مؤذنان صبح ظهور؛ «بعثت ملّت» در کلام سیدالشهدای انقلاب
✍️حسین انجدانیکلمات اولیای الهی صرفاً «تحلیل سیاسی» نیستند؛ بلکه «خبر از غیب» و نشانهگذاری مسیر آیندهاند. مدتی پیش، در آخرین سخنرانی شورانگیز رهبر شهیدمان، عبارتی طنینانداز شد که گویی کلید فهم تمام وقایع هولناک و شگفتانگیز این روزهاست. ایشان با صلابتی که بوی یقین میداد، فرمودند: «خداوند این مردم را مبعوث خواهد کرد.» برای بسیاری، واژهی «بعثت» تداعیگر برانگیختگی پیامبران بود؛ اما برای کسانی که با میراث حدیثی اهلبیت علیهمالسلام انس دارند، این واژه پلی بود به یکی از عمیقترین و اسرارآمیزترین روایات کتاب شریف «کافی» (جلد ۸، صفحه ۲۰۶). امروز که در میانهی کارزار ایران با بلوک غرب هستیم و غبار نبردی سنگین فضا را گرفته است، بازخوانی حدیث امام صادق علیهالسلام ذیل آیات ابتدایی سورهی اسراء، ابعاد خیرهکنندهای از این «بعثت نوین» را آشکار میکند.
حضرت صادق آلمحمد علیهالسلام در تبیین آیات عتابآمیز خداوند به بنیاسرائیل، فساد اول و دوم آنها را با ریختن خون ائمه علیهمالسلام پیوند میزنند. اما فراز شگفتآورِ سوره آنجاست که میفرماید: «فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولَاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ» (هنگامی که وعدهی نخستین فرا رسد، بندگانی از خود را که سخت نیرومندند بر شما برمیانگیزیم/مبعوث میکنیم). امام علیهالسّلام در تفسیر این «بندگان مبعوثشده»، عبارت صریح و تکاندهندهای دارند: «قومی که خداوند آنها را پیش از خروج قائم عجلالله فرجه مبعوث میکند...» همان گذارهای که رهبر شهید در آخرین کلماتش به آن تکیه کرد: «يَبْعَثُهُم اَللّٰه». این انطباق کلامی، تصادفی نیست. رهبر حکیم و شهید ما که عمری را در سلوک قرآنی سپری کرده بود، در آخرین گامهای پیش از شهادت، به ما مأموریت تاریخیمان را یادآوری کرد. ایشان میدیدند که ملت ایران از لایهی «حیات معمولی» خارج شده و به مقام «بعثت جمعی» رسیده است.
بعثت در اینجا به معنای یک برانگیختگی الهی است که به یک ملت، نوری برای دیدن حقایق و قدرتی برای تغییر نظم جهان عطا میکند. طبق کلام امام صادق علیهالسلام، ویژگی این «قوم مبعوث»، دو چیز است: اول «بأسٍ شدید» (قدرت و هیبت سخت) و دوم «انتقام خون مظلوم». حدیث میفرماید این گروه هیچ دشمن و هیچ ظلمی نسبت به آلمحمد علیهمالسلام را رها نمیکنند مگر اینکه آن را نابود کرده و به آتش بکشند (لایدعون وترالآل محمد الا حرقوه). آنچه امروز در جبهههای نبرد میبینیم، مصداق عینی همین نیرو است. ملتی که داغ سید و پیشوای خود را دیده است، اکنون به مرحلهای از «قدرت پسابعثت» رسیده که دیگر هیچ قدرتی در جهان، حتی ارتشهای پرادعای غرب، توان ایستادگی در برابر ارادهی پولادین آنها را ندارند.نکتهی ظریف اینجاست که این بعثت، «قبل از قیام قائم» رخ میدهد. یعنی وظیفهی این قوم، «پاکسازی مسیر» و «زمینهسازی نهایی» است. رهبر شهید با درک این موقعیت، ملت را برای یک جهش بزرگ تمدنی آماده کرد. ایشان میدانستند که خون شهید، موتور محرک این بعثت است. اگر شهادت حاجقاسم، رستاخیزی در دلها ایجاد کرد، شهادت خود ایشان و همراهی آحاد مردم در این کارزار ۵۰ روزهی اخیر، ملت را به مرحلهی «بعثت کامل» رسانده است. ما امروز بیرون از نظم تحمیلی آمریکا نفس میکشیم؛ این همان فضایی است که در آن «عباداً لنا» (بندگان خاص ما) متولد میشوند. این قوم مبعوث، دیگر از هیمنهی پوشالی اسرائیل و آمریکا نمیترسند، چرا که طبق روایت، آنها مأمورند تا «جاسوا خلال الدیار» (در میان خانهها به جستجو پردازند) و ریشهی فتنه را برکنند.
بنابراین، سخن رهبر شهید دربارهی «بعثت مردم»، یک بشارت بزرگ بود. ایشان به ما گفتند که شما دیگر تماشاگر تاریخ نیستید، بلکه کارگزاران ارادهی الهی در زمین شدهاید. این همراهی مومنانهی مردم با ولیّ، همان «بسط یدی» است که در یادداشتهای پیشین گفتیم و بدان پرداختیم؛ قدرتی که اکنون از کالبد یک ملت جوشیده و تمدن غرب را به زانو درآورده است. فرجام این مسیر، طبق وعدهی سوره اسرا و تبیین امام صادق علیهالسلام، قطعی است: «و کان وعداً مفعولاً». این وعدهای است انجامشدنی. کلام قائد شهیدمان در گوش زمان به یادگار ماند تا بدانیم که در آستانهی طلوع خورشید عظمای ولایت، ما همان «قوم مبعوثی» هستیم که تاریخ هزارسالهی مظلومیت اهلبیت را به ساحل پیروزی و انتقام نهایی پیوند خواهیم زد. ان شاءالله و بعونه و نصره
11:46 - 8 اردیبهشت 1405
12٫9k بازدید
