گفتگوی ملی و صلح داخلی؛ سرمایهای برای فتح قریب
✍️ مهدی جعفری ضرورت گفتگوی ملی در پرتو تجربه تاریخیتاریخ اسلام و ایران بارها نشان داده است که بستن راههای ارتباطی بر مخالفان، نه تنها تنشها را کاهش نمیدهد، بلکه به رادیکالشدن مواضع و عمیقتر شدن شکافها میانجامد. جامعه پویا نیازمند کانالهایی برای بیان نقدهاست تا پیش از آنکه مسائل به بحران تبدیل شوند، مدیریت گردند.پروردگار متعال در سوره فتح، پیامبر خود را چنین مأمور به گفتگو با متخلفینِ بادیه نشین میکند :قُل لِّلْمُخَلَّفِينَ مِنَ الْأَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ إِلَىٰ قَوْمٍ أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ يُسْلِمُونَ فَإِن تُطِيعُوا يُؤْتِكُمُ اللَّهُ أَجْرًا حَسَنًا وَإِن تَتَوَلَّوْا كَمَا تَوَلَّيْتُم مِّن قَبْلُ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًاﺑﻪ ﻣﺘﺨﻠﻔﺎﻥِ ﺑﺎﺩﻳﻪ ﻧﺸﻴﻦ ﺑﮕﻮ : ﺑﻪ ﺯﻭﺩﻱ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﮔﺮﻭﻫﻲ ﺳﺮﺳﺨﺖ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺩﻋﻮﺕ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺠﻨﮕﻴﺪ ، ﻳﺎ ﺁﻧﻜﻪ ﺍﺳﻠﺎم ﺁﻭﺭﻧﺪ ; ﭘﺲ ﺍﮔﺮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻛﻨﻴﺪ ﺧﺪﺍ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻧﻴﻜﻲ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ ، ﻭ ﺍﮔﺮ ﺭﻭﻱ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﻴﺪ ، ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﻱ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻳﺪ ، ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﺬﺍﺑﻲ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﻋﺬﺍﺏ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ .(١٦) در شرایط کنونی که منطقه با سرعت به سوی تحولات بزرگ پیش میرود، پرسش اساسی این است: چگونه میتوانیم هم منسجم بمانیم و هم برای سناریوهای مختلف آماده باشیم؟ پاسخ در ایجاد تعادل میان "انعطاف درونی" و "صلابت بیرونی" نهفته است. باید پذیرفت که حتی برای کسانی که دچار خطا شدهاند، راه بازگشت و جبران وجود داشته باشد؛ چرا که بایکوت دائمی، فرد و خانواده او را به جمع ناراضیان سوق میدهد. این همان اصلی است که در آموزههای دینی ما نیز بر آن تأکید شده: «إِنَّ الْحَسَنَاتِ یُذْهِبْنَ السَّیِّئَاتِ»؛ نیکیها بدیها را محو میکنند.
آرامش؛ فروغی در مسیر پیروزیملت ایران باید نیک بداند که آرامش، نه به معنای سکون و انفعال، که به معنای طمأنینه، هوشیاری و استواری، مقدمه پیروزی است. تاریخ گواهی میدهد که هرگاه جامعهای دچار التهاب و تفرقه داخلی شده، در برابر تهدیدهای خارجی آسیبپذیرتر بوده است. ما تنها با وفاداری به مسیر رشد و تعالی میتوانیم خود را شایسته تحقق وعدههای حکیمانه الهی سازیم و از الطاف بیکران او بهرهمند شویم. امام خمینی این مطلب را در صحیفه نور اینطور بیان کرده اند:انسان تا خودش را نسازد نمیتواند دیگران را بسازد و تا دیگران ساخته نشوند نمیشود که کشور ساخته شود .از خیبر تا خیبر؛ تکرار یک سنت الهیدر قرآن عزیز، وعده "فتح قریب" نه یک شعار، که سنتی پایدار در تاریخ است. فتح قلعه خیبر، نماد این سنت الهی به شمار میآید. قلعهای استوار در دویست کیلومتری مدینه، با حصارهای بلند و دژهای سنگیای که چهل مرد، درهای عظیم آن را به حرکت درمیآوردند. آنجا پناهگاهی برای دشمنان اسلام و لانه جاسوسی مخالفان بود؛ جایی که نزدیک به ده هزار نفر در آن زندگی میکردند و کشتزارهای حاصلخیز اطرافش، آن را به دژی تسخیرناپذیر بدل ساخته بود.کمتر از چهار ماه پس از صلح حدیبیه، مسلمانان به فرمان پیامبر راهی این قلعه شدند. ابتدا پرچم به دست کسانی سپرده شد که کاری از پیش نبردند. اما پیامبر رحمت (ص) وعده داده بود که فردا پرچم را به دست کسی خواهد داد که خدا و رسولش او را دوست دارند و از او راضیاند. و آن فرد کسی نبود جز علی بن ابیطالب (ع). او با ارادهای آهنین، درهای آن قلعه را گشود و فتحی را که در آیندهای نزدیک وعده داده شده بود، رقم زد.
امروز؛ تکرار همان وعدهامروز نیز سرزمینهای اشغالی، به لانه جاسوسی دشمنان اسلام و پایگاه مخالفان حق تبدیل شده است. رژیمی که با برخورداری از گنبدهای آهنین و پیشرفتهترین تجهیزات نظامی، خود را شکستناپذیر میپندارد. اما وعده الهی، تکرار شدنی است. همان پرچمی که در دست امیرالمؤمنین علی (ع) فتح خیبر را رقم زد، امروز در دستان سربازان اسلام، گنبدهای آهنین رژیم غاصب صهیونیستی را با ارادهای پولادین در هم میکوبد.وعده فتح اسرائیل، به برکت خون پاک شهیدان، وعدهای است قریب. اما این وعده، مشروط به شرایطی است: هوشیاری در برابر دشمن که نباید او را ساده و ناتوان پنداشت. تاریخ معاصر ایران نشان داده که غرور و سادهانگاری، هزینههای سنگینی به بار آورده است. دستکمگرفتن تواناییهای طرف مقابل، اولین گام به سوی شکست است.بازدارندگی و آزمون بزرگهدف ما باید رسیدن به سطحی از توان دفاعی باشد که دشمن را حتی پیش از نبرد به تسلیم وادارد. این همان مفهوم بازدارندگی فعال است که در سایه شناخت واقعی دشمن و تقویت بنیه داخلی حاصل میشود. در چنین میدانهای سختی، چهره واقعی افراد آشکار میگردد و صادقان از ریاکاران جدا میشوند. این آزمون هر ملتی در مقاطع حساس تاریخی است.
23:10 - 30 مه 2026
