بعثت
✍️ معصومه امین رستمیقبل تر ها فکر میکردیم «بعثت» کلمه محترمی است که فقط برای پیامبر (ص) استفاده میشود. اگر هم در جای دیگر به کار رَود نشانه ای از تقدیس و بزرگی پشتش پنهان است. تا اینکه شما در کمتر از یک ماه قبل از پر کشیدن تان فرمودید: «چنانچه حادثهای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد...»آن جا بود که ما بی خبران هاج و واج ماندیم که یعنی چه؟ قرار است مبعوث شویم؟ ما؟حالا این شب ها صدایتان در گوشمان مدام تکرار میشود، دیگر جوابِ سوالاتمان را گرفته ایم!ما مبعوث شدیم آقاجان!ما دیگر آن آدمهای سابق نیستیم!همه فکر و ذکرمان شده به بهترین وجه انجام دادنِ مأموریت حفاظت از خیابان ها،بر زمین نماندنِ پرچمِ کشورِ امام عصر (ع)و فراموش کردنِ همه دعوا های خواهر و برادریِ ریز و درشت!ما مبعوث شدیم آقاجان!ما یاد گرفتیم دَرد بکشیم و دَم نزنیم.بغضمان را توی گلو نگه داریم و در پستوی خانه تخلیه اش کنیم.یاد گرفتیم که باید چه تصویری از خود در ذهنِ عالَم باقی بگذاریم و چه تاثیری بر دلهای مظلومان جهان داشته باشیم!ما مبعوث شدیم و قد کشیدیم پدرجان!در حالیکه فکر نمیکردیم بدون شما حتی لحظه ای بتوانیم نفس بکشیم و یا حتی روی پا بایستیم!شما درست میگفتید: خدا پیروزی را در دلهای ما رواج داد و دستهایمان را گرفت و برای یاریِ دینِ خویش مبعوثمان کرد!حالا در نبودِ شما - که گفتنش هم به گلویمان چنگ می اندازد - ما دیگر از هیچ چیزی نمیترسیم، و به توصیه جنابِتان : الله اکبرمان را فراموش نخواهیم کرد!امضا: ملّتِ همیشه دلتنگِ مبعوث شده شما
19:35 - 8 اردیبهشت 1405
40٫3k بازدید
