استراتژی سادگی؛ پیچیدهترین رفتار سیاسی!
✍امیر عطاران-یک معلم«خودت را ساده نشان بده، تا مردم سادهلوحانه باورت کنند.»(( به سادگی خود را به سادگی بزن تا مردم به سادگی تو را بپذیرند و با انجام رفتارهای ساده، باور کنند که تو در عین سادگی، صادقی))یکی از پیچیدهترین رفتارهای سیاسی آن است که سیاستمداران خود را به سادگی بزنند و ذهن افراد جامعه (تودهها) را به سادگی مدیریت کنند تا پشت این رفتار به ظاهر ساده به اهداف خود دست یابند.در این نمایش، رسانهها با برجستهسازی و بزرگنمایی، چنان ذهن جامعه را مدیریت میکنند که مسائل اصلی به مسائل فرعی تبدیل میشود و با حاشیهسازی، ذهن جامعه را چنان به حواشی میکشند که مهمترین مسائل جامعه به حاشیه میرود.در این تکنیک، شخص مذکور نباید خود را چهرهای سیاسی نشان دهد، بلکه باید خود را فردی تودهای جلوه دهد و با انجام رفتارهای عوامانه و عوام پسند، حاشیه امنی برای خود در مقابل انتظارات مردم بسازد.در این نمایشنامه، با ساختن تصویری از خود به عنوان فردی بیریا، توجه جامعه از اهداف واقعی و لایههای پنهان قدرت منحرف میشود.در واقع «سادگی استراتژیک»، ابزاری است برای پوشاندن پیچیدگیهای سیاسی تا از طریق فرد، ضمن آنکه به اهداف خود دست مییابد، از هرگونه پاسخگویی در برابر مردم به سادگی طفره برود.میتوان گفت سادگی او، نه از سر بیریا بودن، بلکه از سر سیاستورزی زیرکانه است.این رفتار نه تنها به سیاستمدار اجازه میدهد تا به راحتی در میان تودهها پذیرفته شود، بلکه به او این امکان را میدهد که به اهداف خود برسد بدون آنکه به سؤالات و انتقادات جدی پاسخگو باشد.
در نتیجه، این سادگی به ابزاری برای کنترل جامعه تبدیل میشود که در آن، پیچیدگیهای واقعی و اهداف پنهان به خوبی فراموش می شود. اما در نهایت در بنگاههای تاریخی و سیاسی نقاب از چهره ساده برداشته خواهد شد و اهداف پنهانی ، هویدا و آشکار خواهد گشت.
07:35 - 8 تیر 1405