خدمت خاموش؛ واکاوی یک منش ماندگار
✍️معصومه اسلامیخدمت بی وقفه و صادقانه همیشه حاصل وظیفه شناسی ظاهری نیست، بلکه ناشی از انگیزه درونیِ عمیقی است که ریشه در خلوص نیت دارد. زمانی که فرد، کاری را به خاطر درست و مؤثر بودن آن برای منافع اجتماعی انجام میدهد، به نظرش ارزشمند و لذت بخش است. در حالیکه انجام این کار در گرو چشم داشت دنیایی نیست و هدفش صرفا تحقق همان هدف والاست؛ که در این صورت سختیها برایش رنگ میبازند و پشتکار وی به صورت یک انتخابِ طبیعی و پایدار میشود. اینجاست که خدمت، از یک تکلیفِ بیرونی به جلوهای از «خودِ» اصیل فرد بدل میگردد. نمونه بارز چنین فردی، شهید بزرگوار، آیت الله رئیسی (رحمة الله علیه) بود که رهبر شهید در مورد ایشان فرمود: «شهید رئیسی (رضوان اللّه تعالی علیه) اهل کار جهادی بود؛ واقعاً شب و روز نمیشناخت؛ واقعاً دنبال آفرین و احسنت برای این همه کاری که میکرد نبود؛ این را ما از نزدیک دیدیم، حس کردیم. به معنای واقعی کلمه تلاش میکرد، کار میکرد، هر آنچه از دستش برمیآمد انجام میداد، خیلیها هم نمیفهمیدند؛ یعنی کارهایی نبود که جلوی چشم مردم باشد، ولی کار میکرد» (۱۴۰۳/۵/۷). همچنین امام صادق علیه السلام میفرماید: «انسان بنده خالص نمیشود، مگر اینکه تعریف و تمجید و تکذیب او از طرف مردم در نظرش یکسان باشد. چون میداند که تعریف و تکذیب آنها واقعیت را تغییر نمیدهد. پس خوشحال نباش به تعریف کسی، چرا که تمجید، مقام انسان را در نزد خدا زیاد نمی کند و بی نیازش نمیسازد از آنچه برایش مقدر گردیده است».
ویژگیهای این شهید بزرگوار ناشی از اخلاص ایشان بود که نشانگر شخصیت سالم ایشان بود. از سوی دیگر بنا به فرمایش امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام «موفقیت در کارها، به خالص کردن نیتهاست»؛ خدمتی که از اخلاص برمیخیزد، الزاما پر سر و صدا نیست اما بی تردید ماندگار است. شاید راز آن که برخی، این تلاشها را دیر فهمیدند یا به عقیده رهبر شهید (قدس سره) آن را وارونه جلوه دادند، همین باشد که کار خالصانه، معمولا پیش از آنکه در ویترین نمایش عمومی قرار گیرد، در واقعیت زندگی مردم اثر میگذارد. در نهایت، آنچه از یک شخصیت «تراز» میسازد، نه قضاوتهای گذرا بلکه استمرار در مسیری است که نیت آن جز خدمت نبوده است.روحش شاد و یادش گرامی باد.
15:45 - 30 اردیبهشت 1405
