خودشناسی؛ قطبنمای حقیقت
✍️شادی ورشوچی حکیم ملاصدرا در «رساله سه اصل» حقیقتی بنیادین را یادآور میشود: بدون معرفت نفس، هیچ عملی به ثمر نمینشیند؛ چرا که نگاهِ محصور در «بدن»، جز سعادتِ دنیوی را جستوجو نمیکند. این نکته تنها یک دستورالعمل اخلاقی نیست، بلکه زیربنای تحلیلِ دقیقِ حوادث پیرامون ماست.کسی که هنوز با «منِ» حقیقیِ خویش بیگانه است و خود را در حصارِ غرایز و تعلقاتِ جسمانی محبوس کرده، در تماشای وقایع جهان، تنها به ظاهرِ حوادث مینگرد. چنین فردی همواره اسیرِ موجهای سهمگینِ رسانهها، هیجاناتِ جمعی و تفسیرهایِ سطحی است. وقتی ناظرِ بیرون، خود را نشناخته باشد، «حق» را با «منافع شخصی» و «باطل» را با «ضررِ دنیوی» اشتباه میگیرد. در واقع، معرفتِ نفس، عدسیِ دقیقِ بصیرت است؛ اگر این عدسی غبارآلود باشد، نگاهِ انسان به جهان، تصاویری وارونه و کدر ارائه میدهد.مسیر حق، جادهای نیست که با نقشه برداریِ زمینی ترسیم شود؛ بلکه راهی است که با شناختِ جوهرِ انسانی و اتصال به حقیقتِ الهیِ درون (فطرت) گشوده میشود. بدونِ درکِ این جایگاه، انسان در بزنگاههای تاریخی، دچار سردرگمی شده و ناخواسته در صفِ باطل قرار میگیرد. تنها با شناختِ نفس است که انسان میتواند از زندانِ «خودِ حیوانی» رهایی یافته و با چشمی بینا، مصداقِ «حق» را در پیچیدهترین فتنههای آخرالزمانی تشخیص دهد.
21:16 - 4 خرداد 1405