خاک میشوم اما خاک نمیدهم
✍️ راحیل دانشجوحماسه در آنجاست که لرزه بر اندامِ هیولایِ بیخون میافتد، آنجا که فریادِ یک جوان در میانِ کوچهپسکوچههای شهر، طنینِ تاریخ میشود. حماسه یعنی وقتی که «استکبار» با تمامِ غرورِ کاذب و سلاحهایِ پولپرستانهاش، میخواهد سایهی سیاه خود را بر آسمانِ ما بگستراند، ما با ایستادنِ بر سرِ جایمان، خورشید را از چنگش باز میستانیم.میدانهای شهر، دیگر فقط مسیرهایِ عبور نیستند؛ میدانها، «میعادگاهِ خون» و «آستانهیِ ایستادگی» شدهاند. ما در این میدانها، با خودمان آمدهایم؛ با ایمانِ استوار و ارادهای که از سنگِ کوهها سختتر است. دشمن میپندارد که با تحریم و تهدید، میتواند روحِ این ملت را به زانو درآورد، اما او نمیداند که ما از جنسِ این خاک هستیم.ای دنیا بشنوید و بدانید: ما خاک میشویم، اما خاک نمیدهیم! ما میتوانیم در مسیرِ راهِ حق، به خاکِ بیجان بدل شویم، اما هرگز اجازه نخواهیم داد که ذرهای از خاکِ این میهن، به دستِ «ضحاکِ مدرن» و ستمگرِ فرامرزی بیفتد. حضورِ ما در میدانهای شهر، تنها یک حرکت نیست؛ یک «فریادِ وجودی» است. حضور ما، معنایِ این حقیقت را میرساند که: «این خاک، صاحب دارد؛ و صاحبش، چشمپوشی از حق نمیکند.» میدانها، گواهانِ ما هستند و تاریخ، تنها کسانی را به یاد خواهد داشت که در تاریکیِ توطئهها، مانندِ فانوسهایِ استوار، در میدانها ایستادند.
21:06 - 3 خرداد 1405
23٫6k بازدید
