رمزگشایی از یک راهبرد الهی
✍️حسین سلطان محمدیامام خمینی (ره) با ژرفنگری در تاریخ و آموزههای دینی، راهبردی روشن را پیش روی امت اسلامی ترسیم کرد: «راه قدس از کربلا میگذرد.» این سخن، نه یک نقشهٔ جغرافیایی، بلکه گشودن دریچهای به سوی حقیقتی عمیقتر است. این بدان معناست که هر حرکتِ دردمندانه برای رهایی از بند ستم، هر تلاش برای بازپسگیری عزتِ از دست رفته، نخست باید از «کربلا» بگذرد. اما کربلا چیست؟ کربلا، نه تنها میدانی برای نبرد، که دانشگاهی است برای بیعت با حقیقت و انسانیت. کسانی که دل در گروِ رهایی از چنگال «ظالم» دارند، باید پیش از هر چیز، با روح «حسین بن علی (ع)» پیمان بندند؛ چرا که سلاح حقیقیِ پیروزی، نه فولاد، که ایمانِ استوار و بیعتی راسخ است. تنها با این گوهر درونی است که میتوان بر هر هیولای ستمگری فائق آمد.تاریخِ مبارزه با «ظلم»، همواره نیازمندِ «آداب» و «برنامه» بوده است؛ برنامهای که ریشه در فهم عمیقِ سنتهای الهی دارد. نمونهٔ بارز این سنت، نبرد «خیبر» است. این واقعهٔ سرنوشتساز، در سه روز متوالی رخ داد: دو روزِ آزمون و شکست، و روز سومِ پیروزی. در آستانهٔ پیروزیِ روز سوم، رسول اکرم (ص) فرمودند: «لَاُعطِینَّ الرّایةَ غَداً رَجُلاً یحِبُّ اللهَ ورَسولَهُ و یحِبُّهُ اللهُ ورَسولُهُ»: «فردا پرچم را به دست مردی میسپارم که خدا و پیامبرش را دوست دارد و خدا و پیامبرش هم او را دوست دارند.» این کلام، بیش از یک انتصابِ فرمانده، شرطِ اساسی پیروزی را آشکار میسازد: عزت و اقتدار، از آنِ کسانی است که محورِ عشقشان خدا و رسول اوست و در نگاهِ الهی نیز جایگاهی والا دارند.
حال، وقتی امام(ره) از «گذرِ راه پیروزی از کربلا» سخن میگویند، مقصود همین است: سردارِ قافلهٔ پیروزی، باید کسی چون «حسین بن علی (ع)» باشد؛ فرزندِ سرفرازِ علی (ع). تاریخِ پیروزیِ خیبر را بنگرید، ببینید که چگونه با تعیینِ چنین سرداری، سدّ شکستها فرو ریخت. امروز نیز، راهِ گشایشِ همان است: با فرزندِ علی (ع) بیعت کنید، او را پیشوا و راهنمای خود قرار دهید، و با شیوه و منشِ او، که مبتنی بر عشق به حق و بیزاری از باطل است، به نبرد با «ظالم» برخیزید.مبارزهٔ راستین، در کربلا به ما آموخت که هدف، فتحِ زمین و اندوختنِ غنائم نیست؛ هدف، ادای تکلیف است. ما برای خدا میجنگیم، برای آنکه سر تسلیم بر آستانِ هیچ «ظالمی» همچون آمریکا و اسرائیل و ... ننهیم. نه شهرت میخواهیم، نه جاه و مقام دنیوی. آنچه برای ما اصالت دارد، آخرت است و رضای پروردگار؛ و پیامِ کربلا این است که جز در برابر حق، سر فرود نیاوریم. با این روحیه، با این بیعتِ الهی، نه تنها میتوان از پسِ هر «ظالمی» برآمد، که میتوان در گذرگاهِ تاریخ، پرچمِ سربلندیِ حقیقت را برافراشت.رهبرِ شهید ما، «خامنهای» عزیز، چونان نایبِ بر حقِ امامِ زمان (عج)، این حقیقت را در عمل و گفتار به ما آموخت؛ آنجا که با الهام از جدّ بزرگوارش، امام حسین (ع)، فرمود: «مانند من، با تو [ای آمریکا] بیعت نخواهد کرد.» این سخن، میثاقِ پایداریِ ماست؛ ما نیز، با اقتدا به این امامِ همام و رهبرِ شهید فرزانه، با هیچ ظالمی، با هیچ طاغوتی، و با هیچ «اهریمنِ ستمگری» همچون آمریکا و اسرائیل و ...، دستِ بیعت نخواهیم داد. عزتِ ما در این «نه» گفتنِ عزتمندانه نهفته است، و پیروزی، ضرورتی تاریخی است که از این بیعتِ جاودانه سرچشمه میگیرد.
15:27 - 9 اردیبهشت 1405
1 واکنش
7845 بازدید
