیه بر مردم شجاع، صبور و فداکار ایستادید و از آزمونی سخت عبور کردید. مردمی که هزینه جنگ را پرداختند، ایستادگی کردند و پشت کشورشان را خالی نکردند.امروز همان مردم، بی‌صدا در حال فرسوده شدن‌اند. نه از آن رو که دردی ندارند، بلکه چون تورم، توان فریاد را نیز از آنان گرفته است. صدای انفجار شنیده نمی‌شود، اما هر روز سفره‌ی کوچکشان در حال محو شدن، امیدی کم‌رنگ‌تر و زندگی‌ای سخت‌تر می‌شود.حواستان هست؟ موریانه تورم، آرام و بی‌صدا تیشه بر ریشه اتحاد، اعتماد و سرمایه اجتماعی این کشور می‌زند؛ همان سرمایه‌ای که در روزهای جنگ، بزرگ‌ترین پشتوانه ایران بود.شما همچنان یکدیگر را بر سر مذاکره یا تقابل، به همراهی با دشمن متهم می‌کنید؛ اما دشمنی که در لباس تورم، گرانی، رانت، فساد و دلالی وارد شده، بی‌هزینه در حال پیشروی است.بر سر مردم با هم متحد شوید. مشت‌هایتان را نه بر سر یکدیگر، بلکه بر سر عواملی فرود آورید که معیشت مردم را هدف گرفته‌اند.بیدار شوید؛ دشمن فقط پشت مرزها نیست. اگر دشمن خارجی نتوانست این ملت را از پا درآورد، اجازه ندهید دشمنی که در لباس فشار اقتصادی وارد شده، امید و انسجام همین ملت را از درون نابود کند. پیروزی واقعی، زمانی کامل است که مردم نیز طعم آن را در سفره‌ها و زندگی خود احساس کنند.
11:47 - 10 تیر 1405
جامعه
سیاست
فرهنگ

6460 بازدید